8. kadencja, 39. posiedzenie, 2. dzień (06-04-2017)

16. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Łączności z Polakami za Granicą o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o repatriacji oraz niektórych innych ustaw (druki nr 1378 i 1446).

Poseł Jacek Protasiewicz:

    Dziękuję.

    Pani Marszałek! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Występuję w tym miejscu w tej debacie nie tylko jako przewodniczący koła Unii Europejskich Demokratów, ale i jako w części, a dokładnie w połowie, potomek Kresowian, wprawdzie tych wczesnych, nie późnych, tych, którzy decyzję o przyjeździe do Polski podjęli tuż po wojnie w ramach tej pierwszej fali repatriacji, ale też których część rodziny ciągle na Kresach dawnej Rzeczypospolitej Polskiej pozostała. Znane są historie indywidualne, one często w naszym regionie, na Dolnym Śląsku, są szczegółowo dzisiaj przywoływano, opisywane. I to jest dobra tendencja, ażeby publikować wspomnienia bohaterów ówczesnych zdarzeń historycznych, w tym repatriacji. Podejmowano w rodzinach decyzje: część udaje się na tzw. Ziemie Odzyskane, ale bez przekonania, że one na trwałe staną się częścią Polski - najczęściej to byli ci, którzy mieli dzieci - a część zostaje pilnować rodzinnego dobytku, bo przecież ten stan, tak wierzono wówczas, ten stan polegający na przesunięciu granic w wyniku konferencji poczdamskiej musi kiedyś być odwrócony, i trzeba będzie z tych niemieckich ziem wracać na te nasze rodzime, ojczyste. Historia potoczyła się inaczej, a wielu pozostało. Wielu miało okazję powrócić, powróciło, ale wielu jednak ciągle tam pozostało. I dlatego zmiany, które zostały zaproponowane przez rząd Prawa i Sprawiedliwości już w pierwszym czytaniu zdaniem naszego koła zasługiwały na wsparcie. Raz jeszcze chcę podkreślić, co zasługuje na wsparcie - przede wszystkim ułatwienie procedury administracyjnej, przede wszystkim umożliwienie małżonkom, nawet jeśli nie są etnicznymi Polakami, ale czują się częścią wspólnoty polskiej poprzez fakt zawarcia małżeństwa z kresowym Polakiem, ułatwienie im przyjazdu do Polski i jeśli jest taka wola i miłość do tej nowej ojczyzny autentyczna, pomoc w zaadaptowaniu się i w ułożeniu sobie życia tu, w kraju nad Wisłą i nad Odrą. Nie obawiamy się tego, że ta procedura byłaby nadużywana. Ale jeżeli komisja i podkomisja zaproponowały rozwiązania jakby zaostrzające te kryteria, to proszę bardzo, również je akceptujemy.

    Od samego początku natomiast mówiliśmy, że w sensie finansowym ta ustawa rzeczywiście jest mało ambitna. Pan poseł Gryglas powiedział, że pewnie to jest to, na co stać dzisiaj nasze państwo. 25 mln rocznego budżetu na ten cel, do 45 mln w perspektywie 10 lat podniesione, wydaje się jednak zbyt mało ambitnym podejściem. Zwłaszcza kiedy się patrzy na różne inne wydatki planowane albo zapowiadane przez ten rząd, jak chociażby na wątpliwy projekt budowy centralnego portu lotniczego za grube miliardy złotych. W związku z powyższym, tak jak powiedziała pani poseł Fabisiak, było rozwiązanie przygotowane, które leżało w komisji ds. łączności z Polakami, dużo ambitniejsze finansowo...

    (Poseł Dorota Arciszewska-Mielewczyk: 8 lat.)

    ...ale było ono rzeczywiście blokowane przez szefostwo tej komisji, które było w rękach...

    (Poseł Dorota Arciszewska-Mielewczyk: Płażyński świętej pamięci.)

    ...Prawa i Sprawiedliwości, droga pani poseł. Rzeczywiście jest tak, że 50-tysięczna kwota dla dwojga, zwłaszcza starszych, osób, które przyjeżdżają tutaj, pozbywszy się na miejscu pewnie niewielkiego majątku, nie jest wystarczająca, ażeby w jesieni życia zapewnić sobie godne życie. A nie wszyscy będą przyjeżdżali z dużymi rodzinami, otoczeni młodym potomstwem, które będzie mogło ich wspierać, tak jak to czynią dzisiaj w wielu polskich rodzinach synowie, córki i wnukowie, pomagając starszym rodzicom i dziadkom emerytom.

    Niemniej uważamy, że ustawa zasługuje na wsparcie, że jest to krok, nawet jeśli tylko kroczek, w dobrym kierunku, i dlatego koło Unii Europejskich Demokratów będzie głosować za jej przyjęciem. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia