8. kadencja, 23. posiedzenie, 2. dzień (20-07-2016)

Oświadczenia.

Poseł Katarzyna Czochara:

    Ale ja troszeczkę dłużej.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj mówiono wiele na temat rzezi na Wołyniu i również ja z tego miejsca chciałabym powiedzieć kilka słów o tych wydarzeniach.

    ˝Innym zaś rodakom gardła podrzynali,/ ci mordercy z UPA, Boga się nie bali./ Na 'Dekalogu' Doncowa oparty ich zew,/ Nakazał przelewać niewinną polską krew./ Spalone wioski i spalone kościoły,/ wołały o pomstę za ofiary i popioły.˝ Mieczysław Habuda, Kędzierzyn-Koźle.

    Trudna pamięć - tak metaforycznie można określić świadectwo ludobójstwa Polaków zamieszkałych na Kresach Wschodnich. 11 lipca obchodziliśmy 73. rocznicę skomasowanego ataku ukraińskich nacjonalistów na polskie miejscowości na Wołyniu. W sumie podczas zbrodni wołyńskiej w latach 1943-1944 z rąk ukraińskich nacjonalistów zginęło ok. 100 tys. Polaków. Pierwszy masowy mord na ludności polskiej na Wołyniu został dokonany 9 lutego 1943 r. przez oddział Ukraińskiej Powstańczej Armii, który zamordował 173 Polaków we wsi Parośla w powiecie sarneńskim. Szczególne nasilenie zbrodni nastąpiło w lipcu 1943 r., zamordowano wówczas ok. 10 tys. Polaków. Wykorzystywano fakt gromadzenia się w niedzielę 11 lipca ludzi w kościołach. Doszło do mordów w świątyniach m.in. w Porycku i Kisielinie. Około 50 kościołów katolickich na Wołyniu zostało spalonych i zburzonych. Zbrodni na Polakach dokonano w 1865 miejscowościach na Wołyniu. Największych masakr dokonano w Woli Ostrowieckiej, gdzie zamordowanych zostało 628 Polaków.

    Zbrodnie na Polakach dokonywane były niejednokrotnie z niebywałym okrucieństwem - palono żywcem, wrzucano do studni, używano siekier i wideł, wymyślnie torturowano ofiary przed śmiercią, a także gwałcono kobiety. Wiele bólu i cierpienia zapisane jest na kartach naszej historii. My, Polacy, doskonale wiemy, czym jest okupacja, ból i walka do ostatniej kropli krwi. Wielu oddało życie w obronie bliskich. Winniśmy więc nie tylko pielęgnować i kultywować pamięć o tragicznych wydarzeniach, ale także oddawać hołd wszystkim poległym, tak aby pamięć o nich nigdy nie zaginęła.

    Niestety duża część naszych rodaków niewiele wie o rzezi na Wołyniu. Badania dowodzą, że zbrodnia wołyńska nadal pozostaje białą plamą w polskiej pamięci zbiorowej. Prawie połowa Polaków nie ma podstawowej wiedzy na jej temat. Aż 47% badanych zdeklarowało, że nie wie, ani kto był sprawcą zbrodni wołyńskiej, ani kto był jej ofiarą.

    Szanowni Państwo! Pamięć jest najwyższym wyrazem hołdu dla ofiar, dlatego należy zrobić wszystko, aby tę pamięć zachować.

    W niewielkiej miejscowości, w Niemysłowicach w gminie Prudnik w województwie opolskim, istnieje duże zainteresowanie wiedzą historyczną. Część mieszkańców wsi pochodzi z terenów Kresów Wschodnich. Mieszkańcy ci posiadają bogatą przeszłość i mocną tożsamość. Dzięki grupie inicjatywnej 10 lipca ub.r. dokonano uroczystego odsłonięcia pomnika upamiętniającego pomordowanych przez ukraińskich nacjonalistów Polaków ze wsi Puźniki. Na pomniku widnieje tablica z napisem ˝Pamięci Mieszkańców wsi Puźniki w powiecie buczackim, którzy stracili życie w wyniku pogromu 12/13 lutego 1945 roku, i innych Polaków z Kresów Wschodnich, poległych, zamordowanych i zamęczonych w latach 1939-45, których bliscy przybyli na ziemię śląską i tu znaleźli swój dom˝. W kościele znajduje się tablica upamiętniająca nazwiska osób zamordowanych na Wschodzie. Między innymi to takie działania przyczyniają się (Dzwonek) do zachowania pamięci. Dlatego chciałabym złożyć wyrazy uznania burmistrzowi Prudnika, społeczności Niemysłowic, a w szczególności proboszczowi miejscowej parafii za ogromne zaangażowanie i trud w działaniach, aby ta pamięć była wciąż wśród nas. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia