8. kadencja, 20. posiedzenie, 2. dzień (09-06-2016)
19., 20. i 21. punkt porządku dziennego:
19. Pierwsze czytanie obywatelskiego projektu ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (druk nr 550).
20. Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (druk nr 558).
21. Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (druk nr 569).Poseł Barbara Dolniak:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Trybunał Konstytucyjny jest po to, by bronić obywateli przed nadużywaniem władzy i przed pochopnym uchwalaniem szkodliwych ustaw. Nie możecie uchwalać tego, co wam się żywnie podoba, bo macie większość w Sejmie. Nie dostaliście mandatu do naruszania prawa w imię sprawowania władzy. Większość w Sejmie nie oznacza, że jest się ponad prawem. Krok do tyłu w rozmowach na temat stanowienia prawa jest wyrazem rozsądku i słuchania w dyskusji innych, a nie wyrazem kapitulacji. To nie wojna czy rewolucja, by sprowadzać temat do takiej właśnie oceny sytuacji. Tu, w Sejmie, mamy tworzyć dobre prawo, służące nam, obywatelom, i dla takich celów zostaliśmy wybrani. Dobrego prawa nie tworzy się w atmosferze słów o kapitulacji.
Tworzenie prawa to jedno, a przestrzeganie to drugie. Z prawem nie chadza się na kompromisy. Prawa się przestrzega. Przestrzeganiem prawa jest respektowanie wyroków, przyjęcie ślubowania od sędziów. To Sejm, a nie prezydent, ma prawo wyboru. Prawo, by dawało poczucie sprawiedliwości i stabilizacji, musi też dawać poczucie bezpieczeństwa i pewności. Prawo doraźne, tworzone na chwilę, na kolanie, tego nie zapewni, tworzy tylko chaos prawny. Świadomość tworzenia prawa, które za chwilę zostanie uznane za niekonstytucyjne, podważa w ogóle wartość prawa i sens jego tworzenia. Wprowadzanie niekonstytucyjnych przepisów tylko dlatego, że są nasze, to tworzenie szkodliwego i złego prawa. Jeżeli państwo myślą, że można stosować złe przepisy, to jesteście w błędzie, a praktyka szybko pokazuje, jak błędne przepisy szkodzą nam, obywatelom.
Zgodnie z art. 45 konstytucji każdy ma prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Propozycja, by orzeczenia zapadały większością 2/3 głosów, doprowadzi do pozbawienia obywateli prawa do wyroku, co jest jawnym pogwałceniem głównej zasady demokratycznego państwa prawa. Wnosząc sprawę, mamy prawo do jej rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 10 konstytucji ustrój opiera się na trójpodziale władzy. Danie prezydentowi czy prokuratorowi generalnemu prawa do złożenia wniosku o zmianę składu orzekającego jest jawnym naruszeniem tego trójpodziału. W projekcie nie ma przepisów, które dawałyby możliwość podjęcia decyzji odmawiającej, jeżeli chodzi o wniosek. Oznacza to formę polecenia - wystarczy więc złożyć wniosek. Przewidziano natomiast przypadki, gdy rozprawa nie może się odbyć bez udziału prokuratora generalnego. A co, jeśli specjalnie nie będzie przychodził?
Kolejną kwestią jest rozpatrywanie spraw według kolejności wpływu. Musimy pamiętać, że mogą pojawić się sprawy wyjątkowo ważkie, które ze względu na swój charakter nie mogą czekać. Wiem, że posłowie Prawa i Sprawiedliwości zaraz zakrzykną, że jest furtka, ale klucz do tej furtki ma tylko obecna większość. Widać chociażby to po działaniach wobec trybunału.
Nie do pomyślenia jest, aby niezawisłego sędziego usunąć ot tak, decyzją Sejmu, bo to podważa konstytucyjną zasadę niezależności sądów i niezawisłości sędziów. W art. 180 konstytucji mamy wprost wyrażoną zasadę o nieusuwalności sędziów, a zgodnie z art. 194 są oni powoływani na 10-letnią kadencję, której nie wolno skracać. To co, jak nam się nie podoba sędzia, to możemy go usunąć, skrócić jego kadencję? Od tego jest postępowanie dyscyplinarne, które daje możliwość usunięcia sędziego z urzędu, gdy sprzeniewierzy się pełnieniu funkcji, a nie dlatego, że nam się nie podoba.
Nie możemy kwestionować ostateczności wyroków, bo to wynika z konstytucji. Tym samym przyznawanie Sejmowi uprawnienia do wnioskowania o ponowne rozpatrzenie sprawy jest podważeniem jasnego i precyzyjnego przepisu konstytucji. Inaczej większość sejmowa, więc polityczna, decydowałaby o tym, co jest ostateczne, a co nie. Prezydent poprzez przyjęcie ślubowania lub odmowę jego przyjęcia nie może decydować o wyborze sędziego. Przyjęcie przepisu, że ślubowanie jest wyznacznikiem wyboru, stanowi furtkę przenoszącą uprawnienie z Sejmu na prezydenta. Przecież nie zmieniacie przepisów konstytucji w tym zakresie, prawda? (Dzwonek)
(Poseł Stanisław Piotrowicz: O jakim projekcie pani mówi?)
Prawo i Sprawiedliwość tworzy pozory dialogu i dyskusji w Sejmie, mając pełną świadomość tego, że to czysta propaganda. Prawda jest taka, że Prawo i Sprawiedliwość nie zamierza z nikim dyskutować o trybunale.
Wicemarszałek Stanisław Tyszka:
Dziękuję, pani poseł.
Poseł Barbara Dolniak:
Nie interesuje was opinia Komisji Europejskiej.
Wicemarszałek Stanisław Tyszka:
Dziękuję bardzo, pani poseł.
Poseł Barbara Dolniak:
Jeszcze dwa zdania
Wicemarszałek Stanisław Tyszka:
Nie, pani poseł. Jako marszałek jest pani zawsze bardzo skrupulatna i proszę się tego trzymać.
Poseł Barbara Dolniak:
To skończę ostatnie zdanie. W krzewieniu populizmu jesteście bezkonkurencyjni...
(Wicemarszałek wyłącza mikrofon, oklaski)
(Głos z sali: Brawo!)
(Głos z sali: Pani marszałek, pani pomyliła projekty!)
Przebieg posiedzenia