8. kadencja, 19. posiedzenie, 1. dzień (18-05-2016)
6. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (druki nr 370 i 499).
Poseł Bożena Henczyca:
Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu klubu Platforma Obywatelska chciałabym przedstawić nasze stanowisko w sprawie zmiany ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, druki nr 370 i 499.
Projektowana ustawa o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów ma na celu dostosowanie systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 listopada 2014 r. stwierdzającego niezgodność art. 17 ust. 5 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 13 października 2011 r.
Sentencja rozstrzygnięcia została opublikowana w Dzienniku Ustaw poz. 1652.
Trybunał orzekł, że artykuł ten w brzmieniu obowiązującym do dnia 13 października 2011 r. w zakresie, w jakim uniemożliwia przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego rodzicowi, który rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem, w sytuacji gdy drugie z rodziców ma ustalone prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na inne dziecko w rodzinie, jest niezgodny z art. 71 ust. 1 zdanie drugie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl art. 17, w brzmieniu poddanym do zbadania przez Trybunał Konstytucyjny, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługiwało, jeżeli osoba w rodzinie miała ustalone prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego. W myśl tegoż artykułu, w brzmieniu poddanym do zbadania przez Trybunał Konstytucyjny, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługiwało, jeżeli osoba w rodzinie miała ustalone prawo do dodatku, o którym mowa w art. 10 ustawy, albo do świadczenia pielęgnacyjnego na to lub na inne dziecko w rodzinie. Przepis ten wyrażał jedną z negatywnych przesłanek dla uzyskania wsparcia finansowego ze strony państwa w przypadku rezygnacji z zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej bądź też w razie niepodejmowania aktywności zawodowej ze względu na sprawowanie opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności, łącznie ze wskazaniami konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz koniecznością stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, albo nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Najważniejszym skutkiem wejścia w życie projektowanej ustawy będzie dostosowanie stanu prawnego do wskazań płynących z wyroku Trybunału Konstytucyjnego, a tym samym urzeczywistnienie standardu wywodzącego się z art. 71 ust. 1 zdanie drugie konstytucji.
Zdecydowanie nasze stanowisko, stanowisko Platformy Obywatelskiej, jest takie, że jesteśmy za przyjęciem zmian w omawianym zakresie, jednak nie możemy się zgodzić z faktem, iż ustawa miałaby wejść w życie dopiero od stycznia 2017 r. Klub Platforma Obywatelska uważa, iż zmiana ta powinna obowiązywać od 1 lipca br., bowiem skutki finansowe dla państwa w żadnym stopniu nie przekraczają możliwości budżetu. Szacuje się bowiem, iż w skali roku będzie to kwota niespełna 30 mln, zatem chodzi tak naprawdę o kwotę 15 mln na ten rok. Skoro rząd potrafił znaleźć wiele milionów na izby lekarskie i 27 mln na ojca Rydzyka, to uważamy, że te 15 mln powinno się znaleźć bez problemu, chociażby z rezerwy budżetowej.
(Poseł Ewa Tomaszewska: Czemu państwo nie przyznali w zeszłym roku?)
W związku z tym klub Platforma Obywatelska zgłasza niniejszą poprawkę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
(Poseł Ewa Tomaszewska: Można było w zeszłym roku przyznać.)
Przebieg posiedzenia