8. kadencja, 4. posiedzenie, 1. dzień (09-12-2015)
3. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie przedstawionego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 62).
Poseł Joanna Augustynowska:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projekt ustawy, który zaproponował pan prezydent, mówi o obniżeniu wieku emerytalnego, czyli wracamy tak naprawdę do sytuacji, która była zmieniana w 2012 r. Ale w tym uzasadnieniu projektu ustawy znajdziemy ciekawy zapis, w którym jest wyjaśnienie, co to jest wiek emerytalny. Wiek emerytalny bowiem jest granicą wieku, w którym jednostki stają się przeważnie niezdolne do normalnie wydajnej pracy. Taki jest dokładnie zapis. To oznacza, szanowni państwo, że aż 97 posłów tej kadencji jest niezdolnych do wykonywania normalnie wydajnej pracy.
Idźmy dalej. 21 lipca pani minister w wywiadzie, o którym mówił mój przedmówca, dla Polskiego Radia powiedziała o skutkach wprowadzenia wcześniejszego wieku emerytalnego. Powiedziała dokładnie tak: Ponieważ mówimy, że będzie dobrowolność, wierzymy w mądrość ludzi. Część na pewno nie pójdzie na emeryturę, będzie pracowała dłużej.
Taka wypowiedź pani minister wskazuje na to, że ma pani świadomość, że zmiana wieku emerytalnego przeprowadzana jest na niekorzyść społeczeństwa, ponieważ, a contrario, stwierdza pani, że przejście na emeryturę według obniżonego wieku emerytalnego nie jest mądrym rozwiązaniem.
Sam projekt ustawy zawiera argumenty, które potwierdzają stanowisko Nowoczesnej, iż zmiana ta nie będzie korzystna finansowo ani dla budżetu państwa, ani dla samych emerytów. Obniżenie wieku emerytalnego prowadzi do wzrostu wydatków na te świadczenia, a okres wypoczynku nie powinien zaczynać się zbyt wcześnie, bo wówczas koszt ubezpieczenia emerytalnego byłby zbyt wysoki. Obniżenie wieku emerytalnego spowoduje niższe emerytury dla kobiet oraz braki w budżecie, na których pokrycie tak naprawdę nie wiemy, skąd znajdziemy pieniążki.
I dalej, środki na emerytury próbuje się znaleźć poprzez wprowadzenie pełnego ozusowania umów cywilnoprawnych czy podniesienie ubezpieczeń emerytalnych dla przedsiębiorców. Przypomnę, że podwyżki obejmą ponad 1 mln obywateli i ich rodzin i prawie 2 mln mikroprzedsiębiorców, którym planuje się podnieść składki na ubezpieczenia emerytalne. To jest bardzo duże obciążenie, a w kampanii wyborczej mówili państwo, że będziemy to wszystko obniżać, żeby było dla społeczeństwa. Niestety, nie ma się co łudzić - pracodawcy prawdopodobnie nie sfinansują tych podwyżek, bo fizycznie ich po prostu na to nie stać. Budżet państwa też nie będzie miał środków, żeby do tego dołożyć, w związku z powyższym to będą głównie obciążenia pracowników, czyli fizycznie będziemy po prostu mniej zarabiać.
No i wyliczenia takie konkretne. Przy założeniu, że zarabiamy 4 tys. zł brutto, to jest ciut powyżej średniej krajowej - wysoka emerytura, wyniesie ok. 3,5 tys. zł, tyle jest w tym momencie. Natomiast emerytura po obniżeniu wieku emerytalnego, po zmianie ustawy wyniesie w granicach 2869 zł netto dla mężczyzny, i oni są w trochę lepszej sytuacji, natomiast emerytura kobiet z kwoty 3456 zł, którą by otrzymały, spadnie do 2004 zł. To oznacza, że kobiety w wyniku tej zmiany ustawy, po obniżeniu wieku emerytalnego, stracą przy tych założeniach ok. 1,5 tys. zł swojej emerytury.
Projekt nie uwzględnia sytuacji przede wszystkim kobiet, które przechodzą na emeryturę w wieku 60 lat, a które nie zgromadziły składek na swoją emeryturę minimalną. Proszę też pamiętać o takiej grupie kobiet. W tej sytuacji my jako podatnicy będziemy zmuszeni do tych emerytur po prostu dołożyć.
Ponadto, jak czytamy w uzasadnieniu projektu, średnia długość życia w dobrym zdrowiu nie wydłuża się. Rozumiem. Stąd też wniosek o obniżenie wieku emerytalnego ze względu na zły stan zdrowia Polaków. Tak czytamy w uzasadnieniu. Nasuwa się jednak pytanie, czy nie lepiej te środki przeznaczyć na profilaktykę, opiekę zdrowotną, promowanie zdrowego stylu życia, walkę ze smogiem, czy jednak na emerytury dla schorowanych, 60-letnich seniorów.
Co więcej, ustawa ta mówi o tym, że powinno się zapewnić kobietom rzeczywiste równe traktowanie. Ale w rzeczywistości utrzymywanie zróżnicowanego wieku emerytalnego prowadzi do dyskryminacji kobiet na rynku pracy, o którym mówił mój przedmówca. Chciałam również dodać, że sędzia Trybunału Konstytucyjnego Teresa Liszcz oraz prof. Łętowska, były rzecznik praw obywatelskich mają poważne wątpliwości co do konstytucyjności tego projektu ustawy, wskazując je w dwóch płaszczyznach: nabycia (Dzwonek) prawa do emerytury i wysokości emerytury oraz naruszenia zapisu o jednakowym traktowaniu obu płci w zakresie prawa do zabezpieczenia społecznego. W związku z powyższym, tak jak mój przedmówca, zaznaczam, że będziemy wnioskować o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia