8. kadencja, 29. posiedzenie, 2. dzień (04-11-2016)

28. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (druk nr 963).

Poseł Arkadiusz Myrcha:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska pragnę przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.

    Kilka godzin temu na tej właśnie sali głosami Prawa i Sprawiedliwości została przyjęta ustawa, która w sposób niebywały i dotychczas niespotykany ograniczyła niezależność sędziów Trybunału Konstytucyjnego.

    Wprowadziła ona chociażby ograniczenia dla wypełnienia zapisanej w konstytucji 9-letniej kadencji, a także zarzuciła swoistego rodzaju kaganiec dla byłych sędziów Trybunału Konstytucyjnego poprzez wyeliminowanie ich aktywności w życiu publicznym. Od roku jesteśmy świadkami prowadzonej przez Prawo i Sprawiedliwość wojny hybrydowej z Trybunałem Konstytucyjnym, wojny, która jest emanacją wyobrażeń Jarosława Kaczyńskiego o wszechpotędze i omnipotentnej władzy państwowej. Przedłożony kilka dni temu projekt, dyskutowany kolejny raz pod osłoną nocy, jest tylko kolejnym rozdziałem wojennej epopei pisanej przez posła Piotrowicza, prokuratora okresu stanu wojennego, rozdziałem, którego symbolami są fałsz, obłuda i arogancja. (Oklaski)

    (Poseł Ewa Kopacz: Jaki dumny, jak się cieszy.)

    (Głos z sali: Brawo!)

    Jak bowiem można inaczej traktować ustawę, która została napisana pod jednorazowe zamówienie polityczne i ma jedynie na celu zawłaszczenie instytucji, która stanowi zaporę przed zapędami władzy Prawa i Sprawiedliwości? Jak bowiem można inaczej traktować ustawę, która stoi w sprzeczności z konstytucją, zaleceniami Komisji Weneckiej i, przede wszystkim, ze zdrowym rozsądkiem?

    Jeśli wczytamy się w treść projektu ustawy, to bez cienia wątpliwości należy stwierdzić, że nosi ona błędny tytuł. Powinien on bowiem brzmieć: instrukcja wyboru prezesa Trybunału Konstytucyjnego wskazanego przez Jarosława Kaczyńskiego. (Oklaski)

    (Poseł Ewa Kopacz: Brawo!)

    W ogóle cała konstrukcja ustawy jest taka, jest ona zbudowana w ten sposób, aby przypadkiem na czele trybunału nie stanął sędzia niemający wyraźnego namaszczenia pana prezesa.

    (Głos z sali: Słusznie.)

    Pragnę zwrócić uwagę pań i panów posłów na nową instytucję, którą wprowadza ustawa. Otóż zrywa się... (Gwar na sali)

    (Poseł Ewa Kopacz: Do protokołu.)

    ...z dotychczasową dobrą tradycją, że nowego prezesa wybiera się przed wygaśnięciem kadencji ustępującego sędziego. To w oczywisty sposób zapewniało pewną kontynuację i stabilizację organizacyjną trybunału. Proponuje się w zamian wprowadzenie tzw. wakatu, a cała procedura wyboru ma się odbyć dopiero po wygaśnięciu kadencji prezesa prof. Andrzeja Rzeplińskiego. Podczas tego wakatu pracami trybunału ma zaś kierować sędzia pełniący jedynie obowiązki prezesa. Już dzisiaj wiemy, że będzie to pani sędzia Julia Przyłębska, gdyż ustawowe kryteria zawarte w art. 11 zostały ewidentnie napisane, sformułowane pod jej dorobek zawodowy.

    (Poseł Rafał Grupiński: Może Misiewicza dać.)

    Wprowadzenie instytucji wakatu należy także osadzić w realiach prowadzonej wojny hybrydowej, o której mówiłem na wstępie. Otóż ta cała pokraczna instytucja jest potrzebna, aby pani sędzia Julia Przyłębska mogła dopuścić do udziału w zgromadzeniu trójkę sędziów wybranych nielegalnie przez PiS w tej kadencji Sejmu. Zbudowane w ten sposób zgromadzenie, wybrane już na nowych zasadach, przedstawi prezydentowi Andrzejowi Dudzie kandydata na prezesa Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli natomiast ktokolwiek myśli, że prezydent zastopowałby ten proceder, to jest bez wątpienia niepoprawnym optymistą. Tym samym w atmosferze siłowych rozwiązań, z naruszeniem konstytucji i elementarnego poczucia przyzwoitości może zostać wybrany prezes Trybunału Konstytucyjnego. Ta ustawa zaś ma stanowić jedynie prawny fundament tego quasi-zamachu, fundament zbudowany na zgliszczach obowiązujących od 30 lat demokratycznych i przejrzystych zasad wewnętrznego wyłaniania przez sędziów swojego rzeczywistego przedstawiciela mającego organizować prace trybunału.

    Nie bez znaczenia pozostaje również fakt planowanych zmian organizacyjnych wewnątrz Trybunału Konstytucyjnego, zmian polegających de facto na zmianie nazw poszczególnych biur czy zespołów. Ta metoda, typowa dla Prawa i Sprawiedliwości, została już przez państwa wielokrotnie przetestowana przy zmianach w instytucjach publicznych czy, także, w prokuraturze. Pod pozorem zmian organizacyjnych odbywa się regularna czystka pracowników, którzy nie są przyjaciółmi, znajomymi czy też zaufanymi przedstawicieli dobrej zmiany. Zatem obawy, że wielu doświadczonych i merytorycznie przygotowanych pracowników straci pracę, są absolutnie uzasadnione. Niestety konsekwencje tych działań odczują najbardziej Polacy, którzy dochodzą swoich praw przed Trybunałem Konstytucyjnym. Tylko próżno w działaniach Prawa i Sprawiedliwości doszukiwać się działań, które miałyby na celu ochronę mieszkańców naszego kraju, bo gdyby tak miało być, to ani ta (Dzwonek), ani żadne inne skandaliczne ustawy autorstwa PiS dotyczące Trybunału Konstytucyjnego nigdy nie trafiłyby do tego Sejmu.

    W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska wnoszę o odrzucenie projektu ustawy w pierwszym czytaniu. Dziękuję. (Oklaski)

    (Głos z sali: Brawo!)

    (Poseł Michał Wojtkiewicz: Słabiutkie wystąpienie.)


Przebieg posiedzenia