8. kadencja, 29. posiedzenie, 2. dzień (04-11-2016)

22. punkt porządku dziennego:

Informacja bieżąca.

Poseł Gabriela Lenartowicz:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jest bardzo wiele kwestii niezbędnych z punktu widzenia właściwego współżycia z osobami niepełnosprawnymi, bo na tym to polega. To nie jest jakieś wsparcie, pomoc czy łaska, tylko po prostu szacunek we współżyciu, wzajemny. Ale są też takie, które dla tego szacunku wymagają tylko empatii, pewnych działań regulacyjnych. Dotyczy to np. rodzin osób z niepełnosprawnością intelektualną, które zgłaszają problemy konieczności zapewnienia opieki swoim podopiecznym w sytuacji nagłego zachorowania samotnego opiekuna, który np. trafia do szpitala. Te osoby czasami pozostają bez opieki i nawet bez wiedzy czy zainteresowania sąsiadów, którzy czasami o tym zwyczajnie nie wiedzą. Problem polega na tym, że nie możemy hospitalizować tych osób, bo one nie są chore, nie wymagają hospitalizacji, a z kolei przepisy związane z pomocą społeczną wymagają wydania decyzji administracyjnej, odpowiedniego wywiadu środowiskowego itp.

    Najbardziej skuteczne i wymagające tak naprawdę właśnie takiej empatii i działań regulacyjnych wydaje się stworzenie możliwości interwencyjnego pobytu w domu pomocy społecznej, ale także rozwiązanie wtedy kwestii związanej np. z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie, które bywają pozbawione możliwości składania skutecznych oświadczeń woli, ubezwłasnowolnionych jednocześnie. Tę szczególną sytuację interwencyjną, myślę, można by rozwiązać, nie mówię, że bez jakichkolwiek skutków finansowych, bo ta interwencyjna działalność pewnie w jakiś sposób będzie (Dzwonek) taki skutek odnosiła, ale on jest naprawdę mikro, mikro. Tu wystarczy dobra wola i empatia. Dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia