8. kadencja, 21. posiedzenie, 3. dzień (23-06-2016)
Oświadczenia.
Poseł Andrzej Gawron:
Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! 29 maja 2016 r. w sanktuarium Matki Boskiej Lubeckiej obchodziliśmy uroczystość 300-lecia znalezienia medalionu z jej wizerunkiem. Jest to rocznica szczególna dla mieszkańców ziemi lublinieckiej, niewątpliwie zasługująca na prezentację w polskim parlamencie.
Aby oddać hołd naszej Najmilszej Matce na Górce Lubeckiej, w dniu jubileuszu zebrały się wszystkie stany - duchowieństwo z biskupem diecezji gliwickiej Janem Kopcem, przedstawiciele władz, instytucje oraz rzesze wiernych.
Lubecko to niewielka miejscowość leżąca na północny zachód od Lublińca. Cudownie znaleziony medalion umieszczony jest w prezbiterium tutejszego sanktuarium maryjnego. Sanktuarium to zajmuje ważne miejsce w historii regionu ziemi lublinieckiej i całego Śląska. Najstarsza wzmianka o kościele w Lubecku pochodzi z 1342 r. Cudowny medalion znaleziono w 1716 r., kiedy duszpasterzem w parafii był ks. Jerzy Franciszek Zmieszkał.
Medalion o wymiarach 12,5 cm na 7,5 cm malowany jest na srebrnej blasze. Na jego awersie znajduje się wizerunek Matki Boskiej, a na rewersie - wizerunek Zbawiciela w cierniowej koronie (Ecce Homo). Cudowne okoliczności znalezienia medalionu i wydarzenia związane z jego kultem odbiły się szerokim echem w I Rzeczypospolitej. Wizerunkiem Matki Bożej Lubeckiej zainteresowali się wówczas paulini z pobliskiej Jasnej Góry, im też zawdzięczamy relację ze znalezienia medalionu. Medalion był zabrany do kurii biskupiej we Wrocławiu i upłynęło wiele lat, zanim znów w 1738 r., dzięki determinacji parafian, na mocy decyzji papieskiej wrócił do Lubecka.
Lud śląski przez te wszystkie lata pielgrzymował do łaskami słynącego wizerunku Najświętszej Maryi Panny w Lubecku, gdzie wypraszał wszelkie potrzebne łaski. Świadectwem tego są liczne wota, relacje o cudach zapisane w księgach parafialnych, a kiedy w 1847 r. Lubliniec dotknęła klęska zarazy i głodu, mieszkańcy po ratunek zwrócili się właśnie do Matki Boskiej Lubeckiej i zostali wysłuchani. Podjęli wtedy ślubowane zobowiązanie pielgrzymek pieszych do Lubecka, które odbywają się corocznie w dniu 2 lipca, i obietnicy tej wierni są aż do dzisiaj.
W akcie uznania wielkiego znaczenia dla mieszkańców regionu 14 sierpnia 1994 r. biskup gliwicki Jan Wieczorek ustanowił w kościele parafialnym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny diecezjalne sanktuarium Matki Boskiej Lubeckiej. To niezwykłe miejsce słynie nie tylko z cudownego wizerunku Matki Bożej, może zachwycić również bogactwem wystroju kościoła oraz unikalnymi w skali europejskiej gotyckimi freskami z początku XV w. Obecny proboszcz, kustosz sanktuarium ks. Andrzej Bartysiewicz przywraca pełny blask świątyni, szczególnie dbając o wszystkie zabytkowe detale.
Do zewnętrznej ściany prezbiterium kościoła w Lubecku przylega grób zawsze ozdobiony kwiatami i zapalonymi zniczami. Spoczywa w nim Franciszka Ciemienga, nazywano ją Dziołszką lub Francką z Kanusa. Zasłynęła ˝zabraniami˝, czyli proroczymi wizjami, pomagała przybywającym do niej ludziom - strapionym, niepotrafiącym samodzielnie rozwiązać swoich problemów. Wierzono w skuteczność dostąpienia łask Bożych za jej wstawiennictwem. Zyskała przez to u ludzi opinię świętej.
W czasach pogoni za pieniądzem, konfliktów, kultu konsumpcji, odchodzenia od fundamentalnych wartości sanktuarium jest ostoją wiary, a jego znaczenie i popularność ciągle wzrasta. Ważną tradycją są modlitewne nocne czuwania w każdy pierwszy piątek miesiąca, które rozpropagował poprzedni proboszcz, śp. Henryk Gajda.
Chciałbym na koniec przytoczyć słowa modlitwy oddające istotę tego jubileuszu, pozwalające otworzyć serca na łaski płynące za wstawiennictwem Matki Bożej:
Pani Nasza Lubecka, Matko Ziemi Śląskiej, Strażniczko naszych domów i pól! Stajemy przed Tobą tak jak ojcowie nasi, którzy z wiarą i nadzieją oraz ze szczerą miłością w sercach już od 300 lat pielgrzymowali do Twojego świętego obrazu. A Ty, Matko, byłaś im ostoją tej wiary w Boga i wierności Kościołowi Świętemu. Ty dałaś nadzieję naszym przodkom w czasie utrapień i pocieszałaś ich w smutkach i doświadczeniach życia. Prosimy Ciebie dzisiaj, pociesz chorych, samotnych i przygnębionych. Naucz nas uczestniczyć z wielką czcią w każdej Mszy Świętej. W Twoje matczyne dłonie składamy teraźniejszość i przyszłość naszej Ziemi Śląskiej, w której Ty jesteś wszak czczona jako Matka Sprawiedliwości i Miłości Społecznej. U Syna Twojego wstawiaj się za nami teraz i w godzinę naszej śmierci. Amen.
Zapraszam w gościnne progi sanktuarium Matki Bożej Lubeckiej. (Dzwonek) Dziękuję. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia