8. kadencja, 19. posiedzenie, 1. dzień (18-05-2016)

3. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (druki nr 429 i 503).

Poseł Norbert Obrycki:

    Dziękuję.

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Nie tak dawno Sejm większością głosów przyjął ustawę powołującą w Gorzowie Wielkopolskim uczelnię i nadającą jej nazwę akademia na wyrost, co potwierdzili sami wnioskodawcy ustawy, ponieważ ta uczelnia nie miała i nie ma żadnych uprawnień do nadawania tytułu doktora i na spełnienie tego wymogu dostała od Sejmu ˝w kredycie˝ 3 lata. Teraz obradujemy znowu nie nad tym, jak zmusić uczelnie do łączenia się w silne ośrodki naukowe konkurujące z podobnymi w Europie i na świecie, czyli de facto o tym, jak zmniejszyć liczbę uczelni w Polsce. Zamiast tego przedłużamy zapisem ustawy istnienie małych i słabych uczelni, wydłużając dla nich termin dostosowania się do ustawy uprawniającego do nazwy uniwersytet czy akademia. Przywołane z uzasadnienia słowa, że ˝są to uczelnie posiadające szerokie uznanie w kraju i za granicą, stale rozwijające się, będące ważnymi ośrodkami akademickimi regionu˝, nie mogą być prawdziwe, ponieważ prawdziwie uznane ośrodki akademickie nie mają problemu z dostosowaniem się do tak podstawowych wymogów, jak odpowiednia, uznana kadra naukowa czy nadawanie tytułów naukowych. Bronią się swoją jakością, a przez to prestiżem w kraju i za granicą. Niestety i tak najlepsza polska uczelnia jest dopiero pod koniec czwartej setki rankingów międzynarodowych, takich jak ranking szanghajski.

    Stąd moje pytanie: Czy rząd ma inny plan zwiększania potencjału polskich uczelni niż przesuwanie jedynie w czasie nieuchronnej weryfikacji słabych polskich ośrodków naukowych noszących na wyrost nazwę uniwersytet lub akademia przedmiotową nowelizacją ustawy? Dziękuję.

Przebieg posiedzenia