8. kadencja, 23. posiedzenie, 2. dzień (20-07-2016)

16. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 711 i 736).

Poseł Józefa Szczurek-Żelazko:

    Panie Marszałku! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko co do projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw, druk nr 711.

    Szanowni państwo, projektowana ustawa jest odpowiedzią na potrzeby wskazywane nie tylko przez Ministerstwo Zdrowia czy wskazywane w dialogu z Komisją Europejską, ale również na wskazania Najwyżej Izby Kontroli dotyczące zakupu i wykorzystywania aparatury medycznej współfinansowanej ze środków regionalnych programów operacyjnych. Kontrola NIK wykazała, że ponad 30% skontrolowanych szpitali nie osiągnęło zaplanowanych rezultatów, przede wszystkim przewidywanej liczby udzielanych świadczeń, realizując przyjęte założenia na poziomie od 3 do 90%. W ocenie NIK na stopień wykorzystywania aparatury miało wpływ podejmowanie decyzji bez wcześniejszej analizy potrzeb w danym rejonie i oceny dostępności świadczeń. Również brak koordynacji działań związanych z realizowanymi inwestycjami przyczynił się do niskiego stopnia uzyskania wskaźników rezultatu. Pomimo że art. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nakładał na samorządy obowiązek dokonania rzetelnej analizy potrzeb zdrowotnych określającej liczbę i rodzaj tych świadczeń, które powinny być zapewnione w celu zachowania, przywrócenia lub poprawy zdrowia mieszkańców, wiele z tych samorządów niestety nie wywiązywało się z tego obowiązku, wręcz odwrotnie - podejmowano decyzje o budowie bądź rozbudowie szpitali, o zakupie aparatury o wielomilionowej wartości w oderwaniu od jakiejkolwiek racjonalności. Wielokrotnie wskazywano na brak powiązania między oddaniem do użytku inwestycji a kontraktem z Narodowym Funduszem Zdrowia. Równoczesny zakaz wykonywania świadczeń odpłatnych potęgował niewykorzystywanie zaangażowanych środków. Taka polityka doprowadziła do absurdalnych sytuacji, kiedy to w danym regionie liczącym np. kilkadziesiąt tysięcy mieszkańców powstawało kilka oddziałów jednoimiennych, które de facto świeciły pustkami.

    Jak wynika z kontroli NIK, obecna sytuacja prawna nie gwarantuje prowadzenia racjonalnej polityki inwestycyjnej w ochronie zdrowia. W obecnym stanie prawnym brakuje wskazania organu władzy publicznej odpowiedzialnego za koordynację działań wszystkich podmiotów uczestniczących w procesie aplikowania m.in. o środki z Unii Europejskiej.

    Klub Prawo i Sprawiedliwość pozytywnie opiniuje projekt ustawy i wyraża podziękowanie pracownikom ministerstwa za szybkie i sprawne przygotowanie narzędzia informatycznego IOWISZ służącego obiektywnej ocenie wniosków inwestycyjnych w ochronie zdrowia, z nadzieją, że środki Unii Europejskiej przeznaczone na ochronę zdrowia będą racjonalnie wykorzystywane i przyczynią się do poprawy jakości i dostępności udzielanych świadczeń. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia