8. kadencja, 4. posiedzenie, 1. dzień (09-12-2015)

3. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie przedstawionego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projektu ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 62).

Poseł Jerzy Gosiewski:

    Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Minister! Pan prezydent przyznał swoim wyborcom rację i przedłożył oczekiwany projekt ustawy. Bardzo za to panu prezydentowi chcieliśmy podziękować w imieniu tych, co szczególnie tego oczekują. Przykładów takich osób jest wiele, szczególnie chodzi o tych, co całe swe życie przepracowali w produkcji i stracili zdrowie, a dziś zmuszani są do pracy ponad siły. Każdy, kto na to zasłużył swą pracą, powinien mieć prawo do godnej emerytury. W przedłożonej ustawie znajduje się oczekiwane rozwiązanie.

    Proponowane zmiany z konieczności odnoszą się do istniejącego prawa, które jest wyjątkowo skomplikowane. Czy nie należałoby w przyszłości w maksymalnym stopniu upraszczać tego prawa? Czy nie powinno z prawa wynikać w sposób prosty i oczywisty, co i komu się należy i jakie każdy ma obowiązki, aby nie były uznawane różne interpretacje tego prawa?

    W przedłożonej ustawie wzorem już istniejących rozwiązań proponuje się np. w zmianach 12. i 13. w proponowanym brzmieniu art. 27 i 28 ustawy zasadniczej utrzymać dwa istniejące warunki, w tym m.in. to, że ubezpieczonym (Dzwonek) urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli osiągną wiek 60 czy 65 lat. Wiadomo, że oni wszyscy po 1 stycznia 2016 r. osiągną 67 lat. Czy w tej sprawie nie powinno być uproszczone prawo?

    I druga sprawa. W proponowanej ustawie przywoływanych jest wiele innych ustaw, w których określa się wiek emerytalny. Czy tego wieku w odniesieniu do wszystkich zawodów nie powinniśmy ustalić i wpisać do jednej ustawy? Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia