8. kadencja, 32. posiedzenie, 1. dzień (13-12-2016)

7. i 8. punkt porządku dziennego:

  7. Sprawozdanie Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o:
   - rządowym projekcie ustawy Prawo oświatowe,
   - komisyjnym projekcie ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty
  (druki nr 1030, 526 i 1119).
  8. Sprawozdanie Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o rządowym projekcie ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Prawo oświatowe (druki nr 1031 i 1120).

Poseł Michał Stasiński:

    Szanowna Pani Marszałek! Dziękuję, że właśnie pani zajmuje to zaszczytne miejsce, a nie stojący po stronie przeciwnej do podstawowych zasad kultury osobistej i kultury w ogóle przedstawiciel pseudoruchu społecznego Kukiz’15.

    (Głos z sali: Brawo!)

    Jeszcze raz dziękuję. (Oklaski)

    Oś sporu w edukacji przebiega inaczej, niż widzi to pani posłanka sprawozdawczyni. Widać to po podstawie programowej. Zmiana tej podstawy to prawdziwy cel waszej reformy. Nowa podstawa programowa ma twarz pani dr hab. Urszuli Dudziak, i to jest prawdziwa hańba. Ograniczenie wiedzy o ewolucji to destrukcja nauki o biologii. Brak miejsca w podstawie programowej, pani minister, dla kwestii ochrony środowiska w świecie zmagającym się z zatruciem wody, powietrza i ze zmianami klimatu to skandaliczne zaniechanie - chciałbym wierzyć, że tylko pomyłkowe, znając jednakowoż stanowisko pani minister do ekologii i odnawialnych źródeł energii, wątpię.

    Tak więc oś sporu przebiega pomiędzy oświeceniem a wstecznictwem. Oś sporu przebiega między szkołą ambitną i stawiającą wyzwania a szkołą premiującą przeciętność. Pani minister, pani poglądy na oświatę są jak wykopaliska archeologiczne.

    (Poseł Piotr Kaleta: Czyli piękne i drogie.)

    Są zaprzeczeniem nowoczesności. Proponowałbym, aby swoje hobby polegające na cofaniu w rozwoju wszystkiego, co można, od energetyki do oświaty (Dzwonek), kultywowała pani w zaciszu domowego ogniska, z dala od szkoły i uczniów, w tym mojej 12-letniej córki. Dziękuję. (Oklaski)

    (Głos z sali: Kultura osobista nastolatka.)

Przebieg posiedzenia