8. kadencja, 20. posiedzenie, 1. dzień (08-06-2016)

2. punkt porządku dziennego:

Informacja prezesa Rady Ministrów na temat sytuacji w Instytucie ˝Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka˝.

Poseł Agnieszka Ścigaj:

    Panie Marszałku! Pani Premier! Wysoka Izbo! Dzisiejsza debata nie dotyczy jednego ze szpitali. Dzisiejsza debata dotyczy tego szpitala, jednego z najważniejszych szpitali w Polsce. Centrum Zdrowia Dziecka jest dla pediatrii ośrodkiem o najwyższym poziomie referencyjności. Są tam unikalne oddziały, m.in. chorób metabolicznych czy chorób rzadkich. Pediatrzy ze wszystkich szpitali w Polsce wysyłają tam najtrudniejsze przypadki, bardzo często transportem lotniczym. Praca tam wymaga bardzo dużej uwagi i szybkości całego personelu. Jest ona ogromnie obciążająca i psychicznie, i fizycznie. Jest to praca nie tylko z dziećmi, ale bardzo często również ze zrozpaczonymi rodzicami, nierzadko jest to niestety asystowanie w procesie umierania. Zwykła pomyłka przemęczonej pielęgniarki np. przy podawaniu leków może skutkować katastrofalnymi zmianami, nieodwracalnymi, a nawet czasem zgonem. Ten pomnik, tak ma w nazwie, przez lata rządów partyjnych niestety został doprowadzony do ruiny finansowej i organizacyjnej, o czym tutaj słyszeliśmy. I to jest symbol, to jest niestety pomnik całej polskiej służby zdrowia na skraju bankructwa.

    Dobrze, teraz drogie panie, drodzy panowie posłowie wyobraźmy sobie, że ściągamy te piękne garsonki, szpilki, garnitury, krawaty. Zakładamy obuwie ochronne, zakładamy fartuchy, przez 16 godzin karmimy przez sondę ciężko chore dzieci, zmieniamy im pieluchy, myjemy je, uśmiechamy się do nich cały czas, zmieniamy im opatrunki, cały czas trzymając je za rękę. I przede wszystkim jesteśmy cały czas na nogach przez 14 godzin i jeszcze do tego nie możemy się pomylić w dokumentacji, którą musimy niestety wypełniać tonami. Robimy to przez 14 godzin dziennie pięć dni w tygodniu. Musimy być uśmiechnięci, mili. I drodzy państwo, robimy to za połowę tego, co teraz dostajemy za to paplanie tutaj bon motów, rzucanie z tej mównicy...

    (Poseł Magdalena Kochan: To jest nieprzyzwoite. To jest nieprzyzwoite, pani poseł.)

    ...wszystkiego, co potem możemy sobie puścić w Internecie. Ja wiem, że obecna polityka niewiele ma wspólnego z empatią. Ale posłem i politykiem się bywa, a człowiekiem trzeba być zawsze...

    (Poseł Magdalena Kochan: Demagogia.)

    ...i trzeba być empatycznym niestety. (Oklaski)

    Tak ? propos właśnie głosów tych, którzy krytykują postulaty płacowe pielęgniarek. One mają prawo tego żądać, a my zamiast bić tutaj pianę o Trybunał Konstytucyjny, powinniśmy właśnie przez te siedem miesięcy o tym rozmawiać. Nam się tylko wydaje, że rozmawiamy o problemach pielęgniarek. Nie, drodzy państwo. One mają alternatywę. Najwięcej ogłoszeń o pracę niestety jest za granicą. I one co? Korzystają z tego. Wyjeżdżają i tam zarabiają 4 tys. euro. To my tracimy jako pacjenci. Niestety narzekamy bardzo często na to, że ich nie ma, że nie widzimy ich przy naszych łóżkach. Ale one nie piją wcale kawy, tylko jest ich tak mało i mają tak dużo pacjentów, że niestety nie są w stanie zdążyć zająć się nimi wszystkimi tak, jak byśmy chcieli. W Europie na jedną pielęgniarkę przypada średnio ośmiu pacjentów, w Polsce czasami 20 albo i więcej.

    Od 6 miesięcy niestety przyglądamy się tutaj totalnej hipokryzji partyjnej. PO teraz krzyczy i mówi, że obecny rząd ma coś z tym zrobić. A co zrobiliście przez 8 lat? To wy doprowadziliście do zadłużenia tego szpitala. To wy, jeżeli chodzi o liczbę pielęgniarek, doprowadziliście do tego, że rozporządzeniami zwiększaliście coraz bardziej limity pacjentów, którzy przypadają na jedną pielęgniarkę. Niestety ta hipokryzja również dotyczy Prawa i Sprawiedliwości, bo rzeczywiście w kampanii to był jeden z priorytetów pani premier, która mówiła, że zajmiecie się pielęgniarkami. Teraz czasem słyszymy w wypowiedziach pana ministra, że pielęgniarki są roszczeniowe czy pazerne. Nie są roszczeniowe i nie są pazerne.

    Pani Premier! Panie Ministrze! Chcecie teraz mieć pieniądze dla pielęgniarek, chcecie zająć się już tymi pielęgniarkami, to proszę bardzo, przyjmijcie nasz projekt, klubu Kukiz’15, który złożyliśmy w Sejmie, w którym prosimy was o likwidację gabinetów politycznych. Kosztują pół miliarda rocznie. Pół miliarda rocznie. Będziecie mieć 2 tys. zł rocznie na podwyżki dla każdej polskiej pielęgniarki. Drogie partie, zrzeknijcie się subwencji, będziemy mieć jeszcze więcej na podwyżki dla pielęgniarek. Sprawą nie zajmiemy się systemowo, tylko rozwiążemy ją tu i teraz, bo chodzi przecież o dobro dzieci. Przecież Polakom bardziej przyda się pielęgniarka niż partyjny członek noszący teczkę za ministrem czy PR-owiec, który układa nam te wszystkie bon moty do tego.

    I na koniec prośba do kreatorów, niestety, tego konfliktu. Już w Polsce wszystkich skłóciliście. Mało wam? I rodzice, i pielęgniarki walczą o chore dzieci, to jest ich wspólny problem. Przestańcie stawiać ich po dwóch stronach barykady, bo w tej całej walce partyjnej niedługo zobaczymy w telewizji, że dzieci i rodzice walczą o 500+. Dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia