8. kadencja, 20. posiedzenie, 2. dzień (09-06-2016)
Oświadczenia.
Poseł Jacek Kurzępa:
Panie Marszałku! Koleżanki i Koledzy Posłowie! Słuchacze! Miałem dzisiaj w Sejmie szczególnych gości. Dla posłów z wieloletnim stażem być może nie jest to już coś ekscytującego, dla mnie, debiutanta, nabrało znaczenia, że to właśnie znów coś się dzieje pierwszy raz. Gościłem w Sejmie wyróżnionych przez drużynowego XIII Świebodzińskiej Drużyny Harcerzy ˝Sten˝ druhów - najlepszych z najlepszych. Przybyli wspaniale umundurowani, godni miejsca, do którego zostali zaproszeni. Towarzysząc im, wraz z nimi przeżywałem rozmaite ekscytacje tutaj, w Sejmie. A zaczęło się oczywiście od typowego lęku, że Straż Marszałkowska coś w naszych zachowaniach oceni jako zagrażające bezpieczeństwu i nie wpuści, albo poczucia, że pojawia się we mnie coś z postawy terrorysty, że prawdopodobnie na bramce zabuczy i też nie będę mógł wejść. I powiem, że każdy tak ma, bez względu na to, czy jest młodym harcerzem, czy dorosłym człowiekiem. Widzimy te zachowania u każdej z wycieczek. Jednak chciałbym powiedzieć, że potem lęk ten opada. Dostrzegłem zupełnie co innego. Dostrzegłem to, że głowy harcerzy kręcą się w maksymalnych obrotach, bo wszystko warte było dostrzeżenia. A jak jeszcze na horyzoncie pojawili się medialni politycy, to moim zadaniem było zaproszenie ich do wspólnych słit foci. I dziękuję wam, koleżanki i koledzy posłowie, za wyrozumiałość, życzliwość i udostępnienie twarzy. Moi harcerze oszaleli z radości, widząc panią prof. Pawłowicz i mogąc z nią pogadać, ja zaś byłem zaskoczony, że oni znali zarówno ekspresję pani profesor, jak i jej polityczną dynamikę. Po chwili ich namiętność przerzuciła się na Pawła Kukiza, który cierpliwie udostępniał swój artefakt każdemu z nich. Szczęście sięgało zenitu. Tylko ja, zapraszający, zapomniany i niemalże zepchnięty z afisza, miałem poczucie dotkliwej niesprawiedliwości losu. Oczywiście dla tych, którzy nie rozumieją tego żartu, mówię, że to żart. Słowem, doznań moc. A i jeszcze serdeczne rozmowy z posłem Wojtkiem Ziemniakiem czy Arturem Gieradą, mimo że to posłowie nie z mojej formacji.
Słowem, chciałbym powiedzieć, że jestem niewymownie wdzięczny paniom i panom z Wszechnicy Sejmowej, Straży Marszałkowskiej za pomoc w przeprowadzeniu i przebiegu tej wizyty, paniom, które porządkowały salę kolumnową - że wytrzymały harcerską nawałnicę i wspomogły zdrożonych wędrowców zdrojową wodą. Koleżankom i kolegom posłom dziękuję za chęć wejścia w dialog z gośćmi, nieuchylanie się przed ich potrzebą dotknięcia, zdobycia autografu czy zrobienia słit foci.
Na koniec zwrócę się do burmistrza Świebodzina pana Darka Bekisza i rady miasta z podziękowaniem za sfinansowanie tej wyprawy. Harcerze ze ˝Stena˝ ze Świebodzina godnie reprezentowali wasze miasto. Dziękuję środowiskom harcerzy warszawskich, którzy przyjęli w gościnę na dalsze dwa dni harcerzy ze ˝Stena˝ i zorganizowali wyprawę do Muzeum Powstania Warszawskiego, Muzeum Wojska Polskiego oraz wizytę na Stadionie Narodowym.
I jeszcze na koniec do rodziców harcerzy. Wasi chłopcy dali przykład zarówno mężnej postawy, jak i dużej kultury osobistej, skromności i chęci dowiedzenia się jak najwięcej. Jedną rzeczą sprawili mi pewien kłopot. Otóż zadawali ciągle pytanie, jak to się robi, że się zostaje posłem, bo oni też by tak chcieli. Nie uwzględnili jednego - że jestem posłem debiutantem i jeszcze nie nacieszyłem się swoją nową rolą. Nie chcę jej przedwcześnie porzucać, ale cicho sza, nie wszystko im powiedziałem. Zatem pewno będą musieli tu wrócić. Pozdrawiam was, dziękuję, dobranoc. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia