8. kadencja, 36. posiedzenie, 2. dzień (23-02-2017)

18. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o przedstawionym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekcie ustawy o Narodowych Obchodach Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej (druki nr 1093 i 1272).

Poseł Paweł Pudłowski:

    Szanowny Panie Marszałku! Panie i Panowie Posłowie! Cytuję: I ty, plugawa, winna wszystkiemu opozycjo, złożona z Polaków gorszego sortu...

    (Poseł Iwona Arent: O Boże!)

    ...stojących na straży rozjeżdżanych ciężkimi limuzynami władzy zwykłych obywateli Rzeczypospolitej...

    Panie Prezydencie! Nie zakryje pan pojedynczym listkiem figowym nagości własnych idei i pełnego podporządkowania się partii, która wygrała jedynie o włos. Konstytucja naszego kraju, którą gwałci pan na ołtarzu nieukrywanej wdzięczności politycznej, jasno definiuje pana obowiązki. Przysięgał pan, że dochowa pan wierności jej postanowieniom, że będzie pan strzegł niezłomnie godności narodu, a dobro ojczyzny oraz pomyślność obywateli będą dla pana najwyższym dobrem. W swojej mowie inauguracyjnej mówił pan o budowaniu jedności, o zasypywaniu podziałów, o poszukiwaniu wspólnoty. Pana świadectwo jednak jest bardzo dalekie od tych deklaracji. W swojej mowie inauguracyjnej nie wspomniał pan nic o tym, że będzie pan działał jedynie pod dyktando PiS-u. Jako prawnik, a jednak bez jakiejkolwiek refleksji, podpisuje pan wszystkie dokumenty, często nocą, bagatelizując ich znaczenie, a odgłosy tych pił mamy wszyscy w uszach.

    Szanowni Państwo! Wyjątkiem od tego, co robi pan prezydent, jest omawiany dziś projekt ustawy, a dotyczy on wspólnego dla wszystkich Polaków uczczenia setnej rocznicy najważniejszego polskiego święta - odzyskania niepodległości. Pomijając barokową formułę organizacji komitetu obchodów, uważamy inicjatywę za właściwą. Panie prezydencie, jedna jaskółka jednak wiosny nie czyni.

    Szanowni Państwo! Szanowni Panowie! Spróbujcie sobie wyobrazić siebie jako normalnych ludzi, jako szeregowych żołnierzy, którzy w długich latach walki o niepodległość, często bojąc się, w ciemności, drżący z zimna, drżący z niedojedzenia, są jednak prowadzeni nadzieją - nadzieją, że Polska odzyska niepodległość, a ta niepodległość będzie naszą wspólną niepodległością, niepodległością nas wszystkich. A teraz, drodzy panowie, spróbujcie wyobrazić sobie, że wiarus, który przeszedł to wszystko, który tego olbrzymiego cierpienia doświadczył, siedzi dziś tu z nami. Z pewnością uczczenie tej rocznicy jest dla niego bardzo istotne, ale jestem przekonany, że jeszcze ważniejsze byłoby dla niego to, żebyśmy walczyli o zjednoczoną, silną, rozsądną Polskę, szanując siebie nawzajem, szukając kompromisu w otwartej debacie publicznej. Budujmy jedność, zakopujmy wykopy.

    Mam na koniec jeszcze jedną myśl do pana prezydenta - słowa wielkiego Polaka: ˝Być zwyciężonym i nie ulec to zwycięstwo. Zwyciężyć i spocząć na laurach to klęska˝. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia