8. kadencja, 22. posiedzenie, 2. dzień (06-07-2016)

20. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o sporcie (druki nr 628 i 664).

Poseł Grzegorz Furgo:

    Panie Marszałku! Szanowni Państwo Posłowie! Wybitni Sportowcy, którzy są dzisiaj tutaj, w Sejmie! Proszę państwa, dyskutowany dzisiaj projekt ustawy zmieniającej wysokość nagród za wybitne osiągnięcia sportowe był dawno oczekiwany przez sportowców. Sportowiec, który swoje młodzieńcze życie poświęca na mordercze treningi, rezygnuje z wielu uciech młodości, bo całą swoją uwagę koncentruje na trenowaniu, musi do tej ciężkiej pracy być właściwie motywowany. Zakładając koszulkę z białym orłem na przodzie, staje się on najlepszym nośnikiem wartości, które w naszym kraju są tak ważne - pracowitości, wytrwałości, honoru i miłości do ojczyzny. To wstyd, że dotychczas polscy sportowcy za swoje niejednokrotnie wybitne osiągnięcia otrzymywali nagrody państwowe w maksymalnej wysokości 32 tys. zł. Pewnie wielu z nas zadało sobie pytanie, czy to dużo, czy to mało. Jeśli przeliczymy czas spędzony na treningach, uwzględnimy wszystkie wyrzeczenia i odrzucenie wielu pokus, a jednocześnie uświadomimy sobie, jaka presja towarzyszy przygotowaniom i występom, to oczywiście uznamy, że jest to kwota zbyt niska. Zbyt małą kwotę jednak daje również podniesienie jej z 14-krotności średniego krajowego uposażenia do 35-krotności.

    Posłowie wnioskodawcy zrobili krok w dobrym kierunku, jednak w jednym z akapitów zapisano: ˝Zwiększenie ustawowej maksymalnej wysokości nagród umożliwi zatem odpowiednie uhonorowanie zawodników za zdobycie medalu na najważniejszych imprezach sportowych˝. A czy jest to odpowiednie uhonorowanie? Chyba nie.

    Oczywiście, wysokość tych nagród będzie motywacją do dalszej, cięższej pracy. Na przykładzie Węgier, opisanym wnikliwie w tym projekcie, możemy zaryzykować stwierdzenie, że podniesienie wysokości nagród za najwyższe osiągnięcie do nieco ponad 80 tys. zł w dalszym ciągu wygląda blado przy 110 tys. euro za złoty medal. Oczywiste jest, że uwzględnia się w tym wypadku możliwości budżetowe ministerstwa, jednak proszę pamiętać, że wysokość nagród motywuje do walki o najwyższe trofea, a jednocześnie pozwala na dalsze trenowanie i angażowanie się w popularyzację Polski poza granicami kraju. Żadne zabiegi PR-owe nie są w stanie rozpromować kraju tak, jak to robią nasi najlepsi sportowcy, a w Polsce przecież ich nie brakuje.

    Dzięki trwającym obecnie piłkarskim mistrzostwom Europy, sukcesom Agnieszki Radwańskiej, fantastycznym siatkarzom, znakomitym polskim lekkoatletom, piłkarzom ręcznym widzimy, jak bardzo potrzebujemy sportowych sukcesów. Powinniśmy wspierać naszych najlepszych sportowców, nie tylko dopingując ich podczas najważniejszych występów, ale również dbając o to, by bez żenady zakładali biało-czerwone koszulki. Kiedy zakładają barwy narodowe, muszą czuć wsparcie tych, dla których startują. A startują dla nas wszystkich, dla całego narodu, również dla władz, które ten naród reprezentują.

    Wspieranie sportowych sukcesów powinno wiązać się również ze znajdowaniem i finansowaniem młodych talentów. Sport to duma, ale też i ciężka praca. Wielu wybitnych ludzi z powodu braku wsparcia na etapie rozwoju musiało zrezygnować ze swoich pasji. Nie powinniśmy marnować potencjału młodych ludzi.

    Klub Nowoczesna popiera projekt ustawy o sporcie. Jednocześnie wzywamy ministra sportu do rozpoczęcia realizacji zaniechanego od wielu lat programu wspierania młodych talentów, bo to one niedługo będą stawać na najwyższych stopniach podium z białym orłem na piersi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia