8. kadencja, 36. posiedzenie, 1. dzień (22-02-2017)

7. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz ustawy o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów (druki nr 1212 i 1284).

Poseł Jerzy Kozłowski:

    Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Poselskiego Kukiz’15 mam zaszczyt zaprezentować stanowisko w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz ustawy o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów, druki sejmowe nr 1212 i 1284.

    Głównym założeniem projektu ustawy jest przeniesienie z ustawy transplantacyjnej do ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty przepisów dotyczących stwierdzenia zgonu wskutek trwałego, nieodwracalnego ustania czynności mózgu oraz wskutek nieodwracalnego zatrzymania krążenia.

    Stwierdzenie zgonu jest jedną z wielu czynności, które wykonuje każdy lekarz. Dotychczasowe umiejscowienie przepisów zdaniem projektodawcy stwarza w społeczeństwie wrażenie, że orzekanie śmierci w ww. przypadkach jest dokonywane przez lekarzy w celu jak najszybszego pobrania komórek, tkanek i narządów. Oddziałuje to również na samych lekarzy, tym samym tworząc barierę dla rozwoju transplantologii w Polsce. Dlatego też takie przepisy nie powinny być wprost łączone z przepisami ustawy transplantacyjnej. Stanowisko takie prezentuje także Krajowa Rada Transplantacyjna, która składa się z ekspertów z różnorodnych dziedzin i jest organem doradczym i opiniodawczym ministra właściwego do spraw zdrowia.

    W zmienianym art. 43 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty jest zawarta generalna zasada, że lekarz może stwierdzić zgon na podstawie osobiście wykonanych badań i ustaleń. Dodano nowy art. 43a dotyczący procedury stwierdzenia śmierci mózgu lub nieodwracalnego zatrzymania krążenia poprzedzającego pobranie narządów. Określono, że musi to jednomyślnie stwierdzić dwóch lekarzy specjalistów posiadających II stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty, w tym jeden specjalista w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii lub neonatologii, a drugi w dziedzinie medycyny ratunkowej, chorób wewnętrznych, kardiologii, kardiologii dziecięcej lub pediatrii. Należy podkreślić, iż pobranie narządów po rozpoznaniu zatrzymania krążenia musi być wykonane w bardzo krótkim czasie. Dlatego też rozpoznanie to różni się od ˝rutynowego˝ rozpoznania zatrzymania krążenia i ze względu na potencjalne wątpliwości bądź ewentualne zarzuty, że osoba, która chce doprowadzić do pobrania narządów, niestarannie dokona takiego rozpoznania zatrzymania krążenia, w większości krajów prowadzone jest dwuosobowo.

    W projekcie wprowadzono też zasadę, że trwałe nieodwracalne ustanie czynności mózgu ma stwierdzać dwóch lekarzy, w tym jeden to specjalista w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii lub neonatologii, a drugi to specjalista w dziedzinie neurologii, neurologii dziecięcej lub neurochirurgii. Takie rozwiązanie jest stosowane w większości krajów europejskich, a także w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

    Wprowadzenie neonatologa i neurologa dziecięcego umożliwi orzekanie w oddziałach noworodków prowadzonych przez neonatologów, gdyż według dotychczas obowiązujących przepisów neurolog dziecięcy nie jest uprawniony do orzekania w tym zakresie.

    Jest to projekt ustawy bardzo dobry dla rozwoju polskiej transplantologii, dlatego też nie mamy żadnych wątpliwości jako Klub Poselski Kukiz’15, by poprzeć ten projekt ustawy. Dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia