8. kadencja, 32. posiedzenie, 1. dzień (13-12-2016)

7. i 8. punkt porządku dziennego:

  7. Sprawozdanie Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o:
   - rządowym projekcie ustawy Prawo oświatowe,
   - komisyjnym projekcie ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty
  (druki nr 1030, 526 i 1119).
  8. Sprawozdanie Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o rządowym projekcie ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Prawo oświatowe (druki nr 1031 i 1120).

Poseł Tomasz Jaskóła:

    Szanowny Panie Marszałku! Szanowna Pani Minister! Szanowna Izbo! Mniej emocji.

    Szanowna pani minister, czy usłyszałem tutaj, że jesteśmy zbrojnym ramieniem PiS?

    (Głos z sali: Dobrze pan słyszał.)

    Ja panią zapewniam, że nie.

    (Głos z sali: Widać po zachowaniu pana marszałka, jacy jesteście.)

    Szanowni państwo, chciałbym jednak przedstawić stanowisko klubu Kukiz. Zawsze zaczynam od socjalistów, wierzących i niewierzących. Państwa potraktuję dokładnie tak samo, ponieważ w zasadzie mógłbym wejść na mównicę w naszym Sejmie i powiedzieć, że bardzo dziękuję za procedowanie nad przecież tak bardzo skomplikowanymi dwoma aktami normatywnymi, i zejść z tej mównicy, ponieważ sami państwo w zasadzie jak - przepraszam za to wyrażenie - plemiona partyjne reagujecie na swoje projekty.

    Oczywiście klub Kukiz był zwolennikiem reformy, ponieważ nie ma wątpliwości, że świat się zmienia. Byliśmy zwolennikami lepszego przygotowania tejże reformy, ale nie w takim zakresie ani tak szybko, jak zaserwowała nam, niestety, koalicja rządząca czy partia rządząca. Niemniej jednak dziwi mnie to, że niektóre poprawki wzajemnie państwo a priori odrzucacie.

    Pozwolę sobie na taką konstatację ogólną, tzn. po obserwowaniu procedowania tego projektu mam taką uwagę, że nic w Sejmie od roku 1989 się nie zmieniło i nie może się zmienić, dlatego że państwo należycie do różnych ugrupowań, które nie szanują wzajemnie swoich własnych pomysłów i en bloc wszystkie swoje propozycje albo odrzucacie, albo wspieracie. Gdybym zapytał wielu parlamentarzystów, jakie są tak naprawdę zapisy tejże ustawy - a przecież jest to jedna z najważniejszych ustaw, jestem w stanie chyba pokusić się o stwierdzenie, że to jest ustawa być może najważniejsza w tej kadencji Sejmu - to wielu z państwa nie odpowiedziałoby w szczegółach, co tak naprawdę ten projekt zmienia.

    Tak naprawdę cechy dobrego prawa to jasność, pewność, dobro wspólne obywatela. Tutaj bez wątpienia tego dobra nie ma. Nie mam wątpliwości, że Prawo i Sprawiedliwość teraz odrzucało dobre poprawki, a było tego bardzo dużo. Nie mam wątpliwości, że poprzednia koalicja nie zachowywała się inaczej. Nie, wy się po prostu inaczej zachowywać nie potraficie. Nie ma to żadnego znaczenia, czy jest to drobna poprawka do jakiejś mało znaczącej ustawy, czy jest to niezwykle istotna przebudowa systemu edukacyjnego w Polsce. I tak zachowujecie się podobnie. Nie mam złudzeń.

    Państwo mówicie, że ja mitologizuję. Receptą na to jest jednomandatowy system wyborczy, bo wtedy państwo słuchalibyście obywateli, a nie posłów prowadzących, wtedy państwo słuchalibyście rodziców, a nie prezesów partii, i wtedy państwo naprawdę musielibyście pojechać na konsultacje w teren i posłuchać, co mówi się o tej reformie, z całym ładunkiem głosów za i przeciw, bo są też głosy za.

    Oczywiście jeśli chodzi o nasze propozycje, szanowni państwo, pragmatycznie podeszliśmy do tego skomplikowanego problemu. Nasze propozycje, które przedstawiłem jako reprezentant klubu Kukiz, czyli karencja tejże ustawy, chodzi o 3 lata, po to, żeby mogli przygotować się do tego samorządy, rodzice, po to, żeby pani minister mogła przygotować dobre podstawy programowe, które są kluczem sukcesu, dobre podręczniki, oczywiście zostały tylko i wyłącznie zasygnalizowane. Dlaczego? Dlatego że szkoda składać w ogóle poprawki. To nie ma żadnego sensu. I tak zostaną one przegłosowane, bo państwo wzajemnie te poprawki miażdżycie. Nie wyobrażacie sobie szkoły poza szkołą publiczną i to jest największa tragedia naszego systemu edukacyjnego. Nie jesteśmy Finlandią, nie jesteśmy republiką Federalną Niemiec, troszkę inaczej funkcjonujemy, mamy inne założenia i inaczej działa nasze państwo. Czyli te nasze propozycje zostały odrzucone, my apelowaliśmy o nie. My zupełnie inaczej widzimy oświatę. Widzimy ją tak, jak faktycznie powinno się ten problem rozwiązać, bo problem niewątpliwie istnieje.

    Apelowaliśmy jako jedyni odważni. Starajmy się wreszcie porozmawiać o Karcie Nauczyciela, która niestety chroni nauczycieli nienadających się do tego zawodu, a nie chroni nauczycieli, którzy do tego zawodu się bardzo dobrze przygotowali. Niestety takie przykłady mogę wymieniać. Nie podyskutowaliśmy o tym. Państwo się przerzucacie sformułowaniem zmianowości. Kto z państwa rozwiązał ten problem? Nikt, nikt. I nikt go nie rozwiąże. Trzeba zaproponować wreszcie stałe godziny, od godz. 8 do 16, funkcjonowania nauczycieli w pracy. To pozwoli nam zwyciężyć zmianowość, rozwiąże ogromną liczbę problemów, m.in. rodziców - trzeba porozmawiać z obywatelami, wyjść do nich - którzy w tej chwili mówią, że mając troje dzieci - ja mam troje dzieci - wożą te dzieci albo dzieci wychodzą do szkoły o trzech różnych godzinach. To nam zlikwiduje ten problem, to oczywiste. Ale czy szkoła publiczna jest na to gotowa? Nie. Szkoła niepubliczna byłaby gotowa. I właśnie przez to, że nie potrzebujecie rozmawiać o wsparciu szkół niepublicznych, nigdy tego problemu nie rozwiążecie.

    Oczywiście potem dodatkowo mówiliśmy o zakazie pracy w szkołach publicznych osób, które weszły w wiek emerytalny. Musimy otworzyć ten zawód wreszcie dla nauczycieli, którzy czekają, ale nie mogą się do tego zawodu zaaplikować z różnych powodów. Mówiłem tu poprzednim razem, że legitymacja partyjna partii w terenie otwiera drogę do dwóch etatów, do dwóch i pół, nawet na emeryturze. Przykłady z nazwiskami mogę wymieniać, naprawdę. Będę się opierał na częstochowskich przykładach.

    Niestety, szanowni państwo, pokazaliśmy również, że nie bardzo nas interesuje - mało tego, widzimy w tym ogromne zagrożenie - silna rola kuratorów. Wcale nie jest to dobre rozwiązanie. Ta większa władza kuratorów powoduje, że szkoła się upolityczni. Dodatkowo brak rejonizacji. Uważam, że to byłby dobry czynnik. Niech ta rejonizacja wreszcie przestanie funkcjonować, niech szkoły z bonem oświatowym zaczną konkurować. Wtedy dopiero państwo uczynicie edukację konkurencyjną. Bo jeśli konkurencji nie ma, a w tym zawodzie niestety nie ma konkurencyjności, ani zewnętrznoszkolnej bardzo często, ani wewnątrzszkolnej - vide karta - to jak, szanowni państwo, chcecie osiągnąć dobre efekty edukacyjne? Chwała Bogu, pani minister, i tutaj dziękujemy za to, aczkolwiek mamy pewną uwagę, zreflektowała się, mam nadzieję, że pod wpływem naszej konferencji prasowej, i wycofała się z art. 30a i 30b karty, który w praktyce zabierał prawie 1300 mln zł nauczycieli.

    (Poseł Elżbieta Gapińska: Nauczycielom chyba.)

    Nauczycielom, tak, nauczycielom. Rozumiem, że być może z tego powodu ta reforma powinna być w ten sposób sfinansowana. Szanowni państwo, ale mamy uwagę. Słuszna była uwaga samorządów na posiedzeniu podkomisji i komisji, że powinny to być pieniądze, które powinny być dzielone jednak w sposób konstruktywny dla nauczycieli dobrych.

    Teraz, szanowni państwo, przechodzę do tego, co próbowaliśmy uratować, będąc pragmatykami. Wiemy, że te walce partyjne miażdżą wszystkie rozsądne głosy w tym parlamencie. Podkreślę raz jeszcze: bez JOW-ów każda reforma, każda dyskusja w tym parlamencie jest zbędna. Tak naprawdę możemy spokojnie stąd wyjść i spokojnie liderzy zaproponują rozwiązanie, które państwo na kartkach przeniesiecie do swoich głosowań.

    (Poseł Ewa Drozd: Nie, no dzięki.)

    W przeciwieństwie do nas, bo my je rekomendujemy. Szanowni państwo, próbowaliśmy uratować edukację domową. Złożyliśmy 10 poprawek. Ja oczywiście te poprawki chciałbym państwu przybliżyć: to jest brak rejonizacji, to jest wreszcie wsparcie dla opinii wydawanych przez niepubliczne poradnie psychologiczne, to zupełnie irracjonalne, że akurat te niepubliczne mają ich nie wydawać, wreszcie wsparcie dla nauczania on-line. Szanowni państwo, odebrałem wspaniały, ale i bardzo krytyczny telefon z Francji. Mama z doktoratem mówi: szanowny panie, przepraszam panią minister, ten kikut - takich słów użyła - do nauczania on-line języka polskiego jest nieaktywny, nie działa dobrze. Jeśli nie pozwolimy w edukacji domowej nauczać on-line, to stracimy z 3 mln ludzi, którzy są w okresie dzietności (Dzwonek), szanowni państwo, młode pokolenie, które nie będzie mówiło po polsku, nie będzie uczyło się z polskich podręczników. To państwo właśnie szykujecie takim centralnym planowaniem. Dziękuję serdecznie za uwagę. (Oklaski)

    (Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Małgorzata Kidawa-Błońska)

Przebieg posiedzenia