8. kadencja, 22. posiedzenie, 2. dzień (06-07-2016)
19. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o sporcie (druki nr 627 i 663).
Poseł Sprawozdawca Jarosław Szlachetka:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jako poseł sprawozdawca chciałbym przedstawić sprawozdanie Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o sporcie.
Komisja obradowała nad projektem w czasie trwania poprzedniego posiedzenia Sejmu, tj. w dniu 23 czerwca 2016 r. Po przeprowadzeniu pierwszego czytania Komisja Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki po wniesieniu i przyjęciu pewnych poprawek zaproponowanych m.in. przez Biuro Legislacyjne wnosi do Sejmu, aby uchwalić załączony projekt ustawy.
Sprawozdanie, które przyszło mi zaprezentować Wysokiemu Sejmowi, dotyczy prac przeprowadzonych nad ww. projektem ustawy, która przewiduje zmianę niektórych przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, Dz. U. z 2016 r. poz. 176, dotyczących zwalczania dopingu w sporcie, zawartych przede wszystkim w rozdziale 9 ustawy. Zaproponowane zapisy mają na celu przede wszystkim uporządkowanie i uregulowanie krajowych rozwiązań w zakresie stanowienia i realizacji reguł dyscyplinarnych dotyczących dopingu w sporcie w sposób zgodny z zasadami Światowego Kodeksu Antydopingowego. Do przestrzegania zasad kodeksu zobowiązuje Polskę art. 4 ust. 1 Międzynarodowej konwencji o zwalczaniu dopingu w sporcie, sporządzonej w Paryżu w dniu 19 października 2005 r. Pozwolę sobie tylko przypomnieć, że konwencja jest kompleksową międzynarodową umową, której celem jest harmonizacja działań w zakresie zwalczania stosowania niedozwolonych środków i metod przez sportowców. Podpisanie i ratyfikowania konwencji oznacza, że władze Rzeczypospolitej Polskiej przyjęły na siebie odpowiedzialność za zwalczanie dopingu w naszym kraju.
Szanowni Państwo! Najważniejsze zapisy w proponowanym projekcie ustawy dotyczą zasadniczych kwestii w walce z dopingiem. To jest ustanowienie Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie jako instytucji właściwej do stanowienia i realizacji reguł dyscyplinarnych dotyczących zwalczania dopingu w sporcie, w tym prowadzenia postępowań dyscyplinarnych. Dotychczas te obowiązki były w różny sposób wypełniane przez polskie związki sportowe. Nader często w postępowaniach dyscyplinarnych prowadzonych przez związki dochodziło do nieprawidłowości, w tym do orzekania kar w sposób rażąco sprzeczny z postanowieniami własnych regulaminów dyscyplinarnych i Światowego Kodeksu Antydopingowego. Po zmianie przepisów polskie związki będą obowiązane do uznania i respektowania przedmiotowych reguł dyscyplinarnych stanowionych dotąd przez komisję, która będzie też odpowiedzialna za realizację odpowiedzialności dyscyplinarnej za doping w sporcie.
Konieczne było także, szanowni państwo, dokonanie aktualizacji definicji dopingu w sporcie zgodnie z najbardziej aktualną definicją zawartą w Światowym Kodeksie Antydopingowym, który wyznacza międzynarodowe standardy w tym zakresie. Dlatego projekt ustawy definiuje pojęcie dopingu w sporcie, a proponowane zapisy są także zaktualizowane i rozszerzone o uznanie za czyn dopingowy współpracy sportowca z osobami, które wcześniej za doping zostały zawieszone lub skazane, w tym z trenerem czy osobą z personelu pomocniczego. Jest to zapis w Światowym Kodeksie Antydopingowym, który jest pokłosiem głośnej sprawy kolarza Lance’a Armstronga.
Wprowadzenie do polskiego prawodawstwa międzynarodowych standardów zwalczania dopingu w sporcie jest niczym innym jak zapewnieniem ochrony podstawowego prawa sportowców, zawodników do uczestniczenia w sporcie wolnym od dopingu, a tym samym promowaniem zdrowia, uczciwości i równości sportowców w kraju i za granicą, zapewnieniem zharmonizowanych, skoordynowanych i skutecznych programów wykrywania dopingu, zniechęcania do niego i zapobiegania mu na szczeblu międzynarodowym i krajowym, wyrażeniem dezaprobaty wszystkim działaniom mającym na celu stosowanie zakazanych substancji i metod, w końcu wyjściem naprzeciw wszystkim, którzy toczą walkę o czysty sport zgodny z zasadą fair play.
Omawiane dzisiaj propozycje są także odpowiedzią na rozwój nowych trendów dopingowych w Polsce i na świecie, w tym spowodowanych pojawieniem się nowych substancji i metod uznanych za zabronione, a przede wszystkim wypełnieniem zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej wobec Światowej Agencji Antydopingowej. Osiągnięcie zgodności ze światowym programem antydopingowym z całą pewnością wpłynie na postrzeganie Polski jako kraju realizującego właściwie program antydopingowy, postrzegania polskiego państwa, polskich związków sportowych jako wiarygodnych partnerów przy organizacji imprez i zawodów sportowych na poziomie krajowym i międzynarodowym.
Brak dostosowania polskiego prawa i zgodności z obowiązującymi regułami określonymi przez WADA mógłby skutkować zawieszeniem akredytacji WADA naszemu laboratorium antydopingowemu, zawieszeniem działalności Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do braku możliwości organizowania międzynarodowych zawodów sportowych na terytorium Polski czy podania w wątpliwość czystości polskiego sportu, zawodników reprezentacji narodowych, trenerów, działaczy sportowych.
Będąc posłem sprawozdawcą Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki, ale także w imieniu wnioskodawców, mając na względzie dobro polskiego sportu, sportowców, zawodników uprawiających sport wyczynowy, ich młodszych kolegów, ich trenerów, personel medyczny, rodziców oraz dzieci i młodzież, która w szczególny sposób narażona jest na używanie substancji zabronionych oraz na nieodpowiednie stosowanie suplementów diety, zwracam się do pań i panów posłów o pozytywne potraktowanie i przyjęcie tego projektu ustawy. Dziękuję bardzo.
Przebieg posiedzenia