8. kadencja, 19. posiedzenie, 2. dzień (19-05-2016)
18. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (druk nr 476).
Poseł Krzysztof Sitarski:
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Projekt ustawy, druk nr 476, wobec której stanowisko Klubu Poselskiego Kukiz’15 mam zaszczyt zaprezentować, wpłynął do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 5 maja br. W ustawie z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii ustanowiono, że docelowo model wsparcia OZE będzie bazował na systemie aukcyjnym.
Wspomniana ustawa zmieniła system wsparcia dla powstawania OZE, który kiedyś regulowało Prawo energetyczne. Mieli być wyłonieni wytwórcy energii z instalacji OZE w ramach aukcji. Cena, za jaką podjęliby się produkcji, miała zadecydować o wyborze zwycięskiego podmiotu. Warunkiem udziału w aukcjach miała być procedura prekwalifikacji, której poddać się ma konkretny potencjalny wytwórca. Uczestnik aukcji miał 48 miesięcy od daty zamknięcia aukcji na dostarczenie energii. Wyjątki to fotowoltaika - 24 miesiące i instalacje wiatrowe na morzu - 72 miesiące, w przypadku uchwalenia nowelizacji jest to 120 miesięcy.
Nowelizacja ustawy z dnia 29 grudnia 2015 r. o OZE przesunęła termin wprowadzenia w życie systemu aukcyjnego na dzień 1 lipca 2016 r. Podstawowa wątpliwość, którą poruszają strony zainteresowane regulacją rynku odnawialnych źródeł energii, to brak zdefiniowania, czym jest modernizacja. Instalacje zmodernizowane po 1 lipca br. utracą możliwość udziału w systemie tzw. zielonych certyfikatów, zaś nie wiadomo, czy te instalacje będą mogły wziąć udział w systemie aukcyjnym. I tutaj trzeba powiedzieć jasno, że już sam podział na nowe i zmodernizowane instalacje budzi wątpliwości co do racjonalnego wykorzystania OZE dla bezpieczeństwa energetycznego Polski i normalnego obrotu rynkowego energią elektryczną, jak i ciepłem z OZE. Warto też wspomnieć o wydatkach już poniesionych przez inwestorów, którzy takie wydatki ponieśli.
Założenie projektodawców, a w zasadzie Ministerstwa Energii, że prosument wytwarza energię na własne potrzeby, jest jasne. W nowelizacji ustawy o odnawialnych źródłach energii brak taryf gwarantowanych, a w zamian proponuje się system rabatowy, np. maksymalnie za 1 kWh z przydomowej sieci można odebrać 0,7 kWh, generalnie brak opłacalności rozwiązania. Tu by można było się jeszcze nad tym zastanowić. Charakterystyczne jest to, że prosumentami będą mogły być osoby fizyczne, samorządy, Kościoły oraz firmy.
Rozdział 4 ustawy o OZE wymaga notyfikacji przez Komisję Europejską. Przedsiębiorstwa energetyczne muszą mieć koncesję w zakresie obrotu energią i muszą realizować zarazem obowiązek zakupu energii z instalacji OZE. Podmiot wytwarzający energię jest prosumentem, gdy jest jednocześnie producentem i konsumentem tej energii elektrycznej lub cieplnej.
Ustawa sprzyja kogeneracji, ale ogranicza rozwój rozproszonych drobnych producentów energii elektrycznej. Plus jest taki, że stawiamy na lokalny rynek wytwórców energii i nasze polskie technologie. Produkcja energii z wiatru, słońca będzie miała mniejsze wsparcie, za to widoczne jest wsparcie dla biogazowni i poparcie wpisanej w polską specyfikę, tradycję produkcji energii z węgla. Projektodawcy proponują wprowadzenie koszyków, grup technologicznych. Temu celowi ma służyć dokonanie zmian w aukcyjnym systemie wsparcia w zakresie podziału aukcji na koszyki technologiczne i wykorzystywanie produkcji energii z biomasy. Natomiast budzi zdumienie zapis w art. 1 ust. 4 pkt 4: przepisy ustawy nie naruszają przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Sam w sobie podaje w wątpliwość demokratyczność uchwalanej ustawy. Pytanie jest, dodam, czy dedykowane instalacje spalania wielopaliwowego dalej potrzebują koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej.
Kolejna sprawa to wprowadzenie hybrydowych instalacji OZE. To krok do przodu w kontekście podejścia do technologii odnawialnych. Przedefiniowanie pojęcia instalacji odnawialnego źródła energii uwzględnia magazynowanie energii w wyodrębnionych urządzeniach. Jestem ciekaw, czy makroklastry, mikroklastry energii sprawdzą się jako inwestycje realizowane lokalnie, czy będą powszechnie stosowane.
Wprowadzenie, wreszcie, pojęcia prosumenta. Kwestią sporu i dyskusji, co jest przewidywalne, będzie ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci i pobieranej z sieci, którą może rozliczyć prosument w stosunku 1 do 0,7, 1 do 0,5 lub 1 do 0,35, w zależności od specyfiki i warunków instalacji. (Dzwonek)
Klub Poselski Kukiz’15 popiera przyjęcie proponowanej nowelizacji do dalszego procedowania w komisjach sejmowych, jeżeli kolejne poprawki pewne rzeczy uskutecznią w tej kwestii. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia