8. kadencja, 23. posiedzenie, 3. dzień (21-07-2016)

47. i 48. punkt porządku dziennego:

   47. Pierwsze czytanie poselskiego projektu uchwały w sprawie umów międzynarodowych TTIP i CETA (druk nr 727).
   48. Pierwsze czytanie poselskiego projektu uchwały w sprawie sprzeciwu wobec zaproponowanego przez Komisję Europejską trybu ratyfikacji umowy między Unią Europejską a Kanadą - CETA bez akceptacji państw członkowskich (druk nr 728).

Poseł Marek Sawicki:

    Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Pan poseł Długi zapowiadał, że będzie tym razem krótko, ale nie bardzo mu to wyszło. Postaram się swoją wypowiedź skrócić, tym bardziej że od strony prawnej wiele aspektów proponowanego projektu uchwały wyjaśnił pan poseł Długi.

    Chcę zwrócić uwagę na to, że umowa dotycząca współpracy gospodarczej pomiędzy Unią Europejską a Kanadą de facto weszła już w życie. Potrzebna jest jeszcze tylko akceptacja Parlamentu Europejskiego. Ta zapowiedź pani komisarz, że będą to umowy ratyfikowane przez parlamenty państw europejskich, jest już nieaktualna. W związku z tym w naszej uchwale zwracamy uwagę na to, że zakończona negocjacja umowy dotyczącej współpracy z Kanadą może być odwzorowana przy umowie TTIP. Nie jestem przeciwnikiem rozszerzania wolnych obszarów handlowych, ale jest jeden wszakże warunek: musi się to odbywać na równych zasadach.

    Przez kilka lat ministerstwo rolnictwa bardzo zdecydowanie sprzeciwiało się utajnianiu negocjacji TTIP, ale, niestety, te negocjacje nadal nie mają charakteru jawnego. W sytuacji kiedy europejscy rolnicy, w tym polscy, od 12 lat są zmuszani do dużych inwestycji w zakresie podnoszenia standardów produkcji żywności, także jakości tej żywności, te standardy, niestety, ani w Kanadzie, ani w Stanach Zjednoczonych nie obowiązują. Jeśli dołożymy do tego dodatkowo znaczące różnice w koncentracji produkcji w Ameryce Północnej i w Europie, to w sytuacji, kiedy doszłoby do przyjęcia tych umów na obecnym etapie, mamy bardzo nierówną konkurencję. To, co mnie osobiście od lat bardzo niepokoi, to ta rywalizacja Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej o rynki tylko i wyłącznie bogatego konsumenta, o własne rynki, a więc odbywa się to wzajemnie. Natomiast zupełnie brak jest współpracy albo jest ona daleko niewystarczająca, jeśli chodzi o lokowanie nadwyżek żywnościowych z północnej części naszego globu w obszarach, gdzie rzeczywiście tej żywności brakuje. Jeśli 1 mld ludzi na świecie głoduje, a kolejne 3 mld są niedożywione, to bogata Europa i bogate Stany Zjednoczone nie mogą oferować sobie kolejnych umów i kolejnych, że tak powiem, ułatwień w zakresie dostępu do bogatszego konsumenta.

    Jeśli chodzi o żywność w Stanach Zjednoczonych, bardzo istotne jest to, że poziom genetycznie modyfikowanej żywności, sposób konserwacji, chlorowanie mięsa - to wszystko w konsekwencji kilkunastu, kilkudziesięciu lat może mieć negatywny wpływ na zdrowie obywateli. Mimo że początkowo ci biedniejsi Europejczycy mogą być zadowoleni, bo być może w wyniku przyjęcia tych umów żywność w Europie stanieje, to w konsekwencji skutki takiego rozwiązania mogą być wcale nie mniej znaczące niż te, o których przed chwilą mówiliśmy w sprawie dyrektywy tytoniowej.

    Dlatego wnoszę o przekazanie obu projektów uchwał do komisji i przyjęcie ich tak, żeby polski parlament zdecydowanie sprzeciwił się i trybowi, i tempu wprowadzania tych umów w życie. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia