8. kadencja, 26. posiedzenie, 2. dzień (22-09-2016)
14. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białorusi o współpracy w dziedzinie zapobiegania katastrofom, klęskom żywiołowym, innym poważnym wypadkom oraz usuwania ich następstw, podpisanej w Białymstoku dnia 23 kwietnia 2015 r. (druki nr 770 i 828).
Poseł Zbigniew Sosnowski:
Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przypadł mi zaszczyt w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego zaprezentować Wysokiej Izbie projekt ustawy, która regulować będzie współpracę w tak nadzwyczajnych sytuacjach, jak zapobieganie katastrofom, klęskom żywiołowym oraz innym poważnym wypadkom, między naszym krajem a sąsiadem - Republiką Białorusi.
Już sam charakter aktu prawnego - to jest umowa międzynarodowa - dobitnie świadczy o doniosłości zagadnienia poruszanego w tym akcie prawnym. Polskie Stronnictwo Ludowe, jak stwierdziłem to w jednym ze swoich wystąpień z tej trybuny, nie jest i nigdy nie będzie ustawodawcą negatywnym. W sprawach o istotnym, żywotnym charakterze bezmyślne kładzenie kłód pod nogi rządowi byłoby kładzeniem kłód wprost pod nogi własnemu narodowi, stąd z aprobatą i satysfakcją przystępujemy dzisiaj do omówienia wybranych dziedzin współpracy między rządem naszego państwa a rządem Republiki Białorusi.
Współpraca, o której tak wiele wspominali z tej trybuny moi szanowni przedmówcy, ma rzeczywiście istotne znaczenie, albowiem reguluje ona tryb i charakter zapobiegania katastrofom, klęskom żywiołowym, a także usuwania ich następstw.
Klęski żywiołowe czy też poważne awarie przemysłowe albo katastrofy ekologiczne ze względu na ich rozmiar bardzo często mają charakter transgraniczny, a oznacza to wprost, że choć powstały w jednym państwie, to oddziałują na obszary innych, sąsiadujących z nim państw. Umowa ma na celu poprawę bezpieczeństwa ludności, ale możliwe to będzie tylko wówczas, gdy spełniony zostanie wymóg utrzymania ciągłego kontaktu między tymi państwami. Zarówno rozwój gospodarczy, wprowadzenie nowych technologii, jak i wzrost zastosowania transportu powodują zwiększenie zagrożenia, powstanie katastrof i awarii przemysłowych. Częstokroć zdarza się tak, że w przypadku zdarzeń o dużej skali środki użyte przez jedno państwo nie są wystarczające, skutkiem czego katastrofy mogą rozprzestrzeniać się na terytorium drugiego państwa, stąd nie do przecenienia jest gotowość i szybkie reagowanie odpowiednich służb ratowniczych, w tym także z państw ościennych, w sytuacji gdy opanowanie sytuacji kryzysowej wymaga zaangażowania znacznych sił i środków. Podobnie rzecz się ma, gdy wskutek wzrostu natężenia ruchu w transporcie drogowym i kolejowym, w tym także związanym z transportem materiałów niebezpiecznych, zwiększeniu ulega także ryzyko powstania katastrof wywołanych działalnością człowieka. W opisanych sytuacjach upływ czasu odgrywa rolę kluczową.
Republika Białorusi to jedyne państwo sąsiadujące z Polską, z którym nie została zawarta umowa rządowa regulująca sprawy związane z udzielaniem i przyjmowaniem pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych.
Panie i Panowie Posłowie! Przedstawiona Wysokiej Izbie i dołączona do projektu (Dzwonek) omawianego dzisiaj aktu prawnego umowa sporządzona została w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, zarówno w języku polskim, wraz z załącznikami, jak i w języku białoruskim, wraz z załącznikami. Procedowana dzisiaj umowa w żadnym z jej zapisów nie narusza żywotnych interesów Rzeczypospolitej Polskiej, przeciwnie, zwiększa bezpieczeństwo, szczególnie na terytorium przygranicznym z Republiką Białorusi, a projekt ustawy o ratyfikacji nie jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej.
Wobec tak przedstawionych argumentów klub Polskiego Stronnictwa Ludowego opowie się w głosowaniu za przyjęciem stanowiska zawartego w sprawozdaniu połączonych Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Spraw Zagranicznych z druku nr 828. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia