8. kadencja, 22. posiedzenie, 2. dzień (06-07-2016)

18. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Protokołu do Traktatu Północnoatlantyckiego w sprawie akcesji Czarnogóry, podpisanego w Brukseli dnia 19 maja 2016 r. (druki nr 645 i 676).

Poseł Grzegorz Długi:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nawiązując do kwestii atmosfery, którą zakończył mój przedmówca, chciałem powiedzieć, że to faktycznie jest dobry moment, dobry dzień i dobra chwila w naszym parlamencie, że mówimy o kolejnym kroku realizacji otwartych drzwi. Czarnogóra, wielu z nas pewnie tam było, to jeden z najpiękniejszych krajów Europy, zamieszkany przez ludzi, którzy są nam bliscy pod wieloma względami, którzy są naszymi braćmi, którzy są bardzo gościnni. My też musimy być gościnni, my chcemy, aby byli z nami w jednym klubie.

    Jaki to klub NATO? Jakie są cele tego NATO? Czy są tożsame z naszymi celami? To już mamy dawno rozwiązane na szczęście: bezpieczeństwo, stabilność, demokracja. O tej demokracji, przypomnę, preambuła Traktatu Północnoatlantyckiego mówi coś takiego: zrzeszają się kraje, które są zdecydowane ochraniać wolność, wspólne dziedzictwo i cywilizację swoich narodów, oparte na zasadach demokracji, wolności jednostki i rządów prawa. Inaczej mówiąc, nasze uczestnictwo w tym klubie wymaga od nas utrzymywania tych zasad i bronienia tych zasad gdzie indziej, ale również liczymy na to, że wszyscy inni członkowie tego klubu w podobny sposób będą do tych wartości podchodzili.

    Jest uznanie międzynarodowe, że Czarnogóra spełniła te warunki. Mieszkańcy Czarnogóry wykonali ciężką pracę, aby również siebie nawzajem przekonać. Bierzcie państwo pod uwagę, że w kraju tym jednak pewne sympatie niekoniecznie były pronatowskie, szczególnie po tym okresie, gdy NATO potraktowało tak czy inaczej bratnią dla Czarnogórców, bratnią również dla nas Serbię. Wobec tego była to ciężka praca, by przekonać mieszkańców Czarnogóry, że droga wspólnej Europy, wspólnego klubu obronnego, jakim jest NATO, jest również drogą dla Czarnogórców. Cieszymy się, że doszli do tego zdania i złożyli swój akces do tej organizacji.

    Cele geopolityczne już tutaj przedstawiał mój przedmówca, który reprezentował wnioskodawców. Są one jasne, oczywiste i potrzebne.

    Nie znam niestety języka, natomiast powiem po polsku: Witajcie, Czarnogórcy, w tym klubie, zapraszamy was do tego klubu i cieszymy się, że będziemy razem. Cieszymy się również z tego, że... To może nie jest tak, jak mówił przedmówca, że tutaj martwimy się destabilizacją, którą może prowadzić Rosja. NATO nie jest paktem skierowanym przeciwko Rosji, NATO jest paktem skierowanym na nasze wspólne bezpieczeństwo. Wobec tego te osoby, chodzi o te rosyjskie jachty stojące w portach czarnomorskich, nie muszą się martwić, będą tam dalej mile widziane, przynajmniej tak długo, jak długo będą wyznawały te same wartości.

    Cieszę się również - jak już nawiązywałem - że mamy wyjątkową okazję traktować nasze interesy ponadpartyjnie. Koniec z partiami. Czarnogóra jest interesem nas wszystkich, to, aby była z nami, i nie musimy tutaj martwić się o to, kto jest z jakiej partii. Przyłączę się do tego, co przede mną mówił pan minister. Postarajmy się, aby to głosowanie było jednomyślne. Jeżeli uda nam się przekonać wszystkich posłów, to będzie też bardzo dobry sygnał dla Czarnogórców, że ich praca - nawzajem musieli się przekonywać do wspólnej Europy, do wspólnej obrony - że to się opłacało i że my tutaj ponadpartyjnie będziemy witali ich w NATO.

    Klub Poselski Kukiz’15 z dużą przyjemnością poprze tę ustawę w całości. Dziękuję. (Oklaski)

    (Głos z sali: Brawo!)

Przebieg posiedzenia