8. kadencja, 19. posiedzenie, 1. dzień (18-05-2016)

9. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Infrastruktury o poselskim projekcie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (druki nr 315 i 365).

Poseł Krzysztof Szulowski:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ostatnie lata to czas ekspansji wielu firm budujących elektrownie wiatrowe w wielu rejonach kraju, w tym w województwie lubelskim. Ekspansja ta miała często charakter niekontrolowany, towarzyszyły jej patologie, lekceważenie głosu opinii publicznej, brak konsultacji społecznych. Często odbywało się to po cichu, bez rozgłosu, a mieszkańcy dowiadywali się o wszystkim za późno, aby móc wyrazić swój sprzeciw. Jednocześnie ostatnie lata to też wzrost świadomości mieszkańców odnośnie do negatywnego oddziaływania wiatraków na zdrowie człowieka, pogorszenia komfortu ich życia oraz pracy. Wynika to z faktu, że szereg tych inwestycji realizowanych jest w bardzo bliskiej odległości, nieprzekraczającej kilkuset metrów, od zabudowań.

    Z opinii mieszkańców tych miejscowości, gdzie te potężne budowle powstały, wynika, że uciążliwość życia w ich sąsiedztwie jest tak duża, że ludzie myślą przede wszystkim o tym, dokąd się wyprowadzić, bo tam się nie da żyć. Dodatkowo z tego powodu ceny ziemi, działek i nieruchomości w okolicy ulegają znacznemu obniżeniu.

    (Poseł Paweł Suski: A to przez waszą ustawę.)

    Z takimi opiniami jako poseł zetknąłem się wiele razy.

    Jedyną nadzieją dla ludzi w wielu gminach i miejscowościach, którzy z ogromną determinacją sprzeciwiają się budowie wiatraków w bliskim sąsiedztwie ich domów, jest ustawa, nad którą debatujemy. Ludzie rozpaczliwym wołaniem wzywają do jak najszybszego jej uchwalenia.

    I moje pytanie, będące też głosem tych ludzi: Jak to możliwe, że w demokratycznym kraju skazywano ich na uciążliwości przekreślające jakikolwiek komfort życia na ukochanej (Dzwonek), zamieszkanej z dziada pradziada ziemi, a rządzący tym krajem poprzednicy z Platformy Obywatelskiej i PSL widzieli tylko kręcący się biznes, a zapomnieli o ludziach? Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia