8. kadencja, 27. posiedzenie, 2. dzień (05-10-2016)
13. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji do Spraw Unii Europejskiej o poselskich projektach uchwał w sprawie:
- umów międzynarodowych TTIP i CETA,
- sprzeciwu wobec zaproponowanego przez Komisję Europejską trybu ratyfikacji umowy między Unią Europejską a Kanadą - CETA bez akceptacji państw członkowskich,
- Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Kanadą
(druki nr 727, 728, 831 i 858).Poseł Jacek Protasiewicz:
Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Muszę powiedzieć, że przysłuchując się tej debacie, mam takie swoiste déj? vu. Byłem posłem od roku 2001 do roku 2004, kiedy kończyły się negocjacje dotyczące przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Argumenty, które dzisiaj słyszę, jakby były wyjęte z posiedzeń Sejmu i Komisji do Spraw Unii Europejskiej w tamtym czasie. Ta sama, mówię uczciwie, demagogia, to samo straszenie wolnym rynkiem, jakie słyszałem wówczas z ust Andrzeja Leppera, a nawet ówczesnego posła już nie PSL-u, ale LPR-u, pana Pęka. Ileż oni wylali słów, wypowiedzieli zaklęć na posiedzeniach komisji. Ileż razów, ile obraźliwych słów sformułowali pod adresem polskich negocjatorów, pani prof. Hübner, pana dr. Truszczyńskiego, pod adresem komisarzy, którzy przyjeżdżali, żeby tłumaczyć warunki przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. I chwała Bogu było referendum. Muszę państwu powiedzieć, że dokładnie pamiętam relacje z ulic referendalnej Polski. Prosta, starsza pani rozumiała, że wejście Polski do Unii Europejskiej będzie korzystne - nie dla niej, a dla jej syna albo wnuka. Tak argumentowali Polacy swój głos za wejściem do Unii Europejskiej.
(Poseł Krystyna Pawłowicz: Ale ten wnuk uciekł potem do Anglii.)
Gdzie jest dzisiaj Pęk, gdzie jest dzisiaj, za przeproszeniem, Kalemba...
(Poseł Sławomir Nitras: A pani chciałaby go zniewolić.)
...nie mówiąc o nieżyjącym Andrzeju Lepperze. I dokładnie te same argumenty słyszę dzisiaj z tej trybuny. Straszenie wolnym rynkiem, straszenie wspólnotą gospodarczą świata zachodniego, transatlantyckiego, po pierwsze, jest nieskuteczne, po drugie, jest niepotrzebne. I proszę, drogie panie posłanki, panowie posłowie, ażebyście naprawdę uwierzyli w wartość i sens wymiany handlowej, która napędza gospodarkę światową, w tym również przyniesie korzyść gospodarczą naszemu krajowi, naszemu narodowi i naszemu społeczeństwu.
(Poseł Błażej Parda: Ile korzyści?)
Chcę powiedzieć jedną rzecz. Koło Europejscy Demokraci jest za tą umową. Ona jest już wynegocjowana, my już ją znamy. Tak jak mówiła jedna z pań posłanek Nowoczesnej, można się wybrać do Biblioteki Sejmowej, spędzić parędziesiąt pewnie godzin na lekturze i dokładnie wszystkie wątpliwości będą zaadresowane tą lekturą. Inną sprawa jest uchwała, nad którą też w zasadzie prowadzimy debatę. Szczerze mówiąc, jest ona dosyć pokraczna.
(Poseł Dominik Tarczyński: Dlaczego?)
Nawet tak z punktu widzenia językowego, według mnie zgrzyta, kiedy słyszę: Ponadto w odniesieniu do innych umów Sejm wzywa rząd Rzeczypospolitej do kontynuowania działań zgodnie z przyjętym kierunkiem i podjęcia dalszych wzmożonych prac w celu wypracowania ostatecznych, możliwie najkorzystniejszych postanowień umowy itd., itd.
(Poseł Dominik Tarczyński: TTIP.)
Trąci to trochę, powiedziałbym, tą nowomową z czasów, kiedy ten Sejm nie reprezentował narodu, tylko nieboszczkę partię zjednoczoną robotniczą i satelitów. Ale dobrze, niech będzie. Uchwała mówi: akceptujemy czy wyrażamy się pozytywnie o umowie z Kanadą.
(Poseł Dominik Tarczyński: Nie mówi tego.)
Będziemy ją przyjmować w trybie ratyfikacji. Będziemy? Będziemy.
(Poseł Jan Mosiński: Czytać, panie pośle.)
Rekomendujemy rządowi, żeby wzmożył wysiłki w sprawie negocjacji TTIP, dobrze, rekomendujmy.
Ostatecznie mówiąc, chcę powiedzieć, że koło Europejscy Demokraci jest za umową o wolnym handlu z Kanadą i będzie, zgrzytając zębami na język, który został użyty, za uchwałą, którą dzisiaj w druku nr 858 mamy przed sobą. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia