8. kadencja, 32. posiedzenie, 2. dzień (14-12-2016)
15. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o rządowym projekcie ustawy o ustanowieniu ˝Programu modernizacji Służby Więziennej w latach 2017-2020˝ (druki nr 1060 i 1112).
Poseł Wojciech Wilk:
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska chciałbym przedstawić nasze stanowisko wobec sprawozdania Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o rządowym projekcie ustawy o ustanowieniu ˝Programu modernizacji Służby Więziennej w latach 2017-2020˝.
Na wstępie chciałbym powiedzieć, że większość zapisów w projekcie ustawy, o którym mówimy, zasługuje na ocenę pozytywną. Mam tu na myśli zapisy dotyczące zakupu uzbrojenia, zakupu sprzętu i wyposażenia specjalnego, zakupu i modernizacji urządzeń ochronnych oraz sprzętu ratowniczo-pożarniczego, zmniejszenia zużycia energii poprzez termomodernizację budynków, zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, poprawy stanu technicznego budynków, wymiany taboru samochodowego, unowocześnienia systemów informatycznych i łączności, poprawy stanu placówek lecznictwa dla osób pozbawionych wolności i wreszcie wzmocnienia motywacyjnego systemu uposażeń funkcjonariuszy i pracowników cywilnych.
Gdyby udało się zrealizować cele, o których powiedziałem przed chwilą, to niewątpliwie przyczyniłoby się to do zwiększenia bezpieczeństwa w zakładach karnych i aresztach śledczych, zwiększyłby się komfort pracy funkcjonariuszy Służby Więziennej i pracowników cywilnych więziennictwa, odczuliby to również osadzeni poprzez polepszenie warunków bytowych czy poprawę stanu placówek leczniczych. Powiedziałem: gdyby, bowiem moją wątpliwość budzi realność finansowa tego programu. Przypomnę, ogólna kwota wydatków na realizację programu w latach 2017-2020 wyniesie 1 502 265 tys. zł, a gdy przesuniemy granicę do roku 2026, jak napisaliście państwo - 2 917 269 tys. zł. Natomiast w art. 1 ust. 3 projektu, o którym mówimy, możemy przeczytać, że program nie jest programem wieloletnim w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, więc nie mamy gwarancji finansowania programu w latach kolejnych.
W uzasadnieniu napisali państwo również, że to jest pierwsza ustawa modernizacyjna. Ustawa tak, natomiast cofając się trochę w historii, działania modernizacyjne i reformujące Służbę Więzienną w ciągu ponad ćwierćwiecza istnienia wolnej Polski były moim zdaniem bardzo intensywne. Mam tutaj na myśli pierwsze lata po 1989 r., kiedy Centralnym Zarządem Zakładów Karnych przy Ministerstwie Sprawiedliwości kierował Paweł Moczydłowski, reformując zarówno Służbę Więzienną, jak i postępowania wobec osadzonych, poprawiając warunki bytowe w zakładach karnych. Moim zdaniem takim kamieniem milowym była również ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej - akt prawny, który kompleksowo uregulował sprawy związane z funkcjonowaniem Służby Więziennej; ustawa, która dopasowała Służbę Więzienną do standardów obowiązujących w innych służbach mundurowych, a także do wymogów konstytucji i prawa Unii Europejskiej.
W ostatnich latach również sukcesywnie wyposażano formację w nowy sprzęt, budowano zakłady karne - takim przykładem jest Zakład Karny w Opolu Lubelskim - zapewniając osadzonym właściwe warunki do odbywania kary, a funkcjonariuszom i pracownikom cywilnym zapewniając lepsze warunki pracy. Inne przykłady to chociażby budowa obiektu produkcyjno-magazynowego w Strzelcach Opolskich czy termomodernizacja budynku zakładu karnego. To przykłady inwestycji, które zakończyły się, zdaje się, w 2015 r.
Tak jak powiedziałem, proces modernizacji Służby Więziennej trwa. Dostrzegamy pozytywny aspekt przedstawionego projektu, ale jego realizacja jest uzależniona od zabezpieczenia w budżecie państwa środków na kolejne lata jego funkcjonowania, a tego nie ma, i to budzi nasze wątpliwości. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia