8. kadencja, 36. posiedzenie, 2. dzień (23-02-2017)

20. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie upamiętnienia 30. rocznicy śmierci ks. Franciszka Blachnickiego (druki nr 1099 i 1271).

Poseł Robert Telus:

    Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Bardzo dziękuję za pytania, ale chciałbym jeszcze bardzo serdecznie podziękować wszystkim klubom parlamentarnym, które tak zgodnie popierają tę uchwałę. To jest dla nas jako dla członków Ruchu Światło-Życie - Domowego Kościoła wielki zaszczyt, że tak zgodnie wszystkie kluby tę uchwałę popierają, i co za tym idzie, popierają również uczczenie o. Franciszka Blachnickiego i dzieła, które stworzył.

    Jeżeli chodzi o pytanie, które zadał pan poseł Andrzej Kryj, przygotowano wiele punktów obchodów tego jubileuszu w 30. rocznicę śmierci, m.in. 18 marca tu, w Sejmie pod patronatem pana prezydenta Rzeczypospolitej Andrzeja Dudy odbędzie się konferencja naukowa na temat ruchu społecznego oazowego, jak również działalności ks. Blachnickiego. Tego samego dnia również w ministerstwie gospodarki w sali odbędzie się gala, na której zostaną wręczone nagrody osobom, które szczególnie zasłużyły się dla ruchu, które szczególnie zasłużyły się dla propagowania dzieła ks. Blachnickiego. Przygotowywane są również eventy w szczególnych miastach, które są powiązane z ks. Franciszkiem, lub odwrotnie, z którymi ks. Franciszek był powiązany, m.in. w Krościenku będzie taki event, również w Tarnowskich Górach, w Katowicach i oczywiście, tak jak już mówiłem, w Warszawie.

    Odpowiadając na pytanie pani poseł Sobeckiej, chciałbym powiedzieć, że wpływ nauki, tak można powiedzieć, ks. Blachnickiego na społeczeństwo, na młodzież był bardzo duży, tzn. po pierwsze, ten kapłan miał wielką charyzmę, pociągnął za sobą w tych ciężkich czasach, kiedy takie dzieła były mocno szykanowane, wielu młodych ludzi, którzy formowali się, a dziś można powiedzieć, również teraz formują się w Ruchu Światło-Życie. W tej chwili szacuje się, że przez Ruch Światło-Życie przeszły już miliony ludzi, którzy formowali się i formują, ale również sprawują różne funkcje w społeczeństwie, przenosząc wartości, które nabyli w tym ruchu, na swoją działalność.

    Chciałbym jeszcze podkreślić tę część działalności o. Blachnickiego w czasach stalinowskich. Gdy zlikwidowano wszelkie organizacje katolickie, ks. Franciszek odnajdował możliwości podejmowania pracy wychowawczej z dziećmi i młodzieżą, pracując z ministrantami. Po październiku 1956 r. zaangażował się w utworzenie wielkiego dzieła odnowy religijno-moralnej, Krucjaty Wstrzemięźliwości, do której włączyło się ok. 100 tys. abstynentów. Widoczne w wielu środowiskach otrzeźwienie obyczajów - nie tylko otrzeźwienie pod względem alkoholu, ale otrzeźwienie obyczajów - spowodowało likwidację przez władzę centrali krucjaty w Katowicach, zaś ks. Blachnicki trafił do więzienia i był sądzony za walkę o wyzwolenie ojczyzny od pijaństwa. Co ciekawe, był sądzony na tej samej sali, gdzie przed 20 laty Niemcy skazali go na karę śmierci za walkę o wyzwolenie Polski.

    Ksiądz Blachnicki podjął studia i pracę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie uzyskał doktorat i habilitację, dwukrotnie niezatwierdzoną przez władze państwowe ze względów politycznych. Rozwijał pracę naukową i duszpasterską w całym kraju, budując skupiony wokół Krościenka nad Dunajcem oazowy Ruch Żywego Kościoła, który przyjął nazwę Ruch Światło-Życie, a którego gałęzią jest również Domowy Kościół. W tej działalności wspierał go szczególnie kard. Wojtyła, a później papież Jan Paweł II.

    Oazy rekolekcyjne objęły w Polsce ewangelizację setek tysięcy dzieci, młodzieży, dorosłych i całych rodzin, co owocuje dziś ukształtowaniem się w nich odpowiedzialności społecznej. Dziś oazy odbywają się w wielu krajach, dla ciekawości powiem, że m.in. w takich krajach jak Chiny. W roku 1979 ks. Blachnicki wraz z Ruchem Światło-Życie, inspirowany nauczaniem Jana Pawła II, zainicjował wielki ruch budowania kultury wolnego życia - Krucjatę Wyzwolenia Człowieka wychowującą do trzeźwości i zaangażowania społeczno-politycznego. Kolejne dzieła społeczne księdza Blachnickiego były związane z przełomem Solidarności - ewangelizacja środowisk pracy i Niezależna Chrześcijańska Służba Społeczna powołana w 1981 r.

    Stan wojenny zastał ks. Blachnickiego podczas wyjazdu na zagraniczne sympozjum. Widząc wielkie potrzeby duszpasterskie wśród emigracji stanu wojennego osiadł w polonijnym ośrodku w Carlsbergu, tworząc centrum ewangelizacji, podejmując tam pracę apostolską. Powołał Chrześcijańską Służbę Wyzwolenia Narodów, jednocząc starą i nową emigrację. Podejmował współpracę z emigracją z innych krajów wschodniej Europy, przygotowując w ten sposób postsovietiticum przezwyciężające porządek pojałtański. Tworzył w ten sposób nurt polskiej teologii wyzwolenia wpisujący się w światowy ruch non violence, co znaczy wyzwolenie bez przemocy.

    Ksiądz Blachnicki był inwigilowany przez specjalnie powołaną w Nowym Sączu wieloosobową - szacuje się, że ponad 200 funkcjonariuszy - komórkę SB, także za granicą, a jako ścigany przez władze stanu wojennego listem gończym, który został odwołany dopiero w 1995 r., miał zamknięty powrót do kraju. Zmarł nagle w 1987 r. I tutaj jeden z posłów również zwrócił na to uwagę, że co do jego śmierci w Carlsbergu jest wiele wątpliwości, bo okazało się, że najbliższa rodzina, małżeństwo, które współpracowało z ks. Blachnickim, to byli funkcjonariusze służb bezpieczeństwa.

    Zapoczątkowane przez niego inicjatywy duszpasterskie przynoszą także dziś owoc w życiu społecznym, m.in. poprzez wychowanie wolnych ludzi. Jego proces beatyfikacyjny rozpoczęty w 1995 r. w Katowicach doprowadził do ogłoszenia w Rzymie w dniu 1 października 2015 r. dekretu o heroiczności cnót stanowiącego podstawowy etap przyszłej beatyfikacji.

    Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Jako członek - wraz z moją żoną i dziećmi - Ruchu Domowego Kościoła, Ruchu Oazowego zakończę swoje przemówienie zawołaniem o. Blachnickiego, jak również wszystkich członków Ruchu Światło-Życie: za postać o. Blachnickiego i za jego dzieło - chwała Panu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia