8. kadencja, 35. posiedzenie, 2. dzień (09-02-2017)
17. punkt porządku dziennego:
Informacja ministra spraw zagranicznych o zadaniach polskiej polityki zagranicznej w 2017 roku.
Poseł Robert Winnicki:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! W tej debacie poświęconej polityce zagranicznej chcę zacząć od pewnej łyżeczki miodu. Tą łyżeczką miodu będzie pochwalenie za przywrócenie, niejako reaktywację Akademii Dyplomatycznej. Szkolenie kadr państwowych, budowa szkół, ale w o wiele większym wymiarze, przy różnych instytucjach, przy różnych urzędach, szkolenie kadr i budowa szkół administracji publicznej jest w programie Ruchu Narodowego, zdecydowanie to popieramy, przy czym jest to tak naprawdę zaledwie przyczynek do poważnego kształcenia. Ale to zaledwie taka łyżeczka miodu w beczce dziegciu, jaką musi być ocena polityki zagranicznej w wykonaniu pana ministra, jak również dzisiejszego exposé.
Przede wszystkich chciałem skoncentrować się na opowiedzeniu tego, czym nie jest polityka zagraniczna Polski, a czym być powinna pod rządami pana ministra. Przede wszystkim nie jest to polityka zagraniczna, która definiuje największe zagrożenie dla suwerennego państwa polskiego w XXI w., nie jest to polityka zagraniczna, która mówi o globalizmie, o tym zjawisku, o tym komunizmie XXI w., który jest największym zagrożeniem dla suwerenności Polski, polskich interesów w obecnej dobie. W tym też duchu ta polityka zagraniczna jest kontynuacją przez wszystkie rządy III RP umacniania budowy republiki federalnej Europy.
Oczywiście jest to zgodne z 15 latami praktyki politycznej Prawa i Sprawiedliwości, bo wyście od początku popierali Unię Europejską, popieraliście, co zostało tu już przypomniane, traktat lizboński, negocjowaliście go. Dzisiaj też popieracie każdą jedną nową centralną instytucję unijną. Wasze mówienie o parlamentach narodowych nie ma żadnego sensu, nie ma żadnego znaczenia. Popieracie niemiecką wizję Europy i w tym sensie oczywiście wizyta kanclerz Angeli Merkel i dosyć dobra atmosfera, jaka panowała, jest spójna. Zdetronizowaliście Platformę Obywatelską z pozycji najbardziej proniemieckiej partii w Polsce, realizującej niemieckie interesy.
Oczywiście Unii Europejskiej w obecnej formule nie da się zmienić, nie da się zaproponować na jakimś nadwoziu, które miałoby niby obowiązywać, jakiejś nowej formuły. Od momentu traktatu z Maastricht jest budowa federalnego superpaństwa i to jest jasne. Każdy kolejny krok, który wy jako PiS popieracie, również teraz popieracie, np. Europejską Straż Graniczną... Przecież to bzdura. Przecież nie nowymi instytucjami zwalczymy inwazję, która zagraża Europie z południa. Metodami, a nie instytucjami. Dobrze, że Polska wysyła strażników. Trzeba powiedzieć jasno - tego też, takiej odwagi też brak w polityce zagranicznej Polski - że po prostu armie państw południa Europy powinny bronić granic państw południa Europy, bo to jedyna droga, by obronić się przed tą inwazją.
Popieracie globalistyczne rozwiązania, popieracie CETA, popieracie TTIP, zagrażające zwłaszcza polskiemu rolnictwu, ale nie tylko. Globalizm w czystej postaci. Jako rząd odwołujący się do wartości konserwatywnych i chrześcijańskich popieracie marksizm kulturowy na forum międzynarodowym. Dlaczego? Na przykład 17 czerwca ub.r. rząd Prawa i Sprawiedliwości poparł wraz ze wszystkimi państwami UE dokument, który Kampania Przeciw Homofobii okrzyknęła wydarzeniem historycznym. To historyczny moment. Nigdy wcześniej kraje Unii nie wypowiedziały się jednym głosem w kwestii równouprawnienia osób LGBT.
21 listopada w III Komitecie Zgromadzenia Ogólnego ONZ Polska pod waszymi rządami głosowała przeciwko rezolucji Grupy Afrykańskiej. Znowu homolobby, marksizm kulturowy w natarciu. To jest wasza polityka. To jest polityka na wskroś lewicowo-liberalna pod względem światopoglądowym.
Nie jest to polityka stawiająca na pierwszym miejscu interes Polaków, chociażby na Wschodzie czy też na Zachodzie w stosunkach z sąsiednimi państwami. Na Litwie już na początku swojego urzędowania pan minister wygłosił fatalne sformułowanie, że najważniejsze są dobre relacje Republiki Litewskiej z Polską. Nie jest to prawdą. Przy paradygmacie, który obowiązuje na Litwie, czyli lituanizacji polskiej mniejszości, jest to tak naprawdę opowiedzenie się za kontynuacją 27 lat hańby, 27 lat przyzwolenia na lituanizację polskiej mniejszości. To jest właśnie kontynuacja.
Na Białorusi... Otwarcie z Białorusią. Świetnie. Problem polega na tym, że znowu kwestia praw mniejszości polskiej na Białorusi to nie jest ta centralna kwestia, która staje w naszych wzajemnych relacjach.
Niemcy. 25 lat traktatu fetowane w ubiegłym roku. Czy ze strony rządu mieliśmy jednoznaczne stwierdzenie, że w tym fatalnym traktacie jest wprost wpisana nierównowaga między traktowaniem mniejszości polskiej w Niemczech a traktowaniem mniejszości niemieckiej w Polsce? Mieliśmy to podniesione jako ważny element? Nie, nie mieliśmy tego w debacie publicznej.
Ukraina. Mówi pan o prawdzie historycznej w stosunkach z Ukrainą. Jak to się ma do nominowania pana ambasadora Piekły na tę funkcję w Kijowie, czyli kogoś, kto przeczy polskiej prawdzie historycznej...
(Poseł Sławomir Nitras: Co to jest polska prawda historyczna?)
...polskiej polityce historycznej?
Panie Ministrze! Prawda jest taka, że broni pan ładu międzynarodowego, który właśnie przemija. (Dzwonek) Zgadzam się z przedmówcami, którzy mówili o tym, że nadchodzi era protekcjonizmu, nacjonalizmu, realizmu w polityce zagranicznej.
(Poseł Sławomir Nitras: Bój się Boga!)
Tymczasem jak w drugiej połowie lat 30. bronimy ładu, który przemija, i pańska deklaracja, że nie będzie Jałty, jest tyle warta co deklaracja Becka w 1939 r., najbardziej fatalnego ministra spraw zagranicznych w naszej historii dwudziestolecia międzywojennego...
(Poseł Sławomir Nitras: Boże drogi...)
...współodpowiedzialnego za klęskę wrześniową. Dlatego, nawiązując również do tego wystąpienia Józefa Becka...
Wicemarszałek Joachim Brudziński:
Panie pośle...
Poseł Robert Winnicki:
...honorowym wyjściem byłoby, gdyby po prostu podał się pan do dymisji.
Przebieg posiedzenia