8. kadencja, 27. posiedzenie, 2. dzień (05-10-2016)

16. i 17. punkt porządku dziennego:

   16. Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, ustawy o grobach i cmentarzach wojennych, ustawy o muzeach, ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary oraz ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (druk nr 806).
   17. Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (druk nr 771).

Poseł Ireneusz Zyska:

    Dziękuję.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Poselskiego Wolni i Solidarni przedstawiam stanowisko w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o IPN - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, druk nr 771.

    Zbrodnie, jakich dokonali ukraińscy nacjonaliści oraz Ukraińcy będący członkami organizacji kolaborujących z hitlerowskimi Niemcami, w tym zbrodnie ludobójstwa na ludności polskiej na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej, trzeba jednoznacznie i bezwarunkowo potępić. Niedopuszczalne jest także relatywizowanie faktów historycznych, a tym bardziej głoszenie kłamstw na temat opisanych w uzasadnieniu projektu dramatycznych wydarzeń. Bardzo ważne jest, aby stosunki z Ukrainą były budowane w oparciu o wzajemny szacunek dla kultury i historii sąsiadujących ze sobą narodów, ale przede wszystkim w oparciu o prawdę historyczną, choćby była ona tragiczna i trudna do zaakceptowania.

    Niestety polityka historyczna Ukrainy nie wróży dobrze stosunkom z Polską. Odwoływanie się w budowaniu narodowej tożsamości ukraińskiej przez środowiska ukraińskie oraz rząd Ukrainy do tradycji bohaterskich rzekomo dokonań zbrodniczych formacji OUN-UPA i samej ideologii nacjonalistycznej, zakłamywanie historii o wydarzeniach z okresu II wojny światowej, upamiętnianie dowódców zbrodniczych formacji poprzez stawianie im pomników i nazywanie ulic ich imionami czy też profanowanie miejsc związanych ze zbrodniami Ukraińców na ludności polskiej to w naszej ocenie zła droga, prowadząca donikąd.

    Dla zbudowania dobrych relacji konieczne jest, abyśmy jako sąsiadujące ze sobą narody stanęli w prawdzie, nazywając złe rzeczy po imieniu, oddając hołd i należny szacunek ofiarom tamtych tragicznych wydarzeń. Poza drogą dyplomatyczną nie możemy ingerować w to, co dzieje się na Ukrainie, ale możemy i powinniśmy podejmować działania, które będą skuteczne na obszarze oddziaływania polskiego prawa. Dlatego też wprowadzenie penalizacji głoszenia nieprawdy na temat zbrodni dokonanych przez ukraińskich nacjonalistów na ludności polskiej, żydowskiej, czeskiej, słowackiej, ormiańskiej i ukraińskiej, które umownie można nazwać kłamstwem wołyńskim, to dobre rozwiązanie. Nie rozwiąże to wszystkich problemów w omawianej sprawie (Dzwonek), ale z pewnością realnie wpłynie na zminimalizowanie zjawiska zakłamywania historii oraz obrażania pamięci ofiar ludobójstwa dokonanego na ludności polskiej na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej przez ukraińskich nacjonalistów. To także wyraźny sygnał, że państwo polskie nie będzie bezczynne w przedmiotowej sprawie.

    Należy jednak zauważyć, że w projekcie ustawy zawarte są niejasne sformułowania, które nie powinny się tam znaleźć. III Rzesza to nazwa niefortunna. Oficjalne państwo niemieckie w latach 1933-1945 nosiło nazwę Rzesza Niemiecka. Niefortunne również jest wprowadzenie pojęcia obywateli II Rzeczypospolitej Polskiej, kiedy w innym miejscu mówi się szerzej o ludności polskiej i obywatelach państwa polskiego. Określenia te wymagają doprecyzowania i ujednolicenia.

    Koło Poselskie Wolni i Solidarni wnosi o skierowanie projektu ustawy do dalszych prac w komisji. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia