8. kadencja, 33. posiedzenie, 1. dzień (16-12-2016)

2. punkt porządku dziennego:

Poprawione sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (druki nr 1061 i 1159).

Poseł Magdalena Kochan:

    Dziękuję bardzo.

    Pani Marszałek! Panie Ministrze i Panie Ministrze! Po wysłuchaniu dyskusji, długiej, dwukrotnej - podczas obrad komisji polityki społecznej i komisji spraw wewnętrznych, po wysłuchaniu dzisiejszego powtórnego drugiego czytania mnie, zabierającą wielokrotnie głos w sprawach, co do których była jasność, że nikt z nas siedzących na tej sali nie broni funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa i opresji przed rokiem 1990, po roku 1990 bronimy funkcjonariuszy Policji...

    Moje pytanie brzmi tak: Czy panom ministrom, którzy powinni stać na straży dobrobytu, honoru, a także doceniania funkcjonariuszy Policji, nie jest wstyd, że zamiast bronić tych, którzy bronili nas od 1990 r., a często wcześniej, bo przypomnę o operacji ˝Samum˝, bo przypomnę o misji ˝Most˝, bo przypomnę o żołnierzach i (Dzwonek) oficerach kontrwywiadu, którzy brali udział np. w osłonie operacji w Iraku... Czy panom nie wstyd, po prostu nie wstyd, gdy funkcjonariuszy Policji nazywa się oprawcami i dotyczy to oprawców, którzy podobno pracują w policji od lat 90.? Czy wam nie wstyd? (Oklaski)

Przebieg posiedzenia