8. kadencja, 26. posiedzenie, 2. dzień (22-09-2016)
18. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy w obronie życia i zdrowia nienarodzonych dzieci poczętych in vitro, o zmianie ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności, ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny oraz ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (druk nr 525).
Poseł Michał Stasiński:
Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Po tych kilku miesiącach bycia w polityce mógłbym powiedzieć jedną rzecz, że warto być w polityce, dlatego że można czerpać ogromną przyjemność z pomagania ludziom, z pomagania ludziom w wielu sprawach, mniejszych, większych, często drobnych, ale dla nich niezwykle istotnych.
Ustawa, o której mówimy, nosi bardzo wzniosłą i dobrze brzmiącą nazwę, mianowicie jest to ustawa w obronie życia i zdrowia nienarodzonych dzieci poczętych in vitro. I ta ustawa zgromadziła posłów wnioskodawców tworzących dosyć specyficzną koalicję. Mianowicie znajdziemy tam posła Marka Biernackiego z Platformy Obywatelskiej, znajdziemy tam pana posła Roberta Winnickiego z Ruchu Narodowego, kiedyś Kukiz’15, znajdziemy samego Pawła Kukiza z Kukiz’15, znajdziemy wreszcie posła Klawitera. I jak zobaczyłem tę listę i zobaczyłem tytuł ustawy, stwierdziłem, że to musi być jakiś naprawdę wielki, szczytny cel, ten który przyświeca wnioskodawcom. Niestety, lektura tej ustawy wskazuje, że jej cel jest dokładnie odwrotny do wynikającego z tytułu, który przeczytałem. Cel jest bardzo prosty, mówiła o tym pani premier. Cel wprowadzenia tej ustawy oznacza jedną rzecz, całkowitą likwidację in vitro w Polsce. Ale likwidacja in vitro w Polsce tak naprawdę przekłada się na dramaty wielu ludzi - wielu kobiet, wielu mężczyzn, wielu par, wielu małżeństw - którzy nie mogą być rodzicami. Jeden z wnioskodawców, pan poseł Paweł Kukiz, jest ojcem trzech fantastycznych córek. Ja jestem ojcem jednej córki. Moje dziecko urodziło się w sposób całkowicie naturalny. Pamiętam, jak byłem szczęśliwy, kiedy się to dziecko urodziło, i przypuszczam, że pan poseł Paweł Kukiz jest trzykrotnie szczęśliwszy ode mnie, bo ma aż trzy córki. Proszę państwa, nigdy nie wpadłbym na pomysł, żeby przypisywać sobie prawo do tego, aby innym ludziom zakazywać bycia rodzicami. Nie miałbym odwagi zaprosić, a ja rozmawiam z tymi ludźmi, którzy przez wiele, wiele lat wydają dziesiątki tysięcy złotych, starając się...
(Poseł Tadeusz Woźniak: Zarabiają te...)
Ta uwaga była, proszę pana posła, bardzo nie na miejscu. I proszę o więcej szacunku, ponieważ mówię o ludziach, którzy chcą być rodzicami. Jeżeli pan jest rodzicem, prosiłbym o zachowanie przez pana milczenia. Dziękuję panu...
(Poseł Tadeusz Woźniak: Mam troje dzieci, a pan mówi o pieniądzach, proszę pana.)
...bardzo.
Wicemarszałek Małgorzata Kidawa-Błońska:
Bardzo proszę o spokój.
Poseł Michał Stasiński:
Często zaciągają oni kredyty, składają się na te procedury całe rodziny, a jest to niezwykle szczytny cel.
(Poseł Piotr Kaleta: A można zaadoptować.)
I teraz nie miałbym odwagi powiedzieć tym ludziom, że zdobycze cywilizacji, z których korzystamy w medycynie... Przeszczepiamy serca, przeszczepiamy płuca, przeszczepiamy wątroby, przyszywamy kończyny i mamy również procedurę in vitro. Jest to procedura, która nie niszczy życia nienarodzonych. W tym kraju nie został zniszczony ani jeden zarodek. Te wszystkie zarodki, zgodnie z obowiązującą ustawą, istnieją cały czas. Gdybyśmy pracowali nad polepszeniem tej ustawy, to moglibyśmy np. przewidzieć możliwość adopcji zarodków. Nie możemy tego powiedzieć ludziom, którzy w wyniku zastosowania naprotechnologii, czyli długiej procedury diagnostycznej, pokazującej, że kobieta ma endometriozę albo niedrożność jajników, albo mężczyzna azoospermię, że nie będą mogli być rodzicami. Są zdobycze cywilizacji i nasze państwo, które uczy lekarzy zostających ginekologami i pracujących, powie im: dzięki tej metodzie możecie być rodzicami, tak jak człowiekowi z wadą serca prof. Religa mówił: przeszczepię ci serce i będziesz mógł żyć. Wzywam państwa do odrzucenia tej ustawy w pierwszym czytaniu i bardzo o to proszę. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia