8. kadencja, 37. posiedzenie, 2. dzień (09-03-2017)
12. punkt porządku dziennego:
Pytania w sprawach bieżących.
Poseł Katarzyna Lubnauer:
Panie i Panowie Posłowie! Panie Marszałku! Dyplomacja to sztuka skuteczności i sztuka zakulisowych działań, których celem jest przekonanie naszych partnerów zagranicznych z innych państw do przyjęcia oczekiwanych rozwiązań. Obecne działania polskiego rządu narażają jednak Polskę na śmieszność porażek. Mamy w tej chwili, mam wrażenie, politykę spektakularnej klęski, a nie politykę sukcesu. Problem polega na tym, że rząd gra nie tylko na swój rachunek, ale również na rachunek wspólny wszystkich Polaków. Atakując przedstawiciela swojego kraju, potwierdza najgorsze stereotypy dotyczące Polski i Polaków.
Dlatego mam kilka pytań. Jaki jest rzeczywisty cel działań rządu Rzeczypospolitej Polskiej, który zamiast poprzeć jedynego, do niedawna 100-procentowego kandydata na przewodniczącego Rady Europejskiej, robi wszystko, by tę kandydaturę zablokować? Czy rzeczywiście dla Polski lepszym przewodniczącym Rady Europejskiej byłby były premier Irlandii lub prezydent Francji? Czy jeżeli ministrowi Waszczykowskiemu nie uda się pozyskać poparcia żadnych lub prawie żadnych państw dla kandydatury Jacka Saryusza-Wolskiego, to poda się on do dymisji?
Na szczycie w Wersalu zapowiedziano powstanie Europy wielu prędkości. W którym europejskim kręgu rząd widzi miejsce Polski? W centrum Europy czy na jej peryferiach? Jakie obszary integracji europejskiej są priorytetem rządu, a z jakich rząd ma zamiar Polskę wycofać? Jakie państwo po wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej jest naszym sojusznikiem i jakie interesy będziemy wspólnie realizować? Jakie priorytety poza priorytetem: nie wtrącajcie się w demontaż instytucji państwa prawa, realizuje polska polityka w Europie? Czy taka polityka w ogóle istnieje? Czy istnieje w ogóle jakakolwiek polityka zagraniczna w Polsce?
Polska jest naszym dobrem wspólnym, dlatego nie można dla pewnej intrygi politycznej, chęci zdyskredytowania konkurencji działać wbrew polskiej racji stanu. Apeluję do polskiego rządu, żeby się zastanowił i cofnął, zanim pójdziemy za daleko. (Dzwonek) Po dzisiejszej wypowiedzi pana ministra Waszczykowskiego o tym, że macie zamiar zablokować szczyt, chciałabym powiedzieć, że nie warto polskiej najgorszej tradycji liberum veto przenosić na arenę międzynarodową, bo po prostu będziemy się wstydzić.
Przebieg posiedzenia