8. kadencja, 20. posiedzenie, 1. dzień (08-06-2016)

9. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych (druk nr 557).

Poseł Piotr Misiło:

    Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chciałem zadać z tego miejsca pytanie, panie ministrze: Czy to jest ta słynna ustawa zapowiadana w kampanii wyborczej przez PiS? Czy to, co dzisiaj państwo prezentujecie, to naprawdę ma być koncepcja odbudowy przemysłu stoczniowego? Czy naprawdę to wszystko, na co was stać? Jeśli tak, to jesteście szaleńczo słabi, szaleńczo.

    Ta ustawa to działania stricte pozorne, działania mające na celu sprawić wrażenie hasłowej, dobrze brzmiącej inicjatywy zmierzającej do bliżej niedookreślonej odbudowy przemysłu stoczniowego w Polsce, podczas gdy w praktyce nie zmieni ona w przemyśle stoczniowym w Polsce nic, a dla branży stoczniowej w województwie zachodniopomorskim będzie początkiem problemów w sektorze małych prywatnych przedsiębiorstw. PiS obiecał w kampanii być blisko ludzi. Pani premier zapowiadała, że wysłucha każdego obywatela, ale nie dość, że rząd nie słucha obywateli, to nawet nie konsultuje ze specjalistami czy przedstawicielami zainteresowanych środowisk projektów swoich ustaw. Gdyby bowiem słuchał i konsultował, nie oderwałby się tak dalece od rzeczywistości i nie pominął faktu, iż w zachodniopomorskich stoczniach nie było w ostatnich latach ani jednej przebudowy na kwotę powyżej 5 mln euro, a tylko takich przedsięwzięć ma dotyczyć przedmiotowa ustawa. Co to jest zatem za reforma i jaki przemysł stoczniowy reformuje? Bujacie w obłokach ekonomicznego absurdu.

    Nie sugerujcie się panie i panowie posłowie tytułem ustawy, a w szczególności szumnie brzmiącym słowem ˝aktywizacja˝, bo treść tej ustawy nie jest w żadnej mierze skorelowana z tym tytułem. Rzekoma aktywizacja dotyczy jedynie paru, i to mało znaczących, instrumentów finansowych, tj. podatku zryczałtowanego i zwolnienia stoczni z finansowania podatku VAT, których wdrożenie wymaga dodatkowo akceptacji Komisji Europejskiej oraz, co jeszcze ważniejsze, chęci podjęcia przez przedsiębiorców ryzyka, tak żeby mogli skorzystać z tych instrumentów. Do dnia dzisiejszego nie znamy oficjalnego stanowiska Komisji Europejskiej, nieoficjalnie zaś jest tak druzgocące dla tego projektu ustawy, iż dziwię się bardzo, że zdecydowaliście się na wniesienie go pod obrady Wysokiej Izby.

    (Poseł Dorota Arciszewska-Mielewczyk: Specjaliści...)

    (Poseł Krzysztof Zaremba: Przejdzie, przejdzie...)

    Gdyby państwo mogli się nie denerwować, byłbym wdzięczny.

    Ta ustawa przyczyni się do dezaktywacji całego sektora stoczniowego, do zwiększenia ryzyka i kosztów finansowych działalności podwykonawców i dostawców. Kooperujące ze stoczniami firmy to często małe i średnie przedsiębiorstwa, które przy zaproponowanym mechanizmie preferencyjnego rozliczania przez stocznię VAT będą zmuszone finansować cały ten VAT. Niech każdy odpowie sobie zatem na pytanie, czy takie firmy są w stanie to sfinansować i przetrwać. Kto to wytrzyma? Przecież wiadomo, że zmuszenie firm do finansowania VAT-u zmusi je w drastyczny sposób do zwiększenia kapitału obrotowego. Czy rząd zamierza im pomóc i udzielić np. preferencyjnych kredytów? A gdzie postulowane przez branżę zabezpieczenie gwarancji bankowych? Gdzie stabilność dzierżaw na terenie Szczecińskiego Parku Przemysłowego, gdzie okresy wypowiedzeń umów są krótsze niż okresy realizacji kontraktów?

    Zdaniem Nowoczesnej w ustawie tej brakuje regulacji tak istotnych kwestii jak stworzenie systemu zabezpieczeń gwarancji kredytowych dla branży stoczniowej, instrumentów wzmacniania konkurencyjności branży stoczniowej poprzez obniżenie kosztów administracyjnych, które generują urzędy morskie, ZUS i urzędy skarbowe w stosunku do działalności stoczniowej. Chodzi tu też o zmianę statusu Szczecińskiego Parku Przemysłowego, zmianę funkcji poborcy opłat na funkcję faktycznego inkubatora przedsiębiorczości stoczniowej i ustabilizowanie okresu wypowiedzeń umów, zmianę obecnych 2-3 miesięcy na 12 miesięcy czy 24 miesiące, w zależności od rodzaju działalności. Brakuje tu też wędki, jaką np. mógłby być zakup ciężkiego dźwigu pływającego dla Zachodniopomorskiego, analogicznie do zakupu dźwigu pływającego Maja, który w Trójmieście ma Polskie Ratownictwo Okrętowe. Zakup takiego dźwigu byłby szybkim i realnym wsparciem dla całej branży.

    Szanowni Posłowie i Posłanki! Szanowna Pani Premier! Szanowny Panie Ministrze! Powtarzam raz jeszcze: Ta ustawa nie przyczyni się do żadnej poprawy działania przemysłu stoczniowego w Polsce. Nowoczesna nie może poprzeć takiego ekonomicznego dyletanctwa. Jeśli chcecie pomóc przemysłowi stoczniowemu, nie przeszkadzajcie mu chociaż się rozwijać. To najlepsze, co możecie dzisiaj zrobić. I sprawcie, proszę, aby u sterów polskiego przemysłu okrętowego po stronie rządowej zasiedli kapitanowie i menedżerowie, a nie tylko chłopcy okrętowi i ekonomiczni dyletanci.

    Panie Ministrze! (Dzwonek) Jeśli jednak zechce pan posłuchać poprawek opozycji w ramach prac w komisji, to wierzę głęboko, że wspólnie z całą opozycją będziemy w stanie tę złą ustawę poprawić i jej nowy kształt będzie do zaakceptowania również przez Nowoczesną, czego sobie, państwu i przemysłowi stoczniowemu gorąco życzę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia