8. kadencja, 36. posiedzenie, 1. dzień (22-02-2017)

Oświadczenia.

Poseł Jacek Kurzępa:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wielka rodzino skautowa i harcerska rozsiana po całym kraju i poza jego granicami! Zwracam się do was ponownie w Dniu Myśli Bratniej z braterskim pozdrowieniem, radując się faktem, że młodzież i instruktorzy w skautowych i harcerskich mundurach nie znikają z pejzażu otaczającego nas świata. Ufając, że idea naczelnego skauta świata, którego rocznicę urodzin dziś obchodzimy, sir gen. Roberta Baden-Powella jest nadal żywa, przyciągająca młodych, ale i w obliczu dehumanizacji relacji międzyludzkich ze wszech miar aktualna i wymagająca wsparcia.

    Współczesność kulturowa serwuje nam wszystkim gwałtowność, pospieszność, nadmiarową wielość, która powoduje, że to, co nas otacza, i tych, którzy nas otaczają, odbieramy ledwo co naskórkowo, powierzchownie, ledwo co muskając obrzeżami świadomości. Świat i ludzie w nim pędzą, nie dostrzegają się wzajemnie, ignorują. Mimo że tam, gdzie przebywają, z reguły jest tłoczno, mnogo od istnień ludzkich. Zdaje się, że to zaledwie ich powłoka cielesna, podczas gdy duch wspólnoty, zgodności i wzajemnej ciekawości, akceptacji zanika. Ożywa, o paradoksie, w wirtualnym świecie społecznościowym, poprzez zwielokrotnione lajki - polubienia, mnożnikowe wyświetlenia, akceptujące kliknięcia. Ale przecież tam, w tym równoległym świecie, nie mam wystarczających szans, by poznać ciebie, drugi człowieku, prawdziwie, by również i ciebie, świecie, i ciebie, życie, doświadczać ze wszystkich miar moich możliwości percepcyjnych, wszystkich danych mi do dyspozycji receptorów: wzroku, słuchu, dotyku, smaku i czucia - pełnego, wielowymiarowego czucia, dotykania tętna życia.

    Harcerstwo nam to przywraca. Daje nadzieję, że człowiek wobec drugiego człowieka bardziej skory jest do pomocniczości i współpracy, radowania się tym, że jesteś obok mnie - realnie, namacalnie, soczyście. A dzisiaj, gdy harcerskie patrole, drużyny o tej porze stanęły w Kręgu Ognia, by przekazać sobie braterski uścisk dłoni, i ich rozświetlone językami ognia twarze emanowały szczęściem, tym, które jest wykuwane w mozolnej, acz systematycznej pracy nad samym sobą, samodoskonaleniem się, świadomej i wytężonej służbie wobec tych wartości, które łączą pokolenia i wspólnotę, Bogu i ojczyźnie, szczęściem, które może zrodzić się na bazie wspólnego, realnego pokonywania trudów, podnoszenia się po porażkach, osiągania wspólnie wyznaczonych celów.

    Druhny i druhowie, wydaje mi się, że Polska, ojczyzna nasza, cieszy się z faktu, że jesteśmy, że trwamy wierni naszym ideałom, ba, przypuszczam, że jest skora powierzyć nam istotne zadania wzmacniające jej istnienie.

    Dziś w Pałacu Prezydenckim pan prezydent poprosił nas o wypełnienie dwóch istotnych zadań. Chodzi o niesienie w sobie dziedzictwa powstania warszawskiego. Powierzył nam również przylgnięcie do niepodległej, powierzył nam stanięcie w szeregu tych, którzy od roku 2018, kiedy będziemy obchodzić stulecie niepodległości Polski, będą w sposób bardzo soczysty, pełnowymiarowy brać w swoje ręce odpowiedzialność za wydarzenia, które wówczas rozleją się szumem patriotyzmu po całym naszym kraju.

    Dziękuję wam, harcerze...

    Wicemarszałek Barbara Dolniak:

    Dziękuję bardzo.

    Poseł Jacek Kurzępa:

    ...że jesteście, dziękuję wam...

    Wicemarszałek Barbara Dolniak:

    Pani poseł Zofia...

    Poseł Jacek Kurzępa:

    ...druhny, że jesteście. Czuwaj. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia