8. kadencja, 19. posiedzenie, 1. dzień (18-05-2016)
6. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (druki nr 370 i 499).
Poseł Kornelia Wróblewska:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Nowoczesna mam przyjemność odnieść się do omawianego dzisiaj projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, która ma na celu dostosowanie systemu prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 listopada 2014 r.
Przed chwilą byłam na zebraniu zespołu do spraw osób niesamodzielnych, parlamentarnego - senackiego, poselskiego - zespołu. Dużo rozmawialiśmy właśnie na ten temat w tym zespole. Były razem z nami środowiska osób niepełnosprawnych, środowiska opiekunów, o których dzisiaj rozmawiamy, mówimy.
Jestem ogromnie wdzięczna zarówno senatorowi Augustynowi, jak i senatorowi Dudzie, którzy od lat zajmują się tematyką osób niepełnosprawnych, za to, że przyznali i przeprosili, że ustawa z 2012 r., która wprowadziła podział, jeśli chodzi o opiekunów dorosłych i dzieci niepełnosprawnych, była błędem. Pan senator przeprosił, schylił głowę i powiedział: Przepraszam, to był błąd ludzki, a nie legislacyjny. Mam nadzieję, że przyznaliśmy się do błędu ludzkiego, a legislacyjny jesteśmy w stanie naprawić.
Dziękuję również pani poseł, że wspomniała o całej sytuacji środowiska osób niepełnosprawnych, ponieważ projekt, o którym teraz rozmawiamy, jest bardzo ważny, aczkolwiek jest jedną małą kroplą w morzu potrzeb osób niepełnosprawnych. Na koncie jest cała lista potrzeb, które musimy omówić i do których musimy się odnieść. Są to potrzeby, do których wielokrotnie odnosiła się pani minister Radziszewska, o których mówił pan minister Marczuk, do których odnosił się zarówno pan prezydent Duda, jak i pan prezes Kaczyński. Mam nadzieję, że to znajdzie zrozumienie w środowisku Prawa i Sprawiedliwości, bo wiem doskonale, że w tym środowisku również są osoby, które w rodzinach mają osoby niepełnosprawne i znają ten problem, wiedzą, jak bardzo trudna jest to sytuacja.
Pamiętajmy, że problemy osób niepełnosprawnych to problemy, które powinny być ponad podziałami politycznymi. Naprawdę powinniśmy się nad tym pochylić, ponieważ życie za 520 zł to nie jest życie. My tutaj mówimy o jednym przypadku, kiedy mamy sytuację podwójnego nieszczęścia w rodzinie - dwoje dzieci niepełnosprawnych - potrzebę zrezygnowania z pracy przez obydwojga rodziców i potrzebę wsparcia finansowego. To jest 300 zł na rodzinę w przypadku dziecka i w dalszym ciągu 520 zł na rodzinę w przypadku dorosłej osoby niepełnosprawnej. Za to się nie da żyć.
Poza tym to jest tylko jeden mały problem. Co w sytuacji, kiedy osoby niepełnosprawne odchodzą? To się dzieje bardzo często. Rodziny, opiekunowie tych osób często pozostają sami. Są skazani na samotność w związku z tym, że są uzależnieni od choroby osoby, którą się opiekowali. Wielokrotnie popadają w depresję, już są z tego tytułu odnotowywane samobójstwa. Ci ludzie sobie nie radzą. Z dnia na dzień pozostają sami, pozostają bez jakiegokolwiek wsparcia finansowego, ponieważ tracą nawet te marne 520 zł. Oni nie mają wsparcia, nie obowiązują ich żadne świadczenia, nawet te dla osób bezrobotnych, bo trzeba się najpierw zarejestrować i całe miesiące mijają, zanim dostaną jakiekolwiek świadczenia na przeżycie.
Jest tutaj, jak wspomniałam, cała lista problemów, m.in.: Kto może się opiekować osobą niepełnosprawną? Czy tylko i wyłącznie członek rodziny? Co w sytuacji, kiedy dana osoba nie ma rodziny? Co w sytuacji, kiedy rodzice odchodzą i dziecko niepełnosprawne zostaje samo? Co kiedy mamy ciocię, wujka, bardzo oddaną rodzinie sąsiadkę, którzy mogą zająć się tą osobą z dobroci serca, z potrzeby, a nie dostaną ze strony państwa żadnej pomocy, żadnego świadczenia? To naprawdę są rzeczy, które są do zrobienia.
My przygotowujemy kolejne ustawy. Jestem w stałym kontakcie ze środowiskiem osób niepełnosprawnych. Bardzo żałuję, że przygotowywane, debatowane obecnie... Zespół międzyresortowy nie chce pomocy i nie chce wsparcia środowiska parlamentarnego. Tutaj są osoby, które sporo czasu poświęciły tej tematyce, znają środowisko, znają problemy i chętnie by się włączyły do prac tego zespołu. Ja osobiście dostałam odpowiedź, że w związku z tym, że jest to międzyresortowy zespół rządowy, posłowie nie mają możliwości zabrania tam głosu. Bardzo nad tym ubolewam. Mam nadzieję, że to się zmieni i będziemy mogli razem, wspólnie pracować, jeśli chodzi o te tematy. (Dzwonek)
Nowoczesna oczywiście poprze projekt. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia