8. kadencja, 25. posiedzenie, 1. dzień (13-09-2016)

6. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 795).

Poseł Paweł Pudłowski:

    Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Co więc robi rząd PiS po 7 latach działania tej strasznej, niedziałającej ustawy, którą wprowadził rząd PO-PSL? Otóż powołując się na walkę z szarą strefą w środowisku gier hazardowych i podniesienie poziomu ochrony obywateli przed szkodliwymi skutkami hazardu, co w obecnej sytuacji, przedstawionej przez mojego przedmówcę, bezsprzecznie jest konieczne i pożądane, proponuje nam rozwiązania jeszcze gorsze, jakby zupełnie z innej epoki: monopol i cenzurę prewencyjną. Kluczowym bowiem rozwiązaniem zawartym w nowej ustawie hazardowej ma być wprowadzenie monopolu państwowego w grach na automatach poza kasynami.

    Rząd uważa, że wprowadzając monopol, wyeliminuje szarą strefę. Niestety w krajach, które były objęte monopolem, rozwiązania te nie sprawdziły się i wycofano się z nich. Przykładem mogą być wspomniane przez posła z partii Kukiz’15, nie z partii, ale z klubu Kukiz’15, Hiszpania, Włochy i Dania. Monopol nie jest odpowiedzią, a ochrona młodych przed hazardem prowadzona tą metodą w wyżej wymienionych krajach okazała się niestety iluzoryczna.

    Hazard jest obecnie bez wątpienia ogromnym biznesem. W państwach, w których jest odpowiednio zorganizowany, przynosi nawet kilka procent PKB przychodu do budżetu państwa. W samym hazardzie, dobrze zorganizowanym i pod odpowiednią kontrolą, nie ma nic złego. Hazard ma przecież wiele obliczy. Są to gry karciane, w tym wspomniany poker, ruletka, automaty do gier, gry on-line, zakłady sportowe. Jest on rozrywką zarówno dla tych bogatszych, którzy bawią się w kasynie, jak i dla tych biedniejszych, którzy liczą na szansę zwycięstwa w zakładach Lotto.

    Problemem oczywiście jest hazard patologiczny, czyli uzależnienie od gier. W tym przypadku ustawa rzeczywiście proponuje kilka dobrych rozwiązań. Rzecz jednak w tym, że bez względu na model regulacji hazardu w różnych państwach liczba osób uzależnionych jest mniej więcej taka sama i kształtuje się między 1% a 3% populacji. Niezależnie więc od tego, czy państwo hazardu zakazuje, czy też przeciwnie, żyje zeń, podobna liczba obywateli będzie w tych grach brała udział.

    Jesteśmy również przeciwko monopolowi i wydaniu 5 mld zł, jak się szacuje, na zakup automatów, nadzór systemów informatycznych, organizację salonów, utrzymanie lokali, dzierżawę, zatrudnienie, kiedy te same zyski można realizować przez pobór odpowiednich podatków.

    Nowoczesna wobec tego jest za odrzuceniem tego projektu i za rozpoczęciem szerokich konsultacji społecznych, których zabrakło przed wprowadzeniem niniejszej propozycji (Dzwonek), aby wypracować model, w którym dzięki regulacji i stosownej kontroli będziemy odpowiednio ten rynek normowali. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia