8. kadencja, 23. posiedzenie, 1. dzień (19-07-2016)

8. punkt porządku dziennego:

Informacja prezesa Instytutu Pamięci Narodowej o działalności Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w okresie 1 stycznia 2015 r. - 31 grudnia 2015 r. (druk nr 497) wraz ze stanowiskiem Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka (druk nr 695).

Poseł Jarosław Porwich:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Lektura sprawozdania prezesa IPN, ale też ogólnie dostępne dane prowokują w sposób naturalny do zadania pytania: Dlaczego w śledztwach dotyczących zbrodni komunistycznych ważniejszą kwestią jest doprowadzenie do postawienia kogoś w stan oskarżenia, a - mam wrażenie - mniej ważną jest dogłębne wyjaśnienie spraw lub sprawy? Dlaczego w momencie stwierdzenia, że nie ma żyjących winnych zbrodni, którzy powinni znaleźć się na ławie oskarżonych, śledztwa często stają się w pewnym sensie bezproduktywne, bo są umarzane? Wiemy przecież, że cała masa zbrodni komunistycznych, podobnie zresztą jak wiele zbrodni hitlerowskich, wymaga nadal wyjaśnienia. Dlaczego nie ma ciągu dalszego śledztw, pełnego zbadania tych spraw? Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia