8. kadencja, 19. posiedzenie, 1. dzień (18-05-2016)
6. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (druki nr 370 i 499).
Poseł Ewa Tomaszewska:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym odpowiedzieć na trzy pytania, kwestie, które tu zostały poruszone. Pierwsza to jest sprawa daty. Otóż moim zdaniem byłoby najlepiej, gdyby ta ustawa weszła w życie 1 stycznia 2015 r. (Oklaski), bo przecież wyrok Trybunału Konstytucyjnego zapadł w 2014 r., a wadliwa ustawa, wadliwa w tym zakresie, została przyjęta w 2011 r. A więc, proszę państwa, moim zdaniem w tej chwili uwagi tych, którzy mieli możliwość podjęcia działań wcześniej, skutecznych działań wcześniej, uwagi dotyczące przyspieszenia wejścia w życie tej ustawy są niezbyt zasadne, szczególnie że projekt budżetu przygotowywany w roku ubiegłym także nie przewidział tej kwoty, a więc nie zakładał, że taka ustawa w ogóle wejdzie w życie. To jest jedna kwestia.
Druga to sprawa konsultowania ze środowiskami związanymi z osobami niepełnosprawnymi. Otóż właśnie w tym roku został zrealizowany wieloletni, właściwie chyba ponaddwudziestoletni, postulat sekcji osób niepełnosprawnych i sekcji osób niewidomych NSZZ ˝Solidarność˝, by sprawami osób niepełnosprawnych nie zajmować się tylko na poziomie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, ale by zajmować się nimi na szczeblu rządowym, ponieważ problemy osób niepełnosprawnych występują we wszystkich dziedzinach życia. Jest to kwestia zarówno budownictwa, jak i edukacji, jak i ochrony zdrowia, jak i zatrudnienia. Wobec tego mam nadzieję, że w tej chwili ta sprawa - sposób podchodzenia do problemów osób niepełnosprawnych - będzie realizowana inaczej, lepiej, z większym uwzględnieniem sytuacji tych osób.
I trzecia kwestia... przepraszam, ktoś jeszcze zadawał pytanie... aha, jeśli chodzi o rodziców, jeśli chodzi o ten zasiłek. Niestety, te ustawy, które nowelizujemy, dotyczą zasiłków lub dodatków dla osób rzeczywiście sprawujących opiekę nad dziećmi. Jest oczywiste, że sytuacja osoby, która jest jedynym opiekunem rodziny, w której jest kilkoro dzieci niepełnosprawnych, jest trudniejsza, ale myślę, że tą kwestią powinniśmy się zająć bardziej systemowo, rozpatrując sytuację rodzin z osobami z niepełnosprawnością.
I jeden apel. Może nie będzie to zbyt duże wykroczenie poza funkcję sprawozdawcy, jeśli poproszę państwa o nieprzeciwstawianie sobie interesów i problemów rodzin wielodzietnych i rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi. Myślę, że jednymi i drugimi powinniśmy się zająć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia