8. kadencja, 26. posiedzenie, 2. dzień (22-09-2016)

15. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, Komisji Polityki Społecznej i Rodziny oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Poprawek z 2014 r. do Konwencji o pracy na morzu, przyjętej dnia 23 lutego 2006 r. w Genewie, zatwierdzonych w dniu 11 czerwca 2014 r. w Genewie przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy (druki nr 805 i 844).

Poseł Arkadiusz Marchewka:

    Dziękuję uprzejmie.

    Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Konwencja o pracy na morzu jest niezaprzeczalnie pierwszym swoistym morskim kodeksem pracy, który obejmuje swoimi regulacjami ponad 1 mln pracujących marynarzy na świecie, liczne grona armatorów, a także inne podmioty, które są związane z branżą morską na całym świecie. Sektor transportu morskiego jest pierwszym, który wymagał podjęcia działań przez organizacje międzynarodowe w celu uregulowania obowiązujących międzynarodowych norm prawnych. Uregulowania te zostały wprowadzone i wpłynęły na funkcjonowanie szeroko pojętej branży tzw. shippingu, i stworzyły ogólnoświatowy kodeks morski. Wprowadzenie w życie przepisów konwencji zagwarantowało wszystkim marynarzom nie tylko szansę na uczciwe i ujednolicone warunki zatrudnienia, ale także podstawę normatywną do pracy zgodnej z normami bezpieczeństwa.

    Przepisy konwencji znajdują zastosowanie do szeroko pojętego międzynarodowego transportu morskiego, regulują i obejmują zasadnicze kwestie związane z wzajemnymi uprawnieniami i obowiązkami między armatorami, pośrednikami oraz marynarzami. Regulacje Konwencji o pracy na morzu mają wpływ na stosunki pracownicze poprzez liczne gwarancje w niej zawarte. Konwencja gwarantuje odpowiednie warunki życia podczas wykonywania pracy przez marynarzy na statku, a także zapewnia szeroką opiekę medyczną oraz szeroko pojęte środki opieki społecznej czy formy ochrony prawnej.

    Należy zaznaczyć, że Polska ratyfikowała Konwencję o pracy na morzu w dniu 3 maja 2012 r., a konwencja weszła w życie 20 sierpnia 2013 r. Warto przypomnieć, że stronami konwencji jest ponad 70 państw, które reprezentują łącznie ponad 90% światowego tonażu floty.

    Należy również zaznaczyć, że pierwsza poprawka, która została zawarta w tej propozycji, związana jest z repatriacją marynarzy i przewiduje, że państwo będące stroną konwencji zapewni statkom podnoszącym jego banderę posiadanie szybkiego i skutecznego systemu zabezpieczenia finansowego, który ma pomóc marynarzom na wypadek ich porzucenia. Wskazany w konwencji system zabezpieczenia może mieć formę systemu zabezpieczenia społecznego lub ubezpieczenia albo krajowego funduszu lub zostać ustalony w innej, podobnej formie.

    Druga poprawka, dotycząca tzw. prawidła 4.2, ustala minimalne wymagania dla ustawodawstwa krajowego i przepisów w zakresie zabezpieczenia finansowego na pokrycie wypłat wszelkich roszczeń wynikających z umowy, które obejmuje i które powstają w czasie jego obowiązywania.

    Mając na uwadze zasadność wprowadzenia tych poprawek, które gwarantują marynarzom podczas pracy bezpieczeństwo finansowe i wsparcie w przypadku konieczności repatriacji, Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska opowiada się za przyjęciem niniejszego projektu ustawy. Jednocześnie oczekujemy od rządu implementacji niezbędnych zapisów (Dzwonek) bez zbędnej zwłoki. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia