8. kadencja, 39. posiedzenie, 1. dzień (05-04-2017)

8. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1406).

Poseł Waldemar Buda:

    Szanowny Panie Marszałku! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość mam zaszczyt przedstawić stanowisko wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw.

    Rzeczywiście dość precyzyjne i szczegółowe objaśnienie ustawy przez pana ministra kieruje mnie w stronę zawarcia stanowiska, przedstawienia ewentualnych wniosków i końcowych opinii dotyczących oceny przedstawionego projektu. Rzeczywiście jest to kompleksowa regulacja. Efekt pracy ministerstwa wskazuje na to, że odroczenie w czasie obowiązywania ustawy z 2015 r. było koniecznie. Liczba poprawek i modyfikacji systemu przyjętego w 2015 r. wskazuje na to, że rzeczywiście potrzebny był namysł, potrzebna była konferencja, debata i dyskusja nad kształtem kształcenia przyszłych sędziów i zawodów okołosędziowskich, bo też mamy regulacje tego dotyczące. Poza tym uregulowanie statusu, można powiedzieć, służbowego sędziego poprzez te szczególne uprawnienia stricte czy parapracownicze jest jak najbardziej konieczne.

    Problem, z jakim borykaliśmy się dotychczas, tzn. problem niewykorzystania potencjału Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury poprzez korzystanie w niewielkim stopniu z doświadczenia jej adresatów, z odbytego szkolenia i kwalifikacji nabytych w trakcie aplikacji powodował, że szkoła tylko w niewielkim procencie dawała kandydatów na sędziów, ostatecznych sędziów, sędziów ostatecznie powoływanych na stanowiska sędziowskie. To powodowało, że szkoła traciła de facto swoje założone cele, nie realizowała założonych celów, tzn. pomimo kosztownej, długotrwałej procedury szkolenia nie doprowadzała ostatecznie do kształcenia przyszłych sędziów. Był to niewielki procent, zdaje się, kilkanaście procent osób, które kończyły aplikację w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ostatecznie stawało się sędziami.

    Rozwiązania dotyczące stricte asesury, a w szczególności doświadczenia wcześniejsze i orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, wskazują, że doprecyzowanie statusu asesora zawarte w tej ustawie było konieczne z punktu widzenia tych wymogów, które postawił Trybunał Konstytucyjny. Orzeczenie postawiło warunki, w jakich asesor może wykonywać czynności sądowe, w jakich asesor może wykonywać powierzone zadania. Ustawa wykonuje wszystkie te uwagi i wszystkie te założenia, które są konieczne do funkcjonowania zawodu asesora.

    Z tych wszystkich względów klub Prawo i Sprawiedliwość będzie popierał projekt ustawy i wnosi o jego dalsze procedowanie. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia