8. kadencja, 35. posiedzenie, 3. dzień (10-02-2017)
24. punkt porządku dziennego:
Informacja dla Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w pracach Unii Europejskiej w okresie lipiec-grudzień 2016 r. (przewodnictwo Słowacji w Radzie Unii Europejskiej) (druk nr 1215) wraz ze stanowiskiem Komisji do Spraw Unii Europejskiej (druk nr 1219).
Poseł Sylwester Chruszcz:
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Wszyscy chwalą pana ministra Konrada Szymańskiego, więc ja się też zgodzę z moimi dwoma szanownymi przedmówcami. Też się wpisuję, mamy je tutaj, w te laudacje pod adresem pana ministra.
Cóż, bardzo dobre przedstawienie tej prezydencji słowackiej, bardzo dobrze zdiagnozowane te pół roku, które mamy za sobą. Na pewno prezydencja słowacka bardzo wysoko postawiła sobie poprzeczkę, dotknęła bardzo ważnych problemów, które dzisiaj targają Unią Europejską, bo z jednej strony - nie mówię, który z ważniejszych to będzie punktów - słyszeliśmy o unii energetycznej, o rozszerzeniu Unii Europejskiej na zachodzie Bałkanów, słyszeliśmy na początku prezydencji o modernizacji instytucji europejskich, o wizerunku Unii Europejskiej, Europy na zewnątrz, w świecie, o sile naszej gospodarki...
I wszystko by dobrze szło, gdyby nie to, że w przeddzień prezydencji po referendum w Anglii w ramach demokratycznych procedur Zjednoczone Królestwo, Anglicy czy społeczeństwo Zjednoczonego Królestwa, zagłosowało za wyjściem z Unii Europejskiej. I to na pewno nadało temu ton, zmieniło, w taki sposób pokierowało tą prezydencją, że musiała ona nagle skorygować swoje priorytety, swoją politykę i gdzieś indziej postawić akcenty. A o tym, że oni bardzo mocno, tzn. moim zdaniem, dobrze byli przygotowani do tej prezydencji, świadczy np. szczyt w Bratysławie, który potwierdził te kierunki. To była aktywna prezydencja, która w ten sposób odróżniała się od poprzednich.
To, co jest ważne, to na pewno to, że Słowacja i państwa Grupy Wyszehradzkiej mocno akcentowały, mocno stawiały sprawę kryzysu imigranckiego. One mówiły, że trzeba zmienić obowiązującą alokację imigrantów. To one stawiały mocno tę sprawę, to one złożyły wniosek do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, żeby uchylić decyzje w sprawie obowiązku alokacji. To było znamienne, to było mocne, to było zauważalne.
Dalej, moi przedmówcy mocno akcentowali protekcjonizm, czyli to, co w Unii Europejskiej widać, co bardzo mocno wpływa na nasze firmy, co realnie odczuwamy. I teraz była ta dyskusja. My to akcentowaliśmy, to co powiedzieli moi przedmówcy, obowiązek ochrony rynków pracy, to co widzimy, dyrektywę o pracownikach delegowanych. To jest realny proces, który toczy się w Unii Europejskiej, i my w przyszłości jako Polska, jako rząd, jako parlament także będziemy mocno się z tym wadzić, będziemy musieli mocno reagować na te procesy.
Co do polityki zewnętrznej, bo tu jest wewnętrzny problem Brexitu, ale na zewnątrz, czyli sprawa np. Turcji, która tutaj dzisiaj wynikła, uważam to za bardzo duży pozytyw, że w tym czasie byliśmy w stanie jako Europa zahamować główny strumień przenikania imigrantów do Polski ze strony Turcji. To był duży sukces. Ja z tej mównicy bodajże rok temu mówiłem, że jestem sceptyczny, że nie wierzę, żeby ten proces się udał. Myśmy bardzo duże środki jako Polska, jako Unia Europejska tam przesyłali. Ale udało się. I to działa, i to trzeba pochwalić, to trzeba zauważyć. W ten sposób zwiększyliśmy bezpieczeństwo w Unii Europejskiej, a także odsunęliśmy widmo terroryzmu. Te plusy można by tutaj mnożyć i to jest element może nawet osobnej debaty.
Cóż jest ważne? Unia energetyczna. Tak, Słowacja, prezydencja mówiła o tym, jak ważne jest bezpieczeństwo energetyczne, jak ważny jest przesył gazu. Tutaj mocno wyartykułowała nasze stanowisko, nasze w sensie Europy Wschodniej, nie tylko Wyszehradu, nie tylko tych państw ściśle wokół nas. Myślę, że teraz cała Unia Europejska ma większą świadomość, jak ważna jest to sprawa dla Europy Wschodniej.
Teraz rozszerzenie Unii Europejskiej o Bałkany Zachodnie. Tutaj akcent położę głównie na Serbię. Serbia, która przeprowadza duże reformy, Serbia, która już przeprowadziła bardzo dużo zmian wewnętrznych, także politycznych. To co dzieje się w Kosowie, to, że Serbia zmienia swoje akcenty w sprawie serbskiego Kosowa, też pokazuje, że Serbia realnie chce być w rodzinie państw europejskich, zachodnich, a ich dyplomacja stara się, żeby to było zauważone, co też trzeba tutaj podnieść.
Tak samo zacieśnienie współpracy z Gruzją, z Mołdawią, z Ukrainą. To też jest dobry kierunek. Dobrze, że wciągamy w nasz świat cywilizacji łacińskiej także te kraje, które powinny być bliżej nas, bliżej naszego oddziaływania kulturowego, gospodarczego. To też podnosi bezpieczeństwo w tym regionie świata. Sami wiemy, ci wszyscy, którzy obserwują politykę zagraniczną, wiedzą, wystarczy włączyć telewizor, żeby to zobaczyć, że świat nabrał tempa, zmieniają się teraz ciążenia polityczne, na scenę polityczną wchodzą takie państwa jak Turcja, Rosja, które robią to przez nowe sojusze, Iran, jest nowa polityka Stanów Zjednoczonych, którą teraz będziemy obserwować, w którą stronę pójdzie. W tym wszystkim my jako Unia Europejska, my jako Polska powinniśmy dobrze określić, dobrze zrozumieć te procesy.
I już może na koniec powiem, że mnie bardzo podobała się ta stanowcza polityka Słowacji, tej prezydencji. To była zdecydowana polityka. Bardzo dobrze Słowacy argumentowali, pokazywali, co jest dzisiaj ważne w Unii Europejskiej. Co więcej, to była rozsądna polityka. A więc można w Unii Europejskiej mówić o interesach narodowych, można mówić o reformowaniu Unii Europejskiej w sposób rozsądny, nie przeciwko komuś, ale wtłaczać w ten proces, przyciągać do niego także inne państwa. Dziękuję. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia