8. kadencja, 19. posiedzenie, 1. dzień (18-05-2016)

6. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (druki nr 370 i 499).

Poseł Elżbieta Duda:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, druki nr 370 i 499.

    Projekt likwiduje niektóre rażąco niesprawiedliwe zapisy ustawy o świadczeniach rodzinnych. Ustawa ta przez lata dopuszczała obowiązywanie zasady: jedno świadczenie rodzinne na jedną rodzinę. Trudno stwierdzić, co kierowało ustawodawcą, by we wrześniu 2005 r. rozszerzyć art. 17 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych o pkt 4. W konsekwencji jego wprowadzenia rodziny wychowujące więcej niż jedno dziecko niepełnosprawne pozbawiono proporcjonalnych świadczeń pielęgnacyjnych. Nie ulega wątpliwości, że sytuacja tych rodzin jest znacznie trudniejsza niż rodzin wychowujących jedno dziecko niepełnosprawne. Takie rozstrzygnięcie godzi w art. 71 ustawy zasadniczej, który mówi o szczególnej pomocy udzielanej przez państwo rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej.

    Poprzednia władza nie przeprowadziła potrzebnych zmian w prawie. Być może była za bardzo zajęta innymi sprawami, np. urządzaniem gabinetu za 1 mln zł. Więcej takich przykładów podano w przedstawionym niedawno audycie. Nawet wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 18 listopada 2014 r. nie nakłonił poprzedniej władzy do zmiany niedobrego prawa, aby sytuacja rodzin z więcej niż jednym dzieckiem niepełnosprawnym rzeczywiście się poprawiła. Co prawda, trybunał uchylił niesprawiedliwy zapis, ale nadal obowiązują przepisy dające możliwość zastosowania zasady: jedno świadczenie rodzinie na jedno dziecko. Czas to zmienić. Czas przywrócić zaufanie najsłabszych rodzin do państwa, do tego zmierza proponowany senacki projekt ustawy. Już dość długo rodziny niepełnosprawnych osób czekały na sprawiedliwe traktowanie.

    Obecnie przeszkodą do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest zarówno ustalenie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego bądź świadczenia pielęgnacyjnego, jak i przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego albo zasiłku dla opiekuna przewidzianego w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. Stosownie do art. 16a ust. 8 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych specjalny zasiłek opiekuńczy nie przysługuje, jeżeli członek rodziny osoby sprawującej opiekę ma prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10 ustawy, specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów.

    Biorąc pod uwagę wyrok trybunału i obowiązywanie sprzecznych z jego istotą zapisów, można zauważyć, że prowadzić to może do niejednolitości w obowiązywaniu prawa. Proponuje się więc wprowadzenie również zapisu jednoznacznie rozstrzygającego powyższą kwestię.

    Po rozpatrzeniu przedłożonego projektu ustawy klub Prawo i Sprawiedliwość w pełni popiera przytoczony projekt ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów wraz z poprawkami. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia