8. kadencja, 41. posiedzenie, 1. dzień (10-05-2017)
7. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji do Spraw Unii Europejskiej o komisyjnym projekcie uchwały w sprawie uznania projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wewnętrznego rynku energii elektrycznej (wersja przekształcona) za niezgodny z zasadą pomocniczości (druki nr 1515 i 1524).
Poseł Tomasz Piotr Nowak:
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Platformy Obywatelskiej dotyczące komisyjnego projektu uchwały w sprawie uznania projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wewnętrznego rynku energii elektrycznej za niezgodny z zasadą pomocniczości, druki nr 1515 i 1524.
Pakiet zimowy, bo tego dotyczy nasza uchwała, jest, z jednej strony, potrzebny do realizacji celów energetycznych Unii Europejskiej, m.in. 40-procentowego ograniczenia gazów cieplarnianych do 2030 r., udziału OZE w wysokości 27% czy zwiększonego do 30% celu efektywności energetycznej, z drugiej strony, przez zbyt restrykcyjne podejście do niektórych rozwiązań stawia energetykę polską w dramatycznej sytuacji, z coraz większą ilością znaków zapytania o nasz miks energetyczny i drogę energetycznego rozwoju.
Pakiet pojawia się rok po wyborach 2015 r., kiedy o naszym rozwoju decyduje rząd Prawa i Sprawiedliwości. Uchwała procedowana jest pół roku później, kiedy do większości Polaków dotarła świadomość bardzo małej skuteczności rządów PiS na arenie europejskiej, a ten dokument jak nigdy jest i będzie sprawdzianem skuteczności rządu na arenie Unii, sprawdzianem dla dyplomacji, dla umiejętności budowania sojuszy, sprawdzianem dla naszej gotowości do przeprowadzenia postępowania w oparciu o bezpieczeństwo energetyczne Polski.
Na tę efektywność czeka cała polska energetyka. W kwietniu byliśmy na wyjazdowym posiedzeniu Komisji Europejskiej w elektrowni Łaziska, gdzie padały pełne niepokoju pytania. Od tej decyzji zależy, czy bloki 200 MW będą opłacalne czy też trzeba będzie je zlikwidować. W Koninie ludzie pytają, czy w ogóle produkcja energii elektrycznej z węgla brunatnego będzie się opłacała. W Jaworznie i Opolu niepokoją się o cenę energii i rynek mocy, dzięki któremu spinać się miała opłacalność całej inwestycji. I tu powstają pytania, czy polski rząd będzie skuteczny w procesie negocjacyjnym. Ta uchwała kwestionująca propozycje rozwiązań ze względu na zasadę pomocniczości jest elementem niezbędnym do przeprowadzenia procedury zatrzymania niektórych rozwiązań. Czy będzie skuteczna? W świetle dotychczasowych działań rządu pojawiają się pytania.
Po pierwsze, dlaczego rząd dopuścił na poziomie Komisji Europejskiej do wpisania 550 g CO2/kWh? Czy były kontakty z Komisją przez cały 2016 r., kiedy dokument był finalizowany? Po drugie, dlaczego rząd idzie na negocjacje, nie mając własnej polityki energetycznej? Ostatnia polityka energetyczna jest z 2009 r. Czy brak tej polityki pomaga w efektywnych negocjacjach, czy przeszkadza? Po trzecie, jak rząd buduje koalicję politycznego i merytorycznego poparcia dla swoich postulatów? Wiemy już o Bundesracie, Bundestagu, Rumunii i Danii, ale oni sprzeciwiają się z zupełnie innych powodów. Kto ma podobne zdanie i zastrzeżenia? Żeby nasz wniosek był skuteczny, musimy w procedurze żółtej kartki uzyskać 1/3 głosów. Czy jesteśmy gotowi do procedury pomarańczowej kartki? Co robimy aktualnie w Parlamencie Europejskim? Po czwarte, dlaczego tak ważny dokument procedowany jest z opóźnieniami? Opinia Komisji do Spraw Unii Europejskiej powinna być 14 kwietnia, a dzisiaj jest 10 maja. Czy te opóźnienia wynikają z zaskoczenia rządu kształtem pakietu? Po piąte, czy w razie niepowodzenia procedury zablokowania rozporządzenia zaskarżymy niektóre z rozstrzygnięć do ETS? Po szóste, czy w rozmowach w Unii Europejskiej rząd kierował się będzie tylko kwestionowaniem podstawy prawnej, tak jak to miało miejsce w przypadku słynnego 27:1, czy będzie opierał się na samej subsydiarności? Czy sięgnie po przycisk nuklearny w postaci weta? Czy może będzie prowadził rozmowy polityczne, gdzie między ˝nie˝ a merytorycznym ˝na ile jest to możliwe˝ jest przestrzeń negocjacyjna? W związku z tym, po siódme, czy znamy pole swoich ustępstw? Czy mamy na przykład wiedzę w odniesieniu do 550 g CO2? Jaki współczynnik jesteśmy w stanie zaakceptować? Na przykład nowoczesna elektrownia w Jaworznie będzie miała ok. 700 g. Czy będziemy zabiegać o uśrednioną skalę z całej polskiej emisji, czy z poszczególnych instalacji?
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Klub Platforma Obywatelska będzie głosował za uchwałą popierającą jego zastrzeżenia, jednakże będziemy monitorować działania rządu na arenie Unii Europejskiej, przy czym nie odmówimy pomocy, gdy rząd o taką zwróci się do Platformy. Żądamy jednak merytorycznej i skutecznej dyplomacji. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia