8. kadencja, 25. posiedzenie, 1. dzień (13-09-2016)
10. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie z działalności Najwyższej Izby Kontroli w 2015 roku (druk nr 618) wraz z opinią Komisji do Spraw Kontroli Państwowej (druk nr 671).
Poseł Jan Łopata:
Bardzo dziękuję.
Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Prezesie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu wobec sprawozdania z działalności Najwyższej Izby Kontroli w roku 2015.
Wysoki Sejmie, kiedy w ubiegłym tygodniu, dokładnie 5 września, uczestniczyłem w posiedzeniu Komisji do Spraw Kontroli Państwowej, gdy wsłuchiwałem się w retorykę dyskusji, w konsekwencji w treść zaproponowanej opinii, konkretnie opinii nr 10 w sprawie sprawozdania z działalności Najwyższej Izby Kontroli w roku 2015, odniosłem nieodparte wrażenie, ono zostało tylko dzisiaj wzmocnione głosem posła sprawozdawcy, że jesteście państwo świeżo po lekturze epokowego, to prawda, dzieła Niccola Machiavellego ˝Książę˝. Tam jest zawarta pewna filozofia sprawowania władzy, m.in. taka, że cel uświęca środki. Ten związek frazeologiczny oznacza bowiem, że jeśli cel jest szczytny, chwalebny, to sposób osiągnięcia tego celu może być nieuczciwy, naganny, niehonorowy. Ale wydaje mi się, że mylicie państwo, co za chwilę postaram się udowodnić, to powiedzenie, ten związek frazeologiczny z innym, też dość powszechnie znanym i stosowanym, a mianowicie: iść po trupach do celu. Bardziej to mi tu odpowiada. I myślę, a o tym się przekonamy, jak mniemam, w nieodległej przyszłości, że odniesiecie państwo pyrrusowe zwycięstwo, żeby już tymi przysłowiami, określeniami zakończyć tę część.
Wysoki Sejmie! Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, a konkretnie rozdział IX: Organy kontroli państwowej i ochrony prawa, precyzyjnie opisuje m.in. funkcjonowanie Najwyższej Izby Kontroli. Opisuje również precyzyjnie w art. 205 i 206 sposób powoływania, rolę i miejsce prezesa Najwyższej Izby Kontroli. Dlaczego o tym mówię? A mówię właśnie dlatego, czego zresztą państwo z PiS nie kryjecie, że właśnie rozpoczęliście akcję według reguły przez siebie kiedyś zaproponowanej TKM, przez was głoszonej, przejęcia kolejnej instytucji, tym razem Najwyższej Izby Kontroli. To niebywałe zawłaszczanie państwa, państwa pisanego z dużej litery czy dużymi literami w ogóle, oznaczającego ojczyznę wszystkich Polaków. Czynicie to państwo, nie zwracając uwagi na obowiązujące prawo.
O konstytucji Rzeczypospolitej i jej zapisach mówiłem. Z tych zapisów nie da się w żaden sposób wyprowadzić idei takiego działania i opinii o takiej treści, jak również z regulaminu Sejmu, który tu już był wcześniej cytowany, ale warto go chyba przypomnieć, że nie ma upoważnienia komisja, również Komisja do Spraw Kontroli Państwowej, do przyjęcia lub odrzucenia informacji NIK, a w szczególności kompetencja taka nie wynika z prawa rozpatrywania informacji oraz z pojęcia podległości NIK Sejmowi, bo można to wyczytać w dokumentach.
Z odrzucenia lub przyjęcia informacji NIK musiałyby właśnie wynikać jakieś dalsze konsekwencje, dalsze skutki prawne. Ten przykład, który był też tutaj cytowany: konsekwencją odrzucenia przez Sejm w tym samym rozdziale opisanej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji może być, jeśli taką decyzję podejmie Senat, wygaśnięcie kadencji wszystkich członków Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Innymi słowy, czynność prawna odrzucenia lub przyjęcia przez komisje sejmowe jakiegokolwiek dokumentu pochodzącego od podmiotu władzy państwowej musi mieć wyraźną podstawę prawną w przepisach prawa materialnego, a w przypadku Najwyższej Izby Kontroli przepis taki po prostu nie istnieje. Przyjmijcie to państwo do wiadomości. Nie ma takiego przepisu.
Mówiłem o konsekwencjach prawnych, kwestionując ich tworzenie na siłę, po trupach, żeby być już konsekwentnym. Ale, Wysoki Sejmie, konsekwencje moralne czy może w zakresie opinii o ludziach pracujących w NIK, o ich ciężkiej i bardzo potrzebnej pracy dla państwa, te konsekwencje już są. Odbiły się one echem, te stwierdzenia posła sprawozdawcy o kaście dyrektorów i ich zastępców, o ich uprzywilejowaniu, jak pan poseł raczył stwierdzić, wręcz na granicy patologii. Przypomnę tylko, że wynagrodzenie kierownictwa, jak i pozostałych pracowników reguluje w swym zarządzeniu marszałek Sejmu.
Wysoki Sejmie! Od 10 lat jako poseł, jako koreferent Komisji Finansów Publicznych oceniałem działalność Najwyższej Izby Kontroli, również jako poseł opozycyjny. Nigdy, nigdy nie przyszło mi do głowy, by tak dezawuować znaczenie tej instytucji i obrażać zatrudnionych tam pracowników.
Wysoki Sejmie! Rozpocząłem Machiavellim, to może takim przesłaniem również skończę. Otóż ˝Księcia˝ Machiavelli napisał 5 wieków temu. Proszę, by ten fakt w swych działaniach PiS raczył uwzględnić, a reasumując, chciałem stwierdzić, że Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego będzie za przyjęciem sprawozdania Najwyższej Izby Kontroli za rok 2015. Dziękuję. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia