8. kadencja, 32. posiedzenie, 3. dzień (15-12-2016)
Oświadczenia.
Poseł Jacek Kurzępa:
Pani Marszałek! Koleżanki i Koledzy Posłowie! Wszystkie służby mundurowe i cywilne obsługi Sejmu, panie pokojówki, sprzątaczki, konserwatorzy, archiwiści, sekretarze i asystenci sekretarzy, nasi sejmowi dobroczyńcy, którzy sprawiacie, że mimo wszystko da się tu jakoś żyć. Drodzy stenotypiści, wszyscy pracownicy ambony w hotelu sejmowym, rozsiani po całym Sejmie i w służbach z nimi zintegrowanych, bezimienni dla nas aktorzy drugiego planu - nasi pomagacze. Za parę godzin Sejm opustoszeje, parlamentarzyści swoim zwyczajem, z rozwianym włosem i błyskiem w oku, wyskoczą z bloków startowych, by załapać się jeszcze, koniecznie dziś, na swój pociąg czy samolot. Śpieszą się. To uzasadnione, to naturalne. Po bardziej czy mniej burzliwych obradach, zawsze jednak obarczonych dużym ładunkiem emocji i intensywnej pracy, śpieszą tam, gdzie jest bardziej przewidywalnie i bardziej życzliwie - do swoich rodzin i domów.
Z uwagi na to, że zbliżają się święta, pozwólcie drodzy domownicy, i tu i tam, że zwrócę się do was z kilkoma słowami, przede wszystkim przepraszam, dziękuję i proszę. Przepraszam, przepraszamy was, najbliższych, za ciągły deficyt czasu dla was, za gesty zniecierpliwienia i impertynencji, szczególnie wtedy, gdy niezasłużenie dostajecie od nas cięgi za to, że nie nadążam, nie wiem, którą ze spraw mam uznać za priorytet, za to, że wszyscy od nas ciągle czegoś chcą i gdy ty, żono, mężu, córko, synu, oczekujesz zupełnie normalnie, bym był i dla ciebie, to się nie mieszczę w tej rodzicielskiej roli, w tym oczekiwaniu. A jednocześnie chcę cię zapewnić, że gdy jest mi tu ciężko, czuję się jak w klatce, to ratunkiem jest myśl o domu i najbliższych. I za to wam dziękuję, że stale trwacie przy mnie, przyjmujecie z tą zwariowaną, polityczną manierą, wspieracie, osłaniacie, kochacie.
Za ten pośpiech, nieprzewidywalność, fochy i rozmaite niedyspozycje przepraszam, przepraszamy także was, naszych sejmowych wspomagaczy, cichych, skromnych, a jednocześnie niebywale perfekcyjnych i pracowitych.
Pozostaje na końcu poprosić, chyba najpierw koleżanki i kolegów parlamentarzystów, o to, byśmy wespół zmieniali oblicze tej Izby, sposoby toczenia sporów i dbali o wzajemny szacunek i poszanowanie godności.
Was, domownicy, o stałe przypominanie nam, że najpierw jest się człowiekiem, a dopiero później politykiem, i że macie prawo od nas wymagać nasamprzód rzetelności w powinnościach domowych, byśmy później mogli brylować na salonach i w studiach.
I wreszcie akapit do was, aktorzy drugiego planu służby i pracownicy sejmowi, żebyście mieli nadzieję i uwierzyli, że w najbliższym czasie wszystkie kluby sejmowe - mam taką ufność - z zainteresowaniem i rzetelnością poddadzą analizie warunki waszej pracy po to, byśmy wystarczająco proporcjonalnie wyrazili wdzięczność za waszą pracowitość i wsparcie.
Niech czas świąt będzie dla nas wszystkich błogosławionym czasem. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia