8. kadencja, 37. posiedzenie, 1. dzień (08-03-2017)

Oświadczenia.

Poseł Jacek Kurzępa:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zasadniczo Drogie Panie, Kobiety! Dziś dla wielu z nas dzień szczególny, Międzynarodowy Dzień Kobiet - dla jednych ze względu na sentymenty związane z minionym czasem, dla innych ze względu na trwałość admiracji dla płci niewieściej i wykorzystanie wszelkich okoliczności dających szansę, by przekazać swój serdeczny stosunek do pań.

    Sądzę, że dzień dzisiejszy dla wielu z was, drogie panie, zaczął się sympatycznie - ciepłym, czułym gestem i słowem ze strony domowników: męża, syna, ojca. W ciągu dnia, zakładam, pęk cudownych kwiatów się powiększał, podobnie jak ilość życzliwych uśmiechów, komplementów, dowodów sympatii. Dzień szczególny - Dzień Kobiet. I dobrze, że taki jest, niemniej powoli przemija. Ufam, że także w cudownej atmosferze święto jeszcze w waszych domach trwa, choć nieubłaganie zbliża się jutro.

    Poranek niby taki jak dziś, lecz nieco bardziej oschły, pospieszny, marny. Szybko mijamy się w drzwiach łazienki, dzieciaki ociągają się z wyjściem do szkoły i na dodatek pies wymknął się za płot z ogrodu. Nie ma wczorajszej iskierki w oku, gdy niby z zaskoczenia wręczaliście jej kwiaty, nie ma wyprzedzającego kubka kawy na powitanie dnia, które wyjątkowo zrobiliście dla niej. I słodkie słówka w pracy, w sklepie cichną, uniesienie w mediach opada, powszednieje.

    Znów, kobieto, wchodzisz w rytm codzienności, w której koniecznością jest dbałość o wszystko i wszystkich wokół, staranność i troska o dzieci, męża, bliskich. Spraw i codziennych zadań masz tyle, że czasami brak ci czasu dla samej siebie. Dlatego też patrząc w okno ekranu telewizyjnego, gdy widzisz piękną aktorkę, modelkę, celebrytkę, wzbudza ona w tobie zachwyt i żal. Też byś tak chciała, ale codzienność niekiedy przytłacza.

    Mimo że Dzień Kobiet faktycznie szybko mija, jest pewien uniwersalny stan, który pozwala mu bez względu na nomenklaturę trwać. Tym stanem jest miłość, słowo, które nabiera znaczenia li tylko wtedy, gdy zostanie wzmocnione czynami, gestami, aktywnością. Samo deklarowanie: kocham cię, żono, córko, matko, jest o tyle wiarygodne, o ile ma pokrycie w codziennych tego dowodach.

    A zatem, radując się dzisiejszym dniem, chciałbym życzyć wam, drogie panie, następnych dni przetkanych gęsto gestami czułości, bliskości i przywiązania, aktywnościami wyprzedzającymi wasze potrzeby i takiej spostrzegawczości bliskich, by potrafili ich dopatrzyć, wreszcie codziennego czynienia z każdego nowego dnia święta waszej wspólnoty, jakakolwiek by była, zgodnie z nadzieją na zrozumienie prawdy, że nie słowa czynią nas dobrymi, tylko gesty i czyny. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia