8. kadencja, 23. posiedzenie, 2. dzień (20-07-2016)
16. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 711 i 736).
Poseł Kazimierz Kotowski:
Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jesteśmy dzisiaj na kolejnym etapie procedowania projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw - tak brzmi tytuł tego aktu prawnego. Pragnę zauważyć, że w treści mamy do czynienia z dwoma aspektami - z aspektem racjonalnego, praktycznie potrzebnego, dobrze rozłożonego w skali regionu czy kraju inwestowania w placówki służby zdrowia, mamy tu na myśli szpitale, a z drugiej strony mówimy o finansowaniu procedur medycznych, które jest realizowane, póki co i w najbliższym roku tak będzie, przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Mówimy także o włączeniu administracji rządowej, wojewody do przyjęcia i podjęcia decyzji o uruchomieniu finansowania tam, gdzie jest to wspierane, finansowane ze środków publicznych, a szczególnie przy wsparciu finansowania środkami unijnymi. Dochodzi w takim razie dodatkowe ogniwo.
Myślę, że samo założenie, aby bardzo racjonalnie i z rozwagą inwestować środki, które mają służyć społeczności w najbliższym czasie, jest dobre, tylko czy wyciągając wnioski z tych doświadczeń, które mamy z ostatniego okresu programowania, 2007-2013 i jeszcze wcześniej, na tym etapie, w dniu dzisiejszym, w połowie roku 2016, kiedy już możemy mówić o pewnym opóźnieniu w realizacji programu 2014-2020, ponieważ wiemy, że środki z regionalnych programów operacyjnych ani też z programów wdrażanych na szczeblu centralnym, które mogą być inwestowane w obszarze służby zdrowia, nie są uruchomione, nie mamy bowiem decyzji komitetu sterującego... W tym momencie dochodzi nam konieczność uzyskania pozytywnej opinii wojewody. W przedstawionych zapisach ustawy mamy wymienione poszczególne etapy, warunki, które winien spełnić beneficjent czy podmiot, aby taką opinię uzyskać. Powoduje to określony upływ czasu. Możemy zatem zapytać, w jaki sposób wprowadzenie na tym etapie, w roku 2016, tej decyzji wpłynie na opóźnienie inwestowania. Ponadto możemy postawić sobie pytanie: Która decyzja będzie ważniejsza? Czy opinia wojewody, czy decyzja komitetu sterującego? Myślę, że wszystko to wymaga wyjaśnienia, i jestem przekonany, że na kolejnym etapie pracy w komisji będziemy mogli te drobne niuanse wyjaśnić. Drobne, mówiąc w cudzysłowie, bo moim zdaniem są to bardzo ważne, istotne elementy całego procesu przygotowania inwestycji, o którym wiemy, jak jest długi.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nie ulega wątpliwości, że kwota środków na inwestycje w służbie zdrowia jest znacząca. Mówiąc o inwestycjach w służbie zdrowia, mam tu na myśli nie tylko inwestycje budowlane, ale i dosprzętowienie. Kwota 12 mld jest wysoka.
Myślę też, że musimy mieć na uwadze to, że w 2018 r. będziemy również oceniani na półmetku pod kątem zainwestowania czy zagospodarowania tych środków. Dołóżmy więc starań, żeby na tym etapie można było jak najszybciej rozpocząć inwestowanie. Przede wszystkim potrzebne nam są mapy potrzeb zdrowotnych. (Dzwonek) Myślę, że pan minister zechce później w swojej wypowiedzi poświecić dwa zdania tej kwestii. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia