8. kadencja, 25. posiedzenie, 1. dzień (13-09-2016)

1. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Administracji Publicznej oraz niektórych innych ustaw (druki nr 767 i 824).

Poseł Zbigniew Gryglas:

    Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Mam przyjemność zaprezentować stanowisko klubu Nowoczesna wobec ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Administracji Publicznej.

    Szanowni Państwo! Jestem absolwentem Krajowej Szkoły Administracji Publicznej, absolwentem jednej z pierwszych promocji, dokładnie II Promocji Pro Publico Bono. Muszę państwu powiedzieć, że do dzisiaj pamiętam te podniosłe chwile, kiedy ponad 20 lat temu wstępowaliśmy w mury szkoły. Wraz z koleżankami i kolegami czuliśmy tę wielką misję, która jest przed nami. Wtedy odpowiedzieliśmy na wezwanie, na apel, który ukazał się w prasie. Ten apel brzmiał: Chcesz służyć Polsce, chcesz zmieniać Polskę? Wstąp w mury szkoły. Odpowiedzieliśmy wszyscy na ten apel. Bardzo się wtedy różniliśmy, muszę państwu powiedzieć, tak jak różnimy się na tej sali. Każdy z nas miał inne doświadczenie, inny bagaż doświadczeń, wreszcie inne poglądy polityczne. Ale co było dla nas wszystkich wspólne? To, że chcieliśmy włączyć się w nurt przemian, chcieliśmy służyć Rzeczypospolitej.

    Krajowa Szkoła Administracji Publicznej została utworzona decyzją pierwszego niekomunistycznego premiera w roku 1990 i przypomnę, że była to pierwsza tego typu instytucja w krajach Europy Środkowo-Wschodniej. W tym zakresie rzeczywiście jako kraj podjęliśmy działania jako pierwsi. Ta krajowa szkoła korzystała z doświadczeń dwudziestolecia międzywojennego, a w szczególności Szkoły Nauk Społecznych i Handlowych, która istniała od roku 1915. Była taka uczelnia, niewielu z nas o tym pamięta, mieściła się później nawet w budynku Krajowej Szkoły Administracji Publicznej. Korzystaliśmy także z najlepszych doświadczeń zagranicznych. Korzystaliśmy z doświadczeń niemieckich, brytyjskich i wreszcie francuskich. Szkoła była wzorowana najbardziej na elitarnej francuskiej École Nationale d’Administration.

    Moi przedmówcy powiedzieli bardzo wiele o zasługach śp. pana prezydenta Lecha Kaczyńskiego na wielu polach - jako szefa Najwyższej Izby Kontroli, ministra sprawiedliwości, prezydenta Warszawy i prezydenta kraju. Warte podkreślenia jest jego istotne wsparcie w procesie zatrudniania pierwszych absolwentów. Pamiętamy o tym. Jednakże jestem głęboko przekonany, że szkoła nie powinna mieć swojego patrona. Są po temu co najmniej trzy powody. Pierwszy jest taki, że w momencie, w którym szkoła powstawała, było bardzo wielu ojców tej idei - był pierwszy niekomunistyczny premier, ale także inne osoby. Bardzo trudno wskazać tę osobę, która dla idei tworzenia KSAP-u ma największe zasługi. Druga przyczyna, niezmiernie istotna, to kwestia samej roli i zadań tej instytucji. Przypomnę, że KSAP miał i ma kształcić apolitycznych urzędników państwowych. Art. 153 konstytucji mówi o tym, że służba cywilna działa w celu zapewnienia zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i - co należy podkreślić - politycznie neutralnego wykonywania zadań państwa. Świętej pamięci pan prezydent jest jednak politykiem, był jednak politykiem.

    (Poseł Piotr Kaleta: O Jezu!)

    Wreszcie ostatni argument, natury ustrojowej. Proszę państwa, pani minister powiedziała, że Platforma miała 8 lat na to, by wybrać szkole patrona. Dobrze, że tego nie zrobiła. Państwo macie 4 lata, być może 8 lat, a może nawet więcej. Proszę, byście też tego nie czynili, dlatego że pewne fundamenty państwa powinny być projektowane nie na 2 lata, nie na 4, a nawet nie na 8 lat. One powinny być projektowane na dziesięciolecia, na wieki, by Polska była stabilna, by nikt nie zmieniał jej fundamentów, byśmy istnieli na mapie Europy, tak jak przez ostatnie dziesięciolecia, byśmy istnieli zawsze. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia