8. kadencja, 23. posiedzenie, 2. dzień (20-07-2016)

17. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Infrastruktury o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym (druki nr 716 i 725).

Poseł Sprawozdawca Jan Kilian:

    Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Dla mnie to wielki honor przedstawiać Wysokiej Izbie sprawozdanie Komisji Infrastruktury w sprawie senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.

    Na podstawie uchwały Senatu Rzeczypospolitej z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie wniesienia do Sejmu Rzeczypospolitej projektu ustawy o zmianie ustawy o transporcie zbiorowym na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. Senat wnosi do Sejmu Rzeczypospolitej projekt ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. Przedmiotową ustawą jest ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym.

    Zmiana polega na przesunięciu terminu wdrożenia regulacji ww. ustawy o jeden rok. Sześcioletnie vacatio legis niektórych jej przepisów nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Organizatorzy publicznego transportu zbiorowego, tzn. jednostki samorządu terytorialnego, jak i przewoźnicy świadczący przewozy pasażerskie, zgłaszają wątpliwości co do możliwości wywiązania się z zadań nałożonych na jednostki samorządu terytorialnego w zakresie organizowania publicznego transportu zbiorowego. Ponadto wejście w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. określonych przepisów spowoduje, że pasażerowie mogą stracić dostęp do ulgowych biletów z uwagi na to, że w zakresie transportu drogowego do dnia 30 czerwca 2016 r. tylko 261 jednostek samorządu terytorialnego dokonało wyboru 349 operatorów publicznego transportu zbiorowego, a w zakresie transportu kolejowego 20 jednostek samorządu terytorialnego dokonało wyboru 21 operatorów publicznego transportu zbiorowego, zaś pozostałe jednostki samorządu terytorialnego nie dostosowały się do nowych wymogów co do organizacji publicznego transportu zbiorowego nałożonych ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym polegających m.in. właśnie na dokonaniu wyboru operatora publicznego transportu zbiorowego. Przewoźnicy komercyjni natomiast, którzy nie będą otrzymywać rekompensaty z tytułu stosowania ustawowych ulg, przestaną je oferować.

    Mimo wszystko należy pogratulować samorządom, które wywiązały się z tego zadania.

    Wprawdzie zachodzi obawa, że wprowadzenie zmian w funkcjonowaniu ustawy, przedłużenie wprowadzenia jej w życie o jeden rok, może wpłynąć na dalsze zwlekanie przez jednostki samorządu terytorialnego z wywiązywaniem się ze swego zadania, to trzeba jednoznacznie stwierdzić, że pozostawienie dawnego terminu wprowadzi chaos, a więc po prostu zamieszanie i trudności w przewozie osób. Będzie to dotyczyć szczególnie tzw. Polski powiatowo-gminnej, gdzie wykluczenie społeczne w postaci pozbawienia kontaktu z miejscami pracy czy też z innymi formami uczestnictwa w życiu publicznym ulegnie poważnemu zwiększeniu. Dlatego też, aby uniknąć różnych trudności, polegających np. na ograniczeniu możliwości realizacji przejazdów ulgowych, projekt ustawy przewiduje przesunięcie terminu wejścia w życie tych przepisów na dzień 1 stycznia 2018 r.

    Podczas prac komisji, po uwzględnieniu poprawek zgłoszonych przez Biuro Legislacyjne Sejmu, które zostały zresztą zapisane z użyciem innej techniki redakcyjnej, udało się wypracować projekt przedstawiony państwu w druku nr 725. Komisja rekomenduje Wysokiej Izbie przyjęcie tego projektu. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia