8. kadencja, 35. posiedzenie, 3. dzień (10-02-2017)

24. punkt porządku dziennego:

Informacja dla Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w pracach Unii Europejskiej w okresie lipiec-grudzień 2016 r. (przewodnictwo Słowacji w Radzie Unii Europejskiej) (druk nr 1215) wraz ze stanowiskiem Komisji do Spraw Unii Europejskiej (druk nr 1219).

Poseł Marta Golbik:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Panie ministrze, jest pan niewątpliwie wyśmienitym dyplomatą. Myślę, że słuchając pana dzisiejszego wystąpienia, można było nie domyślić się, jak osamotnionym krajem w Unii Europejskiej jest obecnie Polska.

    Odniosę się do paru kwestii, ale myślę, że kwestii najważniejszych podczas trwania prezydencji Słowacji i ostatniego pół roku funkcjonowania Polski w ramach Unii Europejskiej.

    Pierwsza sprawa to poruszany już dzisiaj temat Brexitu. Wprawdzie w okresie prezydencji słowackiej nie nastąpiło złożenie oficjalnej notyfikacji o zamiarze opuszczenia Unii przez Wielką Brytanię, ale proces ten, jak wiemy, będzie miał miejsce. Jest to kwestia szczególnie istotna dla Polski wobec deklaracji ministra spraw zagranicznych Witolda Waszczykowskiego, że Wielka Brytania jest naszym najważniejszym sojusznikiem w Europie i że łączy nas rozumienie ważnych elementów agendy europejskiej, a okazało się, że nasz partner opuszcza Unię Europejską. To rodzi wiele problemów, zwłaszcza dla naszych rodaków mieszkających i pracujących na Wyspach Brytyjskich. Pozostaje więc otwarte pytanie, czy obronimy swoją pozycję w kwestii dostępu do rynku pracy w Wielkiej Brytanii, do swobodnego przepływu towarów i usług i czy nasi rodacy utrzymają dotychczasowe zabezpieczenia socjalne. Czy w tych kwestiach nie zrezygnowaliśmy zbyt szybko z twardych negocjacji i nie zaakceptowaliśmy zbyt szybko stanowiska Wielkiej Brytanii?

    Chcielibyśmy również się dowiedzieć - to cały czas bieżąca sprawa - jakie jest stanowisko wobec Donalda Tuska zgłaszającego swoją kandydaturę na drugą część kadencji przewodniczącego Rady Europejskiej. Rząd polski publicznie deklaruje brak poparcia dla starań Donalda Tuska, natomiast w momencie, kiedy zgłasza on swoją gotowość do pracy na stanowisku przewodniczącego Rady Europejskiej, minister spraw zagranicznych wyraża swoje niezadowolenie, że Donald Tusk nie zabiega o poparcie polskiego rządu. Myślę, że wobec tych sprzecznych sygnałów jest potrzebna jasna deklaracja rządu polskiego wobec poparcia lub braku poparcia dla polskiego kandydata, zwłaszcza że dotychczasowe stanowisko rządu zdaje się nie mieć wsparcia nawet wśród państw członkowskich Grupy Wyszehradzkiej.

    Jeszcze w kontekście Grupy Wyszehradzkiej istotne wydaje się pytanie o zasadność ścisłej współpracy z premierem Węgier Viktorem Orbánem. Myślę, że niezrozumiałe jest poparcie dla węgierskiego premiera, który apelował o zniesienie sankcji nałożonych na Rosję, wobec faktu, że Polska optuje za tym, aby utrzymać jednolite i spójne stanowisko Unii Europejskiej w stosunku do Rosji.

    W czasie trwania prezydencji słowackiej, o czym też była już dzisiaj mowa, podjęta została kwestia refleksji nad rozwojem Unii Europejskiej, nad odbudową społecznego zaufania do Unii i jej reformą. Polska jawi się tutaj jako zwolennik poważniejszych, większych reform, ale znów nasze stanowisko wydaje się osamotnione, także wobec deklaracji kanclerz Angeli Merkel, wyrażonej podczas niedawnej wizyty w Polsce, która mówiła, że jest bardzo ostrożna w stosunku do reformowania Unii Europejskiej w obecnej trudnej sytuacji międzynarodowej. I my się zgadzamy z tym, że w tym momencie reformowanie Unii Europejskiej i chęć otwierania przez nas traktatów może nam przede wszystkim zaszkodzić, zwłaszcza że nie mamy wsparcia innych państw.

    Kwestia zasady elastycznej współpracy, zgodnie z którą poszczególne kraje Unii Europejskiej ściśle integrują się w jakiejś dziedzinie, np. w obronności czy strefie euro - tu nasuwa się pytanie, jaką wizję elastycznej współpracy ma aktualnie polski rząd i w jakich kręgach integracji nowej Unii znajdzie się Polska.

    Jeszcze dwa pytania. Pierwsza sprawa: W kontekście polityki migracyjnej jak będą przebiegały relacje Polski z Turcją, zwłaszcza w obliczu braku konsensusu w tej sprawie wśród państw członkowskich? I ostatnia kwestia, dyskusja na temat sposobów reagowania na kryzys migracyjny. Polska deklarowała potrzebę prowadzenia działań w krajach pochodzenia i tranzytu migrantów. Cieszę się, że pan minister mówił dzisiaj o tym, że faktycznie bierze w tym udział, natomiast pytanie brzmi, czy według państwa to jest wystarczające zaangażowanie naszego kraju w pomoc oraz czy jest jakaś długofalowa wizja. Bo myślę, że w tak ważnej sprawie musi być jakiś pomysł, jakaś wizja przyszłości. Czy wskazaliśmy obszary, w których możemy i chcemy być aktywniejsi i pomagać w rozwiązywaniu problemów migracyjnych, z którymi boryka się cała Europa?

    Na koniec, w kwestiach ekonomicznych prezydencja słowacka skupiła się na znaczeniu polityki spójności i narzędziach wspierających wzrost zatrudnienia. Czy Polska ma pomysł na wykorzystanie w najbliższym czasie europejskich funduszy strukturalnych wspierających wzrost zatrudnienia? Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia